Η νέα πληροφορία που φέρνουν οι Times για το χτύπημα στη βρετανική βάση Ακρωτηρίου στην Κύπρο είναι τόσο απλή που ακούγεται σχεδόν ανατριχιαστική. Σύμφωνα με το βρετανικό δημοσίευμα, η επίθεση της Χεζμπολάχ ενδέχεται να μη χρειάστηκε περίπλοκη στρατιωτική κατασκοπεία ή δίκτυα δορυφορικής παρακολούθησης, αλλά να στηρίχθηκε σε κάτι πολύ πιο προσιτό: δημόσια διαθέσιμες δορυφορικές εικόνες, Google Maps και ένα GPS. Οι Times αναφέρουν ότι το drone που χτύπησε υπόστεγο της RAF στο Ακρωτήρι φέρεται να κατευθύνθηκε με τέτοια ακρίβεια ώστε βρετανικές πηγές ασφαλείας να θεωρούν ότι οι δράστες «χτύπησαν ακριβώς αυτό που στόχευαν». Το σημείο αποκτά τεράστιο βάρος επειδή κοντά στο υπόστεγο ήταν ορατά σε δημόσιες δορυφορικές εικόνες δύο αμερικανικά κατασκοπευτικά αεροσκάφη U-2, κάτι που σύμφωνα με το ρεπορτάζ μετατρέπει το περιστατικό από μια απλή επίθεση drone σε ένα σοβαρό ερώτημα για το πώς μια τόσο ευαίσθητη εγκατάσταση παρέμενε τόσο εκτεθειμένη σε ανοιχτές πηγές. Οι ίδιοι οι Times σημειώνουν ότι το βρετανικό υπουργείο Άμυνας δεν επιβεβαίωσε αν θα ζητήσει τώρα θόλωση ή περιορισμό των εικόνων του Ακρωτηρίου, παρά το γεγονός ότι άλλες χώρες, όπως οι ΗΠΑ και το Ισραήλ, έχουν πετύχει σε αρκετές περιπτώσεις να μειωθεί η ορατότητα κρίσιμων στρατιωτικών εγκαταστάσεων σε εμπορικές πλατφόρμες χαρτογράφησης. 

Διαβάστε: Λίβανος: Ο πρόεδρος Αούν κατηγορεί τη Χεζμπολάχ ότι θέλει να προκαλέσει το τέλος του Λιβάνου για λογαριασμό του Ιράν

Το χτύπημα στην Κύπρο που άνοιξε μεγάλη συζήτηση για τις ανοιχτές πηγές

Η ουσία της αποκάλυψης δεν είναι μόνο το ίδιο το drone, αλλά το πόσο φτηνά και εύκολα μπορεί πια να οργανωθεί μια ακριβής επίθεση εναντίον στρατιωτικού στόχου όταν υπάρχει ελεύθερη πρόσβαση σε υψηλής ποιότητας δορυφορικές εικόνες. Το δημοσίευμα των Times, που αναπαρήχθη και από κυπριακά μέσα, αναφέρει ότι η Χεζμπολάχ δεν διαθέτει το επίπεδο των κρατικών μηχανισμών πληροφοριών που έχουν συμβατικοί στρατοί, άρα βασίζεται όλο και περισσότερο σε open-source intelligence. Η σκέψη ότι ένα τόσο σοβαρό πλήγμα μπορεί να στηρίχθηκε σε ό,τι βλέπει οποιοσδήποτε χρήστης στον υπολογιστή του αλλάζει συνολικά τη συζήτηση για την άμυνα τέτοιων βάσεων. Δεν πρόκειται πια μόνο για το αν μια εγκατάσταση έχει ραντάρ, συστήματα παρεμβολών και ένοπλη προστασία. Πρόκειται και για το αν η ίδια η ψηφιακή της εικόνα είναι ουσιαστικά ανοιχτή σε όποιον θέλει να κάνει προετοιμασία στόχευσης.

Αυτό ακριβώς εξηγεί και γιατί Βρετανοί αναλυτές εμφανίζονται τόσο ανήσυχοι. Η ακρίβεια του πλήγματος, σε συνδυασμό με την ύπαρξη δημόσιων εικόνων που έδειχναν συγκεκριμένα σημεία της βάσης, γεννά ερωτήματα για το αν η Δύση έχει αφήσει υπερβολικά εκτεθειμένες στρατιωτικές υποδομές σε μια εποχή όπου μη κρατικοί δρώντες αποκτούν ολοένα πιο προηγμένα drones και φθηνά μέσα πλοήγησης.

Κύπρος: Το «χειρότερα κρυμμένο μυστικό της Μεσογείου»

Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε και η φράση του Τζάστιν Κραμπ, πρώην αξιωματικού του βρετανικού στρατού και επικεφαλής της εταιρείας πληροφοριών Sibylline, ότι η παρουσία των U-2 στο Ακρωτήρι είναι «το χειρότερα κρυμμένο μυστικό της Μεσογείου». Η τοποθέτηση αυτή, όπως μεταφέρουν οι Times, αποτυπώνει ακριβώς την ανησυχία ότι η ύπαρξη τόσο ευαίσθητων αμερικανικών αεροσκαφών στη βάση ήταν γνωστή, ορατή και ουσιαστικά εύκολο να χαρτογραφηθεί. Τα U-2 είναι αεροσκάφη στρατηγικής επιτήρησης με ειδικό βάρος πολύ μεγαλύτερο από μια συνηθισμένη αεροπορική παρουσία, άρα η εικόνα τους να βρίσκονται εκτεθειμένα σε δημόσιες δορυφορικές λήψεις πολλαπλασιάζει το συμβολικό και επιχειρησιακό βάρος του ζητήματος.

