EnΠίτερ Μάντελσον: Ο "Πρίγκιπας του Σκότους" των Εργατικών και μια πολιτική διαδρομή στη σκιά των σκανδάλων
Το σκάνδαλο που συγκλονίζει τους Εργατικούς
Η πορεία του Πίτερ Μέντελσον, του αποκαλούμενου «Πρίγκιπα του Σκότους» της βρετανικής πολιτικής, από αρχιτέκτονα των Νέων Εργατικών και στενό συνεργάτη του Τόνι Μπλερ μέχρι τη σύλληψή του το 2026 για παράβαση καθήκοντος, μετά τις αποκαλύψεις για τις σχέσεις του με τον Τζέφρι Έπσταϊν και τη διαρροή εμπιστευτικών κυβερνητικών πληροφοριών
Ελενη Γεννητσεφτση
Ο Πίτερ Μέντελσον δεν είναι ένας ακόμη πολιτικός που βρέθηκε μπλεγμένος σε ένα σκάνδαλο. Είναι ο άνθρωπος που έκτισε την εξουσία του πάνω στην εικόνα του αδίστακτου στρατηγού των «Εργατικών» της Βρετανίας, του «Πρίγκιπα του Σκότους», όπως τον αποκαλούσαν γιατί μπορούσε να μεταμορφώνει κόμματα, να καθορίζει εκλογές και να κινεί τα νήματα παρασκηνιακά. Και ήταν αυτή ακριβώς η σχέση του με το παρασκήνιο της πολιτικής, με τους μυστικούς κώδικες, τους παράλληλους κόσμους εξουσίας, που τον οδήγησε στον Τζέφρι Έπσταϊν.
Η ιστορία ξεκινά το 1953, στο Λονδίνο, όπου γεννήθηκε σε μια οικογένεια με βαθιές ρίζες στο Εργατικό Κίνημα. Ο παππούς του ήταν υπουργός στην κυβέρνηση Άτλη και ο πατέρας του διετέλεσε υπουργός Εξωτερικών. Σπούδασε στο St Catherine's College της Οξφόρδης, όπου και απέκτησε σημαντικές γνωριμίες. Πολύ νωρίς κατάλαβε ότι η πολιτική δύναμη δεν βρίσκεται μόνο στις ιδέες, αλλά στις σχέσεις. Στις σωστές σχέσεις, με τους σωστούς ανθρώπους, την κατάλληλη στιγμή.
Τη δεκαετία του 1980, όταν το Εργατικό Κόμμα βυθιζόταν στην κρίση και η Θάτσερ κυριαρχούσε απόλυτα, ο Μέντελσον ανέλαβε διευθυντής επικοινωνίας. Δεν ήταν πολιτικός με την παραδοσιακή έννοια. Ήταν ο μάγος της εικόνας, μάστορας της προπαγάνδας, άνθρωπος που γνώριζε να διαχειρίζεται την εξουσία στην εποχή των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Ο ίδιος έβλεπε το κόμμα ως προϊόν που έπρεπε να επανασυσκευαστεί, έτσι ξεκίνησε αυτή την επανασυσκευασία πρώτα με τον εαυτό του. Υιοθέτησε το κοστούμι αντί για τη γραβάτα των εργατών, το σαμπουάν αντί για το λαδωμένο μαλλί, το στυλ αντί για την ιδεολογία. Οι εχθροί του τον αποκάλεσαν «Πρίγκιπα του Σκότους», έναν χαρακτηρισμό που αγάπησε και δεν θέλησε ποτέ να αποτινάξει.
Το 1983 ήρθε η γνωριμία με τον Τόνι Μπλερ. Ο Μέντελσον αναγνώρισε στον νεαρό βουλευτή κάτι που οι άλλοι δεν έβλεπαν ακόμα. Τον πήρε υπό την προστασία του, του έμαθε τα μυστικά των μέσων, του έδειξε πώς να μιλάει στα μεσαία κοινωνικά στρώματα και πώς να γοητεύει τους ψηφοφόρους που είχε χάσει το Εργατικό Κόμμα. Μαζί δημιούργησαν το «Νέο Εργατικό Κόμμα». Ένα κόμμα που εγκατέλειψε τη ρητορική της ταξικής πάλης, αγκάλιασε την αγορά και υποσχέθηκε ότι θα ήταν «σκληρό με την εγκληματικότητα». Ήταν ο Μέντελσον που σχεδίασε τη νίκη των Εργατικών το 1997, ανατρέποντας τους Συντηρητικούς μετά από 18 χρόνια στην εξουσία.
Το 1998, μόλις ένα χρόνο μετά την εκλογική νίκη, το πρώτο σκάνδαλο ήρθε στο φως. Αφορούσε ένα δάνειο 373.000 λιρών από τον Τζέφρι Ρόμπινσον, υπουργό που επόπτευε ο ίδιος. Δεν το αποκάλυψε και όταν βγήκε στη φόρα, έπρεπε να παραιτηθεί. Ο Μπλερ τον υποστήριξε δημόσια, αλλά η ζημιά είχε γίνει.
Ο Μέντελσον όμως ήξερε πώς να επιστρέφει. Έτσι, το 1999 επανήλθε στην κυβέρνηση ως υπουργός Επικρατείας.
Το 2001 ήρθε το δεύτερο σκάνδαλο. Αυτή τη φορά, για μια υπόθεση που αφορούσε τη χορήγηση διαβατηρίου στον Ινδό επιχειρηματία Σριτσαντ Χίντουτζα, ο οποίος είχε δωρίσει χρήματα στο ίδρυμα Millennium Dome που επόπτευε ο Μέντελσον, ο οποίος και πάλι υπέβαλε την παραίτησή του.
Μεταξύ 2004 και 2008 βρήκε καταφύγιο στις Βρυξέλλες, όπου διορίστηκε Επίτροπος Εμπορίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εκεί, μακριά από τη βρετανική δημοσιότητα, μπορούσε να ασκεί εξουσία χωρίς το βάρος των σκανδάλων. Και εκεί, κάπου σε αυτή την περίοδο, γνώρισε τον Τζέφρι Έπσταϊν.
Η ακριβής χρονολογία της γνωριμίας παραμένει άγνωστη. Αλλά το 2003, ο Μέντελσον συμμετείχε σε ένα βιβλίο αφιερωμάτων για τα 50ά γενέθλια του Έπσταϊν. Η συνεισφορά του ήταν σύντομη, σχεδόν αθώα, αλλά η αφιέρωση ήταν αποκαλυπτική: «Στον καλύτερό μου φίλο» («my best pal»). Σε έναν άνθρωπο που ήταν ήδη γνωστός στους κύκλους εξουσίας ως χρηματοδότης, ως φιλάνθρωπος, ως κάποιος που είχε πρόσβαση στους πιο ισχυρούς ανθρώπους του πλανήτη, αλλά και ως κάποιος για τον οποίο υπήρχαν φήμες που θα γίνονταν κατηγορίες και θα τον οδηγούσαν σε καταδίκη.
Το 2008, ο Έπσταϊν καταδικάστηκε στη Φλόριντα για προσέλκυση ανηλίκου σε πορνεία. Πολλοί άνθρωποι που είχαν σχέσεις μαζί του τις έκοψαν αμέσως. Ο Μέντελσον όχι. Λίγο πριν την καταδίκη, του έστειλε email στο οποίο του έγραφε: «Σε σκέφτομαι συνεχώς», «πρέπει να είσαι απίστευτα ανθεκτικός, να παλέψεις για πρόωρη αποφυλάκιση». Δεν ήταν απλώς ένα μήνυμα συμπαράστασης, αλλά η απόδειξη μιας κοινής πεποίθησης ότι οι κανόνες δεν ισχύουν για όσους ξέρουν πώς να τους παρακάμπτουν.
