Ο πρέσβης του Ιράν προειδοποίησε το Ηνωμένο Βασίλειο να ελέγξει τη συμμετοχή του στον πόλεμο της Μέσης Ανατολής, ωστόσο η άφιξη των βομβαρδιστικών B-1 των ΗΠΑ στη Βρετανία καταδείχνει τη μελλοντική μετουσίωση της "υπόσχεσης" που έδωσε ο Ντόναλντ Τραμπ στα social media για το σκληρό πλήγμα το Σάββατο 7 Μαρτίου. Μάλιστα, από τη στιγμή που μπορούν να κουβαλήσουν 34 τόνους εκρηκτικών έκαστο, η καίρια επίθεση που έχουν σχεδιάσει οι ΗΠΑ φέρεται να ξετυλίγεται ως πολεμικός μίτος από το Ηνωμένο Βασίλειο. Τα βομβαρδιστικά κατευθύνθηκαν προς τη βρετανική βάση RAF Fairford στο Γκλούτσεστερσαϊρ. Στόλος βομβαρδιστικών, με βάση παρατηρητές πτήσεων στο διαδίκτυο, αναχώρησε από το Τέξας -και πιο συγκεκριμένα την αεροπορική βάση Ντάιες, με προορισμό τη βρετανική βάση. Επιπλέον, αναμένονται κι άλλα αεροσκάφη, μεταξύ αυτών B-2 και B-52, ενισχύοντας την παρουσία των ΗΠΑ στην περιοχή.

Διαβάστε: Ντόναλντ Τραμπ: "Αναχαιτίσαμε 42 πλοία σε τρεις ημέρες, τους καταστρέψαμε το πυρηνικό όπλο πριν το αποκτήσουν"

Ηνωμένο Βασίλειο: Τι είναι τα βομβαρδιστικά Β-1

Τα στρατηγικά βομβαρδιστικά Β-1 κοστίζουν έως και 2 δισεκατομμύρια δολάρια το καθένα, έχουν σχεδιαστεί για αποστολές μεγάλου βεληνεκούς και μπορούν να μεταφέρουν μερικούς από τους ισχυρότερους πυραύλους στο οπλοστάσιο των ΗΠΑ, εκτελώντας επιχειρήσεις υψηλής ισχύος.

Η «Daily Mail» έκανε λόγο για «D-Day», η οποία έχει «ταυτιστεί» με την απόβαση στη Νορμανδία, το κερασάκι στην τούρτα του τέλους του Β' Παγκόσμιου Πολέμου. Αναφέρεται στο Σάββατο 7 Μαρτίου και την «επέτειο» της πρώτης εβδομάδας επιθέσεων ΗΠΑ και Ισραήλ στο Ιράν. Οι σύμμαχοι έχουν ονομάσει την επιχείρηση «Epic Fury». Ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έχει προειδοποιήσει ότι «το μεγάλο χτύπημα» δεν έχει ακόμη έρθει, υποδηλώνοντας ότι οι επιθέσεις ενδέχεται να ενταθούν το επόμενο διάστημα.



Τα χαρακτηριστικά του Β-1

Το Rockwell (τώρα μέρος της Boeing) Β-1 Lancer είναι ένα τετρακινητήριο Αμερικανικό στρατηγικό βομβαρδιστικό αεροσκάφος με οπισθοκλινείς πτέρυγες μεταβλητής γεωμετρίας που χρησιμοποιείται από την Πολεμική Αεροπορία των Ηνωμένων Πολιτειών (USAF).

Το πρόγραμμα που ξεκίνησε στη δεκαετία του 1960 προέβλεπε ένα υπερηχητικό βομβαρδιστικό με ταχύτητα Mach 2, καθώς και επαρκής εμβέλεια και ωφέλιμο φορτίο ώστε να αντικαταστήσει το Boeing B-52 Stratofortress. Εξελίχθηκε στο Β-1Β, βομβαρδιστικό αεροσκάφος κυρίως χαμηλού επιπέδου διείσδυσης με μεγάλη εμβέλεια και δυνατότητα ταχύτητας Mach 1,25 σε μεγάλο υψόμετρο.

