Συγκλονίζει η Ζιζέλ Πελικό στον "Ύμνο της ζωής" της: "Κανείς δεν θα μάθαινε τι μου έκαναν, ήμουν σαν ένας σκύλος που περίμενε στον κήπο το αφεντικό του"
"Έχω ακόμη πίστη στους ανθρώπους"
Η Ζιζέλ Πελικό, θύμα οργανωμένων βιασμών από τον σύζυγό της μέσα στο σπίτι τους στη Νότια Γαλλία, δημοσίευσε το βιβλίο της με τίτλο "Ύμνος στη ζωή", στο οποίο περιγράφει όλα όσα βίωσε
Διαβάστε: Ζιζέλ Πελικό: Οι δικηγόροι του συζύγου της θέλησαν να παρουσιάσουν τους βιασμούς της ως sex tape - "Αυτές ήταν σκηνές εγκλήματος" (Βίντεο)
Ζιζέλ Πελικό: "Ο αστυνομικός μου λέει ότι είχαν έρθει 53 άνδρες στο σπίτι μου για να με βιάσουν"
Περιγράφοντας τη στιγμή που έμαθε ότι ο σύζυγός της τη νάρκωνε και τη βίαζε επί χρόνια, η Πελικό γράφει ότι η αστυνομία αρχικά τη ρώτησε αν εκείνη και ο τότε σύζυγός της συνήθιζαν να ανταλλάσσουν συντρόφους. Όταν εκείνη απάντησε πως όχι, τότε της έδειξαν φωτογραφίες στις οποίες εμφανιζόταν η ίδια, αναίσθητη στο κρεβάτι, με άγνωστους άνδρες. «Ο αστυνομικός μου λέει έναν αριθμό. Μου λέει ότι 53 άνδρες είχαν έρθει στο σπίτι μου για να με βιάσουν», εξηγεί στο βιβλίο της.
Ακολούθως, περιγράφει πώς επέστρεψε στο σπίτι της και άπλωσε τα πλυμένα ρούχα του συζύγου της. «Ήμουν σαν ένας σκύλος που περιμένει στον κήπο το αφεντικό του», γράφει. Επίσης, περιγράφει πόσο δύσκολο της ήταν να εξηγήσει στους φίλους της και κυρίως στα παιδιά της τι συνέβη, σημειώνοντας ότι γνώριζε πως η κόρη της Καρολίν «θα ζούσε μια κόλαση». Εκτός από τον σύζυγο της Ζιζέλ Πελικό, άλλοι 50 άνδρες καταδικάστηκαν επειδή την βίαζαν όσο εκείνη ήταν ναρκωμένη.
Στη διάρκεια της δίκης, η Ζιζέλ Πελικό δεν απευθύνθηκε ποτέ απευθείας στον σύζυγό της Ντομινίκ Πελικό, αλλά στα απομνημονεύματά της αναφέρει ότι σκοπεύει να τον επισκεφθεί στη φυλακή για να του ζητήσει εξηγήσεις. «Σκέφτηκες ποτέ ‘πρέπει να σταματήσω’; Κακοποίησες την κόρη μας; Έχεις ιδέα σε τι κόλαση ζούμε; Σκότωσες; Θα του κάνω αυτές τις ερωτήσεις. Χρειάζομαι απαντήσεις, μου χρωστάει τουλάχιστον αυτό», τονίζει. Η Πελικό εξηγεί ότι πήρε δύναμη από τις χιλιάδες επιστολές που έχει λάβει από γυναίκες από όλο τον κόσμο και από τις γυναίκες που περίμεναν έξω από τη δικαστική αίθουσα. «Λίγο καιρό αφού ξεκίνησε η δίκη, άρχισα να λαμβάνω επιστολές στο τέλος κάθε ημέρας. Προτιμούσα να διαβάζω τα γράμματά τους αντί για τις εφημερίδες. Μου έδωσαν την ευκαιρία να ακούσω τις φωνές των γυναικών», εξηγεί.
"Η πίστη μου στους ανθρώπους είναι η εκδίκησή μου"
«Πώς θα μπορούσα να πω στις γυναίκες ότι η παρουσία τους έξω από τη δικαστική αίθουσα για εμένα έσβηνε όσα συνέβαιναν μέσα», τονίζει. Στα απομνημονεύματά της, η Ζιζέλ Πελικό περιγράφει ότι ξαναβρήκε την αγάπη με έναν άνδρα τον οποίο συνάντησε μέσω κοινών φίλων. Το βράδυ που τον συνάντησε γράφει ότι «ήταν μεθυσμένη από χαρά». «Είχα ανάγκη να αγαπήσω ξανά. Δεν φοβόμουν. Έχω ακόμη πίστη στους ανθρώπους. Κάποτε αυτή ήταν η μεγαλύτερη αδυναμία μου, τώρα είναι η δύναμή μου, η εκδίκησή μου», αναφέρει η Ζιζέλ Πελικό.
En