Το 2009, ο Μέντελσον επέστρεψε στη βρετανική κυβέρνηση ως υπουργός Επιχειρήσεων, Καινοτομίας και Δεξιοτήτων. Υπουργός χωρίς χαρτοφυλάκιο αλλά με τεράστια επιρροή. Ήταν η περίοδος της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης. Ο τότε πρωθυπουργός Γκόρντον Μπράουν τον χρειαζόταν. Και ο Μέντελσον βρήκε την ευκαιρία να αποδείξει ότι ήταν περισσότερο από ένας επικοινωνιολόγος. Ήξερε από οικονομικά, από τράπεζες, από διεθνείς αγορές και είχε πρόσβαση σε πληροφορίες που λίγοι άλλοι είχαν.
Αυτή η πρόσβαση, όμως, δεν ήταν μονόδρομος. Τα email που αποκαλύφθηκαν στις αρχές του 2026 δείχνουν ότι ο Μέντελσον χρησιμοποιούσε τη θέση του για να τροφοδοτεί τον Έπσταϊν με εμπιστευτικές πληροφορίες. Μια εσωτερική έκθεση της κυβέρνησης για τα μέτρα μετά την κρίση, σχέδια για τη φορολόγηση των τραπεζικών μπόνους, μια προειδοποίηση για το επικείμενο πακέτο στήριξης 500 δισεκατομμυρίων ευρώ πριν ανακοινωθεί επίσημα και κάτι ακόμα πιο προσωπικό: η συμβουλή στον Έπσταϊν να πιέσει τον υπουργό Οικονομικών Άλιστερ Ντάρλινγκ, ασκώντας του, όπως έγραφε, «ήπια απειλή». Οι επιστολές φανερώνουν ότι του μιλούσε σαν ίσος προς ίσο, σαν να ήταν ο Έπσταϊν ένας ακόμη παίκτης στο παιχνίδι της εξουσίας, όχι ένας καταδικασμένος εγκληματίας.
Την ίδια περίοδο, ο Έπσταϊν φέρεται να χρηματοδοτούσε τον Μέντελσον και τον σύντροφό του με 75.000 δολάρια, τα οποία βρέθηκαν σε λογαριασμούς τους. 10.000 λίρες για μαθήματα οστεοπάθειας του συντρόφου του. Χρήματα που δεν δηλώθηκαν, που δεν αποκαλύφθηκαν, που ένωναν ακόμα περισσότερο τους δύο άνδρες σε ένα δίκτυο αμοιβαίων υπηρεσιών.
Όταν ο Έπσταϊν συνελήφθη ξανά το 2019 και αργότερα βρέθηκε νεκρός στο κελί του, ο Μέντελσον σιώπησε. Δεν υπήρχαν πλέον email, δεν υπήρχαν δημόσιες τοποθετήσεις. Η σχέση είχε μπει στον πάγο, ή τουλάχιστον έτσι φαινόταν.
Η πολιτική του καριέρα όμως συνεχίστηκε. Μετά την ήττα των Εργατικών το 2010, ο Μέντελσον έγινε βαρόνος, μέλος της Βουλής των Λόρδων. Ίδρυσε εταιρεία συμβούλων, τη Global Counsel, που συμβούλευε πολυεθνικές και κυβερνήσεις. Έμεινε κοντά στο κέντρο της εξουσίας, ακόμα κι όταν το κόμμα του ήταν στην αντιπολίτευση. Ήξερε τους πάντες και είχε πρόσβαση παντού. Όταν το 2020 ο Κιρ Στάρμερ ανέλαβε την ηγεσία των Εργατικών, ο Μέντελσον επέστρεψε στο προσκήνιο.
Τον Φεβρουάριο του 2024, όταν ο Στάρμερ εκλέχθηκε πρωθυπουργός, τον διόρισε πρέσβη στις ΗΠΑ. Ήταν μια κίνηση που έκανε πολλούς να αναρωτηθούν: γιατί ένας πολιτικός με τόσα σκάνδαλα στο παρελθόν, με τόσες παραιτήσεις, με τόσες αμφιβολίες για την ηθική του, ανέλαβε αυτή τη θέση; Η απάντηση ήταν ότι ο Μέντελσον είχε κάτι που λίγοι άλλοι είχαν. Γνώριζε την Ουάσιγκτον, γνώριζε τους Δημοκρατικούς και πώς να κινείται στους διαδρόμους της αμερικανικής εξουσίας. Και ο Στάρμερ, που ήθελε να επαναφέρει το Εργατικό Κόμμα στο κέντρο, χρειαζόταν κάποιον που ήξερε πώς να παίζει αυτό το παιχνίδι.
