Με αφορμή τη συμπλήρωση 34 ετών από την υπογραφή της Συνθήκης του Μάαστριχτ, στις 8 Φεβρουαρίου 1992, ο γάλλος ευρωβουλευτή Eric Sargiacomo, μέλος της ομάδας Σοσιαλιστών και Δημοκρατών (S&D), καταθέτει στα "ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ" και  στην ενότητα "Η Ευρώπη Μας" τις απόψεις του για τη σημασία και την κληρονομιά του Μάαστριχτ στη σημερινή Ευρώπη

Yπάρχουν πολλοί τρόποι να αισθάνεται κανείς Ευρωπαίος: εκείνος των φεντεραλιστών, των διακυβερνητιστών, των ενωσιακών και πολλών άλλων ακόμα. Για τον σοσιαλιστή Φρανσουά Μιτεράν, πρώην πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας και πρωτεργάτη της ευρωπαϊκής οικοδόμησης, η Ευρώπη δεν ήταν ένα ιδανικό προς επίτευξη, αλλά μια πορεία προς διάνυση, αποτελούμενη από μια πληθώρα σταδίων. Κατά τη γνώμη μου, το καθοριστικό στάδιο υπήρξε η κατάρρευση του σοβιετικού μπλοκ, ακολουθούμενη από τη γερμανική επανένωση. Αντιμέτωπο με τους κινδύνους αποσταθεροποίησης στην Ευρώπη, το γαλλογερμανικό δίδυμο που συγκρότησαν ο Φρανσουά Μιτεράν και ο Χέλμουτ Κολ κατόρθωσε να εντάξει τη γερμανική ενότητα σε μια δυναμική ευρωπαϊκής οικονομικής και νομισματικής ενοποίησης, θέτοντας τα θεμέλια μιας πολιτικής Ενωσης.Μέσα σε αυτήν τη συγκεκριμένη πολιτική συγκυρία επικυρώθηκε η Συνθήκη του Μάαστριχτ.

Παρότι επιδέχεται βελτιώσεις, η Συνθήκη αυτή παραμένει το θεμέλιο της Ενωσης όπως τη γνωρίζουμε σήμερα. Ενίσχυσε ιδίως τον ρόλο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, καθιστώντας το, σε ορισμένους τομείς, συν-νομοθέτη μαζί με το Συμβούλιο. Ο εξελικτικός της χαρακτήρας έγκειται στο ότι έδωσε νέα ώθηση στην ευρωπαϊκή κοινωνική ολοκλήρωση, ιδίως μέσω του «κοινωνικού πρωτοκόλλου», το οποίο άνοιξε τον δρόμο για νέα στάδια: τις Συνθήκες του Αμστερνταμ και της Λισαβόνας, καθώς και τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων. Διότι, ναι, το μέλλον της Ευρώπης θα είναι κοινωνικό. Αυτό είναι το νόημα που δίνω στη θητεία μου ως ευρωβουλευτής, στο πλευρό των συναδέλφων μου, ιδίως των Ελλήνων, της Ομάδας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών.

Μπροστά σε αυτήν την πορεία, υπάρχει ο πόλεμος στις πύλες μας, οι γεωπολιτικές εντάσεις που απειλούν την ευρωπαϊκή μας κυριαρχία, οι οικονομικές κρίσεις, η κλιματική αλλαγή και η άνοδος της άκρας Δεξιάς στην Ευρώπη. Αυτά τα ανησυχητικά σημάδια οφείλουν να μας αφυπνίσουν και να ενισχύσουν την κοινωνική Ευρώπη, ώστε να διαπερνά το σύνολο των ευρωπαϊκών μας πολιτικών και δράσεων.

Αυτό είναι άλλωστε και το ίδιο το πνεύμα του Αρθρου 9 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Αν υπάρχει ένα δίδαγμα που πρέπει να συγκρατήσουμε από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, αυτό είναι η φιλοδοξία της. Μας καλούσε να υπερβούμε κάθε μανιχαϊστική αντίληψη για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αγωνίζομαι -και θα συνεχίσω να αγωνίζομαι- για την υπεράσπιση των αγροτών, των αλιέων και όλων των Ευρωπαίων πολιτών. Αυτή είναι μια φιλοδοξία που οφείλουμε να ανακτήσουμε.

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα "ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ"