Οι ΗΠΑ συγκροτούν στρατεύματα, με αεροπλανοφόρα, αντιτορπιλικά, μαχητικά και πυραυλική ασπίδα από Ιορδανία μέχρι Ινδικό, εν αναμονή εξελίξεων μιας  στρατιωτικής σύγκρουσης. Ο Λευκός Οίκος ενισχύει θεαματικά τη στρατιωτική παρουσία των Ηνωμένων Πολιτειών γύρω από την Ισλαμική Δημοκρατία, χωρίς ακόμη να έχει δοθεί εντολή για πλήγμα, με τις σχέσεις Ιράν – ΗΠΑ να μπαίνουν σε μια καινούργια εξαιρετικά εύφλεκτη φάση. Τις τελευταίες εβδομάδες η Ουάσινγκτον έχει συγκροτήσει μια πραγματική «αρμάδα» κοντά στα ιρανικά σύνορα, με αεροπλανοφόρα, αντιτορπιλικά, μαχητικά αεροσκάφη, drones και συστήματα αεράμυνας να αναπτύσσονται σε καίριες βάσεις από την Ιορδανία μέχρι τον Ινδικό Ωκεανό.

Διαβάστε: Oι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις είναι έτοιμες να πλήξουν το Ιράν από το Σαββατοκύριακο, αν το διατάξει ο Ντόναλντ Τραμπ - Τι λέει ρεπορτάζ του CNN

Στενεύει ο κλοιός για το μέλλον ΗΠΑ - Ιράν

Ο Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος επανέφερε την ένταση με την Τεχεράνη στο επίκεντρο της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ, φέρεται να εξετάζει σενάρια στρατιωτικής δράσης «ακόμη και μέσα στο Σαββατοκύριακο», με στόχους που δεν έχουν αποσαφηνιστεί δημόσια. Στην καρδιά της αμερικανικής δύναμης βρίσκεται το αεροπλανοφόρο «Abraham Lincoln», συνοδευόμενο από τρία πολεμικά πλοία εξοπλισμένα με πυραύλους Tomahawk, που είχαν χρησιμοποιηθεί στις επιθέσεις κατά ιρανικών πυρηνικών εγκαταστάσεων τον περασμένο Ιούνιο.

Η ομάδα κρούσης διαθέτει stealth F-35 και F/A-18, τα οποία βρίσκονται ήδη σε απόσταση επιχειρησιακής εμβέλειας από δεκάδες στόχους εντός του Ιράν, εάν ο πρόεδρος των ΗΠΑ δώσει εντολή για χτύπημα. Σε μια εντυπωσιακή κλιμάκωση, το Πεντάγωνο διέταξε και δεύτερη ομάδα κρούσης αεροπλανοφόρου να κινηθεί προς τη Μέση Ανατολή, με ναυαρχίδα το υπερσύγχρονο «U.S.S. Gerald R. Ford» και τρία αντιτορπιλικά. Η δύναμη αυτή κατευθύνεται προς τα στενά του Γιβραλτάρ και έχει ήδη «βιογραφικό» μάχης, καθώς τα αεροσκάφη της είχαν μετάσχει στην επίθεση της 3ης Ιανουαρίου στη Βενεζουέλα που οδήγησε στη σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο.

Ιορδανία, Ινδικός, Περσικός: δαχτυλίδι πίεσης στο Ιράν από τις ΗΠΑ

Κρίσιμος κόμβος για τις αεροπορικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ είναι πλέον η αεροπορική βάση Muwaffaq Salti στην ανατολική Ιορδανία, όπου, σύμφωνα με δορυφορικές εικόνες, έχουν φτάσει δύο «κύματα» επιθετικών αεροσκαφών, ανεβάζοντας τον αριθμό τους σχεδόν στα 30. Στην ίδια βάση εντοπίζονται τουλάχιστον τέσσερα αεροσκάφη ηλεκτρονικού πολέμου, χρήση για παρεμβολή ραντάρ και επικοινωνιών, καθώς και τουλάχιστον πέντε drones MQ-9 Reaper, ενισχύοντας τις δυνατότητες επιτήρησης και πλήγματος σε πραγματικό χρόνο.

iordania-drone
iordania-egatastaseis
iordania-febrouarios

Παράλληλα, το Πεντάγωνο μετακινεί ανεφοδιαστικά αεροσκάφη και ιπτάμενα ραντάρ από τις ΗΠΑ προς βάσεις στην Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή, δημιουργώντας μια πυκνή «γέφυρα» ανεφοδιασμού για ένα πιθανό παρατεταμένο επιχειρησιακό σενάριο κατά του Ιράν. Η ανάπτυξη επιπλέον συστοιχιών Patriot και THAAD σε βάσεις της περιοχής έχει στόχο να προστατεύσει τους περίπου 30.000-40.000 Αμερικανούς στρατιώτες από πιθανές ιρανικές αντεπιθέσεις με πυραύλους μικρού και μεσαίου βεληνεκούς.

Στρατιωτική ισχύς 

Την ίδια στιγμή, μακράς ακτίνας δράσης βομβαρδιστικά, που εδρεύουν εντός των Ηνωμένων Πολιτειών, έχουν τεθεί σε υψηλότερο επίπεδο συναγερμού, έπειτα από αίτημα του Τραμπ για στρατιωτικές «επιλογές» ως απάντηση στη βίαιη καταστολή των αντικυβερνητικών διαδηλώσεων στο Ιράν. Η στρατιωτική βάση Diego Garcia στον Ινδικό Ωκεανό λειτουργεί εκ νέου ως κρίσιμη «προκεχωρημένη» πλατφόρμα, όπου έχουν σταλεί ειδικές δυνάμεις, αεροσκάφη επιτήρησης P‑8 Poseidon και ιπτάμενα τάνκερ KC‑135, υποστηρίζοντας μια πιθανή ανάπτυξη βομβαρδιστικών B‑2 stealth.

Το σκηνικό συμπληρώνουν 13 αντιτορπιλικά στην ευρύτερη θαλάσσια ζώνη γύρω από το Ιράν, καθώς και εκτεταμένο δίκτυο αμερικανικών βάσεων στον Κόλπο, που διαμορφώνουν ένα ασφυκτικό στρατιωτικό «δαχτυλίδι» γύρω από την Τεχεράνη, γράφουν οι New York Times. Παρά την απουσία επίσημης απόφασης για επίθεση, η συσσώρευση ισχύος από τις ΗΠΑ αυξάνει τον κίνδυνο λάθους υπολογισμού ή ακούσιας κλιμάκωσης, σε μια περίοδο που η ιρανική ηγεσία βρίσκεται υπό έντονη εσωτερική και εξωτερική πίεση.