Αλλά οι σκελετοί δεν μένουν για πάντα στο ντουλάπι. Στις αρχές του 2026, το αμερικανικό Υπουργείο Δικαιοσύνης αποδέσμευσε χιλιάδες σελίδες από τις έρευνες στα αρχεία του Έπσταϊν. Και εκεί, ανάμεσα στα ονόματα των προσώπων που είχαν σχέσεις με τον εγκληματία, βρισκόταν και το όνομα του Μέντελσον. Όχι απλώς ως γνωριμία, αλλά ως «καλύτερος φίλος», ως αποδέκτης χρημάτων, ως πηγή εμπιστευτικών πληροφοριών και ως ο άνθρωπος που συμβούλευε τον Έπσταϊν να ασκεί πίεση σε Βρετανούς υπουργούς.
Η αποκάλυψη ήταν καταστροφική. Ο Στάρμερ, που είχε υπερασπιστεί τον διορισμό του Μέντελσον λίγους μήνες νωρίτερα, βρέθηκε σε δύσκολη θέση. Αναγκάστηκε να ζητήσει δημόσια συγγνώμη από τα θύματα του Έπσταϊν, παραδεχόμενος ότι ο Μέντελσον «είπε ψέματα επανειλημμένα» στην ομάδα του. Δύο στενοί συνεργάτες του Στάρμερ παραιτήθηκαν. Η κυβέρνηση υποσχέθηκε να δημοσιοποιήσει τα έγγραφα του διορισμού του και ο73χρονος Μέντελσον, που είχε επιβιώσει από δύο παραιτήσεις, από σκάνδαλα και αποκλεισμούς, βρέθηκε ξανά στο στόχαστρο.
Στις 23 Φεβρουαρίου 2026, η Μητροπολιτική Αστυνομία του Λονδίνου τον συνέλαβε με την κατηγορία της παράβασης καθήκοντος σε δημόσιο αξίωμα. Μια κατηγορία που στη Βρετανία τιμωρείται με ισόβια κάθειρξη. Αφέθηκε ελεύθερος με εγγύηση, αλλά η πολιτική του καριέρα έχει τελειώσει οριστικά.
Πίτερ Μέντελσον: Οι ρίζες μιας πολιτικής δυναστείας
Η ιστορία ξεκινά το 1953, στο Λονδίνο, όπου γεννήθηκε σε μια οικογένεια με βαθιές ρίζες στο Εργατικό Κίνημα. Ο παππούς του ήταν υπουργός στην κυβέρνηση Άτλη και ο πατέρας του διετέλεσε υπουργός Εξωτερικών. Σπούδασε στο St Catherine's College της Οξφόρδης, όπου και απέκτησε σημαντικές γνωριμίες. Πολύ νωρίς κατάλαβε ότι η πολιτική δύναμη δεν βρίσκεται μόνο στις ιδέες, αλλά στις σχέσεις. Στις σωστές σχέσεις, με τους σωστούς ανθρώπους, την κατάλληλη στιγμή.
Ο άνθρωπος που άλλαξε την εικόνα των Εργατικών
Τη δεκαετία του 1980, όταν το Εργατικό Κόμμα βυθιζόταν στην κρίση και η Θάτσερ κυριαρχούσε απόλυτα, ο Μέντελσον ανέλαβε διευθυντής επικοινωνίας. Δεν ήταν πολιτικός με την παραδοσιακή έννοια. Ήταν ο μάγος της εικόνας, μάστορας της προπαγάνδας, άνθρωπος που γνώριζε να διαχειρίζεται την εξουσία στην εποχή των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Ο ίδιος έβλεπε το κόμμα ως προϊόν που έπρεπε να επανασυσκευαστεί, έτσι ξεκίνησε αυτή την επανασυσκευασία πρώτα με τον εαυτό του. Υιοθέτησε το κοστούμι αντί για τη γραβάτα των εργατών, το σαμπουάν αντί για το λαδωμένο μαλλί, το στυλ αντί για την ιδεολογία. Οι εχθροί του τον αποκάλεσαν «Πρίγκιπα του Σκότους», έναν χαρακτηρισμό που αγάπησε και δεν θέλησε ποτέ να αποτινάξει.