Η αρχική έκδοση B-1A αναπτύχθηκε στις αρχές του 1970, αλλά η παραγωγή του ακυρώθηκε, και μόνο τέσσερα πρωτότυπα κατασκευάστηκαν. Η ανάγκη για μια νέα πλατφόρμα ήρθε στην επιφάνεια για άλλη μια φορά στις αρχές του 1980, και το αεροσκάφος επανήλθε με την έκδοση B-1B εστιασμένο στη χαμηλού επίπεδου διείσδυση και τον βομβαρδισμό. Ωστόσο, από αυτό το σημείο η εξέλιξη της τεχνολογίας stealth υποσχόταν ένα αεροσκάφος με δραματικά βελτιωμένες ικανότητες. Η παραγωγή προχώρησε και η έκδοση Β λειτούργησε πριν από το «Advanced Technology Bomber» (το B-2 Spirit), κατά τη διάρκεια μιας περιόδου, που τα Β-52 ήταν όλο και πιο ευάλωτα.

Το Β-1Β μπήκε σε υπηρεσία το 1986 με την USAF Strategic Air Command ως πυρηνικό βομβαρδιστικό. Στη δεκαετία του 1990, το Β-1Β μετατράπηκε σε συμβατικό βομβαρδιστικό. Χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά σε μάχη κατά την Επιχείρηση Desert Fox το 1998 και ξανά κατά τη διάρκεια της δράσης του ΝΑΤΟ στο Κόσοβο το επόμενο έτος. Το Β-1Β έχει υποστηρίξει τις στρατιωτικές δυνάμεις των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν και το Ιράκ.

Το B-1 πήρε μέρος στην επιχείρηση Inherent Resolve (μια στρατιωτική επιχείρηση από τις ΗΠΑ στο Ιράκ και τη Συριά) εναντίον ισλαμιστών τρομοκρατών στη Συριά. Από το Αύγουστο του 2014 μέχρι τον Ιανουάριο του 2015 το Β-1 ήταν υπεύθυνο για το 8% των στόχων που καταστράφηκαν στο έδαφος από τη πολεμική αεροπορία των ΗΠΑ.Το Lancer είναι υπερηχητικό μεγάλης εμβέλειας στην δύναμη βομβαρδιστικών της USAF, μαζί με το υποηχητικά B-52 και το Northrop Grumman B-2 Spirit. Το βομβαρδιστικό είναι κοινώς γνωστό ως "Bone" (από τα αρχικά "B-One"). Με την απόσυρση του General Dynamics/Grumman EF-111A Raven το 1998 και του Grumman F-14 Tomcat, το 2006, το Β-1Β είναι το μόνο ενεργό αεροσκάφος του στρατού των ΗΠΑ που διαθέτει πτέρυγες μεταβλητής γεωμετρίας. Το Β-1Β αναμένεται να συνεχίσει να υπηρετεί έως την δεκαετία του 2030, όταν πρόκειται να αντικατασταθεί από το Next-Generation Bomber.



Οι προδιαγραφές του B-1B

Πλήρωμα: 4 (κυβερνήτης αεροσκάφους, συγκυβερνήτης, αξιωματικός επιθετικών συστημάτων και αξιωματικός αμυντικών συστημάτων)
Μήκος: 44,5 m
Εκπέτασμα πτερύγων:
Ανοιχτά: 41,8 m
Κλειστά: 24,1 m
Ύψος: 10,4 m
Επιφάνεια πτέρυγας: 182,2 m²
Κενό βάρος: 87.100 kg
Μεικτό βάρος: 148.000 kg
Μέγιστο βάρος απογείωσης: 216.400 kg
Κινητήρες: 4 × General Electric F101-GE-102 augmented turbofans
Ώση: 14,600 lbf (64.9 kN) το καθένα
Μέγιστη ώση με σύστημα μετάκαυσης (afterburner): 30,780 lbf (136.92 kN) το καθένα
Χωρητικότητα καυσίμων, προαιρετικά: 38.000 L

Επιδόσεις

Μέγιστη ταχύτητα:
Σε μεγάλο ύψος: Mach 1,25 (1.340 km/h στα 50.000 πόδια/15.000 m)
Σε χαμηλό ύψος: Mach 0,92 (1.130 km/h στα 200–500 πόδια/60-150 m)
Εμβέλεια: 6.478 nmi (11.998 km)
Ακτίνα μάχης: 2.993 nmi (5.543 km)
Μέγιστο ύψος: 18.000 m
Φόρτωση φτερών: 816 kg/m²
Ώση/βάρος: 0.38


Οπλισμός

6 εξωτερικά σημεία για 50.000 λίβρες (22.700 kg) πυρομαχικών (χρήση όπλων περιορίζεται επί του παρόντος από την συνθήκη START I) και τρεις εσωτερικές θέσεις βομβών για 75.000 λίβρες (34.000 kg) πυρομαχικών.