Το AP έχει επίσης μεταδώσει ότι το Ακρωτήρι αποτέλεσε τον πρώτο στόχο του πολέμου σε ευρωπαϊκό έδαφος, με drone που σύμφωνα με τις αρχές της Κύπρου και δυτικές εκτιμήσεις αποδίδεται στη Χεζμπολάχ από τον Λίβανο. Το πρακτορείο σημειώνει ότι το πλήγμα προκάλεσε περιορισμένες ζημιές, χωρίς θύματα, αλλά είχε τεράστιο γεωπολιτικό βάρος, γιατί για πρώτη φορά η σύγκρουση ακούμπησε τόσο άμεσα ευρωπαϊκό έδαφος.

Το ρωσικό σύστημα πλοήγησης και οι φόβοι για άξονα Ιράν και Ρωσίας

Το δεύτερο στοιχείο που φορτίζει ακόμη περισσότερο την υπόθεση είναι η αναφορά πως το drone έφερε ρωσικής κατασκευής σύστημα πλοήγησης Kometa-B. Οι Times το καταγράφουν ως εύρημα από τα συντρίμμια που ανακτήθηκαν και στάλθηκαν για ανάλυση στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η σημασία του είναι διπλή. Πρώτον, επειδή ενισχύει την εικόνα ότι τα ιρανικά ή φιλοϊρανικά δίκτυα δεν κινούνται με εντελώς αυτοσχέδια τεχνολογία, αλλά αξιοποιούν όλο και πιο εξελιγμένα εξαρτήματα. Δεύτερον, επειδή τροφοδοτεί περαιτέρω τη δυτική ανησυχία για σύσφιγξη στρατιωτικής συνεργασίας ανάμεσα σε Ρωσία και Ιράν. Οι Times σημειώνουν ότι ο αρχηγός των βρετανικών ενόπλων δυνάμεων ναύαρχος Τόνι Ράντακιν είπε πως η ρωσοϊρανική συνεργασία κάνει τις δύο πλευρές «πιο ικανές και πιο επικίνδυνες».

Το ευρύτερο πλαίσιο το επιβεβαιώνουν και άλλες αναφορές από τον διεθνή Τύπο. Η χθεσινή ενημέρωση για το χτύπημα στη βάση είχε ήδη συνοδεύσει την εκτίμηση ότι το drone ήταν μικρό, πέταξε χαμηλά πάνω από τη θάλασσα και δυσκόλεψε έτσι τον έγκαιρο εντοπισμό του. Αυτό δείχνει ότι η απειλή δεν είναι μόνο η δημόσια χαρτογράφηση των στόχων, αλλά και η βελτίωση της τεχνολογίας των ίδιων των επιτιθέμενων μέσων.

Η μεγάλη εικόνα για την Κύπρο και τη βρετανική βάση

Το Ακρωτήρι είναι η μεγαλύτερη βρετανική αεροπορική βάση στην περιοχή και παίζει κρίσιμο ρόλο στις επιχειρήσεις της Δύσης στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή. Μετά το χτύπημα, η Βρετανία και οι σύμμαχοί της ενίσχυσαν την παρουσία τους, με περισσότερα αεροσκάφη, ναυτικά μέσα και συστήματα αντι-drone, ενώ η συζήτηση για τη θωράκιση της Κύπρου μπήκε ακόμα πιο έντονα στο τραπέζι. Το AP σημείωσε ότι η ευρωπαϊκή κινητοποίηση γύρω από την Κύπρο συνδέεται ακριβώς με το ότι το χτύπημα στο Ακρωτήρι θεωρήθηκε η πρώτη άμεση επίθεση της σύγκρουσης σε ευρωπαϊκό έδαφος.

Το συμπέρασμα που βγαίνει από το δημοσίευμα των Times είναι πολιτικά βαρύ και στρατιωτικά ενοχλητικό για το Λονδίνο. Αν πράγματι μια οργάνωση όπως η Χεζμπολάχ μπορούσε να εντοπίσει με τέτοια ευκολία έναν τόσο ευαίσθητο στόχο, τότε η απειλή δεν είναι μόνο στα drones που πετούν πάνω από τη θάλασσα αλλά και στις εικόνες που ήδη κυκλοφορούν ελεύθερα στο διαδίκτυο. Κι αυτό μετατρέπει την υπόθεση Ακρωτηρίου σε κάτι πολύ μεγαλύτερο από ένα απλό πλήγμα σε υπόστεγο. Τη μετατρέπει σε καμπανάκι για το πόσο εκτεθειμένη μπορεί να είναι η σύγχρονη στρατιωτική ισχύς όταν την βλέπουν όλοι με ένα κλικ.