Η συμμαχία με τον Τόνι Μπλερ
Το 1983 ήρθε η γνωριμία με τον Τόνι Μπλερ. Ο Μέντελσον αναγνώρισε στον νεαρό βουλευτή κάτι που οι άλλοι δεν έβλεπαν ακόμα. Τον πήρε υπό την προστασία του, του έμαθε τα μυστικά των μέσων, του έδειξε πώς να μιλάει στα μεσαία κοινωνικά στρώματα και πώς να γοητεύει τους ψηφοφόρους που είχε χάσει το Εργατικό Κόμμα. Μαζί δημιούργησαν το «Νέο Εργατικό Κόμμα». Ένα κόμμα που εγκατέλειψε τη ρητορική της ταξικής πάλης, αγκάλιασε την αγορά και υποσχέθηκε ότι θα ήταν «σκληρό με την εγκληματικότητα». Ήταν ο Μέντελσον που σχεδίασε τη νίκη των Εργατικών το 1997, ανατρέποντας τους Συντηρητικούς μετά από 18 χρόνια στην εξουσία.
Το πρώτο σκάνδαλο, η πρώτη παραίτηση, η επιστροφή και το δεύτερο σκάνδαλο
Το 1998, μόλις ένα χρόνο μετά την εκλογική νίκη, το πρώτο σκάνδαλο ήρθε στο φως. Αφορούσε ένα δάνειο 373.000 λιρών από τον Τζέφρι Ρόμπινσον, υπουργό που επόπτευε ο ίδιος. Δεν το αποκάλυψε και όταν βγήκε στη φόρα, έπρεπε να παραιτηθεί. Ο Μπλερ τον υποστήριξε δημόσια, αλλά η ζημιά είχε γίνει.Ο Μέντελσον όμως ήξερε πώς να επιστρέφει. Έτσι, το 1999 επανήλθε στην κυβέρνηση ως υπουργός Επικρατείας.
Το 2001 ήρθε το δεύτερο σκάνδαλο. Αυτή τη φορά, για μια υπόθεση που αφορούσε τη χορήγηση διαβατηρίου στον Ινδό επιχειρηματία Σριτσαντ Χίντουτζα, ο οποίος είχε δωρίσει χρήματα στο ίδρυμα Millennium Dome που επόπτευε ο Μέντελσον, ο οποίος και πάλι υπέβαλε την παραίτησή του.
Βρυξέλλες: Εξουσία μακριά από τη βρετανική πολιτική σκηνή
Μεταξύ 2004 και 2008 βρήκε καταφύγιο στις Βρυξέλλες, όπου διορίστηκε Επίτροπος Εμπορίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εκεί, μακριά από τη βρετανική δημοσιότητα, μπορούσε να ασκεί εξουσία χωρίς το βάρος των σκανδάλων. Και εκεί, κάπου σε αυτή την περίοδο, γνώρισε τον Τζέφρι Έπσταϊν.
