Η υπόθεση του χτυπήματος στο σχολείο της Μινάμπ  στο Ιράν μετατρέπεται σε νέο μεγάλο πολιτικό πονοκέφαλο για την Ουάσιγκτον, καθώς κορυφαίοι Δημοκρατικοί γερουσιαστές ζήτησαν επίσημα από τον υπουργό Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ να διατάξει πλήρη και αμερόληπτη έρευνα για το τι ακριβώς συνέβη την πρώτη ημέρα του πολέμου. Στην επιστολή τους τονίζουν ότι, αν αποδειχθεί πως αμερικανικές δυνάμεις ευθύνονται για το πλήγμα, τότε θα πρόκειται για μία από τις πιο βαριές περιπτώσεις απωλειών αμάχων από αμερικανική στρατιωτική επιχείρηση στη Μέση Ανατολή εδώ και δεκαετίες.

Το πιο εκρηκτικό στοιχείο είναι ότι νέες αναλύσεις και οπτικό υλικό ενισχύουν τις υποψίες πως ο πύραυλος που έπληξε την περιοχή ήταν αμερικανικός Tomahawk. Το Associated Press, η Guardian και άλλοι οργανισμοί μετέδωσαν ότι βίντεο που δημοσιοποίησε το ιρανικό Mehr και ελέγχθηκε με γεωεντοπισμό δείχνει πύραυλο Tomahawk να πλήττει παρακείμενο ναυτικό συγκρότημα των Φρουρών της Επανάστασης δίπλα στο σχολείο στη Μινάμπ στις 28 Φεβρουαρίου. Οι ΗΠΑ δεν έχουν αναλάβει ευθύνη για το συγκεκριμένο χτύπημα, ενώ ο Ντόναλντ Τραμπ υποστήριξε δημοσίως πως το Ιράν ευθύνεται για την καταστροφή του σχολείου.

Τι λένε οι ιρανικές αρχές για το χτύπημα στο σχολείο

Οι ιρανικές αρχές μιλούν για πάνω από 150 νεκρά παιδιά, όμως αυτός ο απολογισμός δεν έχει επαληθευτεί ανεξάρτητα, όπως σημειώνουν διεθνή μέσα. Το AP ανέφερε τουλάχιστον 165 νεκρούς, κυρίως παιδιά, ενώ η Guardian έκανε λόγο για περισσότερους από 168 ανθρώπους, στην πλειονότητά τους μαθητές. Αυτή ακριβώς η ασάφεια στον τελικό αριθμό των θυμάτων είναι ένας από τους λόγους που οι Δημοκρατικοί πιέζουν για επίσημη έρευνα με πλήρη διαφάνεια και όχι για μια πρόχειρη εσωτερική αποτίμηση.

Οι γερουσιαστές δεν περιορίστηκαν μόνο στην απαίτηση για έρευνα, αλλά στράφηκαν ευθέως και κατά του Χέγκσεθ, λέγοντας πως το περιστατικό είναι ακόμη πιο ανησυχητικό εξαιτίας της δημόσιας στάσης του απέναντι στη χρήση βίας και των δηλώσεών του περί μη τήρησης «ηλίθιων κανόνων εμπλοκής». Με αυτόν τον τρόπο προσπαθούν να μετατρέψουν την υπόθεση της Μινάμπ όχι μόνο σε ανθρωπιστικό και στρατιωτικό θέμα, αλλά και σε θέμα πολιτικής ευθύνης στο εσωτερικό των ΗΠΑ.