Επιφυλακτικός σε σχέση με το κατά πόσον είμαστε πράγματι κοντά στην ειρηνική διευθέτηση του πολέμου στην Ουκρανία εμφανίστηκε ο αναπληρωτής καθηγητής Σύγχρονης Ιστορίας και Διεθνούς Πολιτικής στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, Αντώνης Κλάψης, μιλώντας στο parapolitika.gr. Σημείωσε επίσης πως καθοριστικός παράγοντας πίσω από οποιαδήποτε συμφωνία, ανεξαρτήτως της νομικής της δεσμευτικότητας, είναι τα συμφέροντα και το κατά πόσον συμβαδίζουν με οποιαδήποτε κείμενη συμφωνία.

Ειδικότερα, για τις προοπτικές ειρήνευσης μετά την προσπάθεια μεσολάβησης Τραμπ, ο κ. Κλάψης εκτιμά ότι όσο περνά ο καιρός, τόσο πιο κοντά είμαστε στην ειρήνη. «Ο Αμερικανός πρόεδρος έχει μιλήσει πολλές φορές ότι είμαστε κοντά στο τέλος του πολέμου, αλλά δεν έχει επιβεβαιωθεί, πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί. Σίγουρα κάποια στιγμή θα τελειώσει, γιατί 4 χρόνια έχουν εξαντλήσει και τους μεν και τους δε, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι βρισκόμαστε στην παραμονή της διευθέτησης».

Διαβάστε: Υφαντής στο parapolitika.gr για πόλεμο στην Ουκρανία: "Έγινε το Βιετνάμ της Ρωσίας - Η Μόσχα δεν μπορεί να έχει λόγο στις εγγυήσεις ασφαλείας του Κιέβου"

Κλάψης στο parapolitika.gr: Η Ουκρανία θα μπορούσε να αποδεχθεί μια συμφωνία που δεν επαναχαράσσει de jure τα σύνορα

Για το αν η Ουκρανία θα μπορούσε να αποδεχθεί την παραχώρηση ολόκληρου του Ντονμπάς, η Ουκρανία θα αποδεχθεί de facto την παραχώρηση περιοχών όπως η Κριμαία και το Ντονμπάς, φαίνεται αδύνατον να αποκατασταθεί στις περιοχές αυτές η ουκρανική κυριαρχία. Πολλοί τρόποι υπάρχουν για να «χρυσωθεί το χάπι», όπως μια συμφωνία κατάπαυσης του πυρός, που δεν θα επαναχαράσσει τυπικά τα σύνορα, αλλά θα αφήνει αυτές τις περιοχές υπό ρωσικό έλεγχο.

"Όταν παραχωρείς στοιχεία ισχύος που δεν μπορείς να τα αντικαταστήσεις, καμία διεθνής συνθήκη δεν θα σε σώσει τη στιγμή της κρίσης"

Για το ρόλο που έπαιξε στον πόλεμο το Μνημόνιο της Βουδαπέστης το 1994, με βάση το οποίο παραχώρησε το πυρηνικό της οπλοστάσιο η Ουκρανία έχοντας ως «αντάλλαγμα» την εγγύηση της εδαφικής της ακεραιότητας από ΗΠΑ και Βρετανία, αλλά και τις συμφωνίες του Μινσκ και με βάση τα παραπάνω το ποιο θα μπορούσε να είναι το μέλλον για την Ουκρανία, είπε:

«Η εκχώρηση των πυρηνικών όπλων από την Ουκρανία ήταν μεγάλη αποδυνάμωση, που της επιβλήθηκε από τον διεθνή παράγοντα, όχι μόνο από τη Ρωσία, προκειμένου να μην υπήρχε κάποιο "ατύχημα". Όταν παραχωρείς στοιχεία ισχύος που δεν μπορείς να τα αντικαταστήσεις, καμία διεθνής συνθήκη δεν θα σε σώσει τη στιγμή της κρίσης. Οι διεθνείς συμφωνίες δεν υλοποιούνται πάντοτε, ούτε πλήρως. Καμία συμφωνία, ακόμα και η πιο δεσμευτική νομικά, δεν εφαρμόζεται, αν τα συμφέροντα που την έχουν συνάψει δεν υπάρχουν πια, δεν έχει να κάνει με νομικές δεσμεύσεις, όσο με την ουσία της υπόθεσης.

"Δεν πρέπει να ξεγράφουμε τον Ζελένσκι"

Για τον Ζελένσκι και το πολιτικό του μέλλον, ο κ. Κλάψης είπε ότι έχει επιδείξει πολύ μεγαλύτερη ανθεκτικότητα από αυτήν που υπολογιζόταν. Ο Πούτιν πίστευε ότι θα κέρδιζαν οι Ρώσοι έναν πόλεμο χωρίς να τον πολεμήσουν, καθώς δεν κατέρρευσε η κυβέρνησή του, όπως εκτιμάτο. Σε κάθε περίπτωση, το πολιτικό του μέλλον δεν είναι πολύ ευοίωνο, αλλά δεν πρέπει να τον ξεγράφουμε, με βάση την αντοχή που έχει επιδείξει.