Η σχέση με τον Τζέφρι Έπσταϊν
Η ακριβής χρονολογία της γνωριμίας παραμένει άγνωστη. Αλλά το 2003, ο Μέντελσον συμμετείχε σε ένα βιβλίο αφιερωμάτων για τα 50ά γενέθλια του Έπσταϊν. Η συνεισφορά του ήταν σύντομη, σχεδόν αθώα, αλλά η αφιέρωση ήταν αποκαλυπτική: «Στον καλύτερό μου φίλο» («my best pal»). Σε έναν άνθρωπο που ήταν ήδη γνωστός στους κύκλους εξουσίας ως χρηματοδότης, ως φιλάνθρωπος, ως κάποιος που είχε πρόσβαση στους πιο ισχυρούς ανθρώπους του πλανήτη, αλλά και ως κάποιος για τον οποίο υπήρχαν φήμες που θα γίνονταν κατηγορίες και θα τον οδηγούσαν σε καταδίκη.Το 2008, ο Έπσταϊν καταδικάστηκε στη Φλόριντα για προσέλκυση ανηλίκου σε πορνεία. Πολλοί άνθρωποι που είχαν σχέσεις μαζί του τις έκοψαν αμέσως. Ο Μέντελσον όχι. Λίγο πριν την καταδίκη, του έστειλε email στο οποίο του έγραφε: «Σε σκέφτομαι συνεχώς», «πρέπει να είσαι απίστευτα ανθεκτικός, να παλέψεις για πρόωρη αποφυλάκιση». Δεν ήταν απλώς ένα μήνυμα συμπαράστασης, αλλά η απόδειξη μιας κοινής πεποίθησης ότι οι κανόνες δεν ισχύουν για όσους ξέρουν πώς να τους παρακάμπτουν.
Η επιστροφή στην κυβέρνηση το 2009
Το 2009, ο Μέντελσον επέστρεψε στη βρετανική κυβέρνηση ως υπουργός Επιχειρήσεων, Καινοτομίας και Δεξιοτήτων. Υπουργός χωρίς χαρτοφυλάκιο αλλά με τεράστια επιρροή. Ήταν η περίοδος της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης. Ο τότε πρωθυπουργός Γκόρντον Μπράουν τον χρειαζόταν. Και ο Μέντελσον βρήκε την ευκαιρία να αποδείξει ότι ήταν περισσότερο από ένας επικοινωνιολόγος. Ήξερε από οικονομικά, από τράπεζες, από διεθνείς αγορές και είχε πρόσβαση σε πληροφορίες που λίγοι άλλοι είχαν.
Οι αποκαλύψεις των email το 2026
Αυτή η πρόσβαση, όμως, δεν ήταν μονόδρομος. Τα email που αποκαλύφθηκαν στις αρχές του 2026 δείχνουν ότι ο Μέντελσον χρησιμοποιούσε τη θέση του για να τροφοδοτεί τον Έπσταϊν με εμπιστευτικές πληροφορίες. Μια εσωτερική έκθεση της κυβέρνησης για τα μέτρα μετά την κρίση, σχέδια για τη φορολόγηση των τραπεζικών μπόνους, μια προειδοποίηση για το επικείμενο πακέτο στήριξης 500 δισεκατομμυρίων ευρώ πριν ανακοινωθεί επίσημα και κάτι ακόμα πιο προσωπικό: η συμβουλή στον Έπσταϊν να πιέσει τον υπουργό Οικονομικών Άλιστερ Ντάρλινγκ, ασκώντας του, όπως έγραφε, «ήπια απειλή». Οι επιστολές φανερώνουν ότι του μιλούσε σαν ίσος προς ίσο, σαν να ήταν ο Έπσταϊν ένας ακόμη παίκτης στο παιχνίδι της εξουσίας, όχι ένας καταδικασμένος εγκληματίας.Την ίδια περίοδο, ο Έπσταϊν φέρεται να χρηματοδοτούσε τον Μέντελσον και τον σύντροφό του με 75.000 δολάρια, τα οποία βρέθηκαν σε λογαριασμούς τους. 10.000 λίρες για μαθήματα οστεοπάθειας του συντρόφου του. Χρήματα που δεν δηλώθηκαν, που δεν αποκαλύφθηκαν, που ένωναν ακόμα περισσότερο τους δύο άνδρες σε ένα δίκτυο αμοιβαίων υπηρεσιών.
Όταν ο Έπσταϊν συνελήφθη ξανά το 2019 και αργότερα βρέθηκε νεκρός στο κελί του, ο Μέντελσον σιώπησε. Δεν υπήρχαν πλέον email, δεν υπήρχαν δημόσιες τοποθετήσεις. Η σχέση είχε μπει στον πάγο, ή τουλάχιστον έτσι φαινόταν.
Η πολιτική του καριέρα όμως συνεχίστηκε. Μετά την ήττα των Εργατικών το 2010, ο Μέντελσον έγινε βαρόνος, μέλος της Βουλής των Λόρδων. Ίδρυσε εταιρεία συμβούλων, τη Global Counsel, που συμβούλευε πολυεθνικές και κυβερνήσεις. Έμεινε κοντά στο κέντρο της εξουσίας, ακόμα κι όταν το κόμμα του ήταν στην αντιπολίτευση. Ήξερε τους πάντες και είχε πρόσβαση παντού. Όταν το 2020 ο Κιρ Στάρμερ ανέλαβε την ηγεσία των Εργατικών, ο Μέντελσον επέστρεψε στο προσκήνιο.
Τον Φεβρουάριο του 2024, όταν ο Στάρμερ εκλέχθηκε πρωθυπουργός, τον διόρισε πρέσβη στις ΗΠΑ. Ήταν μια κίνηση που έκανε πολλούς να αναρωτηθούν: γιατί ένας πολιτικός με τόσα σκάνδαλα στο παρελθόν, με τόσες παραιτήσεις, με τόσες αμφιβολίες για την ηθική του, ανέλαβε αυτή τη θέση; Η απάντηση ήταν ότι ο Μέντελσον είχε κάτι που λίγοι άλλοι είχαν. Γνώριζε την Ουάσιγκτον, γνώριζε τους Δημοκρατικούς και πώς να κινείται στους διαδρόμους της αμερικανικής εξουσίας. Και ο Στάρμερ, που ήθελε να επαναφέρει το Εργατικό Κόμμα στο κέντρο, χρειαζόταν κάποιον που ήξερε πώς να παίζει αυτό το παιχνίδι.
Αλλά οι σκελετοί δεν μένουν για πάντα στο ντουλάπι. Στις αρχές του 2026, το αμερικανικό Υπουργείο Δικαιοσύνης αποδέσμευσε χιλιάδες σελίδες από τις έρευνες στα αρχεία του Έπσταϊν. Και εκεί, ανάμεσα στα ονόματα των προσώπων που είχαν σχέσεις με τον εγκληματία, βρισκόταν και το όνομα του Μέντελσον. Όχι απλώς ως γνωριμία, αλλά ως «καλύτερος φίλος», ως αποδέκτης χρημάτων, ως πηγή εμπιστευτικών πληροφοριών και ως ο άνθρωπος που συμβούλευε τον Έπσταϊν να ασκεί πίεση σε Βρετανούς υπουργούς.
Η αποκάλυψη ήταν καταστροφική. Ο Στάρμερ, που είχε υπερασπιστεί τον διορισμό του Μέντελσον λίγους μήνες νωρίτερα, βρέθηκε σε δύσκολη θέση. Αναγκάστηκε να ζητήσει δημόσια συγγνώμη από τα θύματα του Έπσταϊν, παραδεχόμενος ότι ο Μέντελσον «είπε ψέματα επανειλημμένα» στην ομάδα του. Δύο στενοί συνεργάτες του Στάρμερ παραιτήθηκαν. Η κυβέρνηση υποσχέθηκε να δημοσιοποιήσει τα έγγραφα του διορισμού του και ο73χρονος Μέντελσον, που είχε επιβιώσει από δύο παραιτήσεις, από σκάνδαλα και αποκλεισμούς, βρέθηκε ξανά στο στόχαστρο.
Στις 23 Φεβρουαρίου 2026, η Μητροπολιτική Αστυνομία του Λονδίνου τον συνέλαβε με την κατηγορία της παράβασης καθήκοντος σε δημόσιο αξίωμα. Μια κατηγορία που στη Βρετανία τιμωρείται με ισόβια κάθειρξη. Αφέθηκε ελεύθερος με εγγύηση, αλλά η πολιτική του καριέρα έχει τελειώσει οριστικά.
