Η Μέση Ανατολή φλέγεται, ο πόλεμος συμπλήρωσε δύο εβδομάδες (14 ημέρες) την Παρασκευή 13 Μαρτίου και οι Χούθι, που είχαν σημαντικό ρόλο στις επιθέσεις κατά του Ισραήλ για τη Γάζα, είναι άφαντοι. Δεν σφυρίζουν ανέμελα, ας μην μπερδεύεται κάποιος, πάντως δεν ρέπουν προς το να προσκομίσουν βοήθεια προς τους Ιρανούς, όπως κάνουν τόσο η Χεζμπολάχ από τον Λίβανο όσο και το Ιράκ. Υπάρχει σοβαρός λόγος γι' αυτό, παρ' ότι την προηγούμενη Πέμπτη ο Αμπντούλ Μάλικ αλ-Χούθι, επικεφαλής της οργάνωσης, δήλωσε ότι η ομάδα του είναι έτοιμη να επιτεθεί οποιαδήποτε στιγμή. «Όσον αφορά την κλιμάκωση και τη στρατιωτική δράση, τα δάχτυλά μας είναι στη σκανδάλη οποιαδήποτε στιγμή αν οι εξελίξεις το απαιτήσουν», είπε σε τηλεοπτική του ομιλία. Ωστόσο, σε αντίθεση με τη Χεζμπολάχ και τις ένοπλες ομάδες του Ιράκ, δεν έχουν κάνει καμία επίσημη ανακοίνωση για την ένταξή τους στον πόλεμο. Βασική διαφορά είναι η θρησκευτική, αφού οι Χούθι προβαίνουν σε διαφορετική υπακοή προς τον θεοκράτη ηγεμόνα του Ιράν. Η ασιατική χώρα στηρίζει την οργάνωση από την Υεμένη, καθώς είναι μέρος του περιφερειακού Άξονα Αντίστασης. Ωστόσο, οι Χούθι κινούνται ανεξαρτήτως και γι' αυτό, κιόλας, απορρίπτουν μετά βδελυγμίας τις κατηγορίες των Αμερικανών ότι χρηματοδοτούνται και εξοπλίζονται από το Ιράν, τονίζοντας ότι δεν είναι όργανό τους και πως έχουν τα δικά τους όπλα. 

Διαβάστε: Ο ηγέτης των Χούθι δηλώνει πως το κίνημά του κρατά "το δάκτυλο στη σκανδάλη"

Χούθι: Έχει γυρίσει η κλεψύδρα; 

Ενώ οι εκτιμήσεις για τους Χούθι ποικίλουν, είναι σχεδόν αδύνατη εκείνη της συμμετοχής τους, όντως, στον πόλεμο στη Μέση Ανατολή. Καταρχάς, δεν έχει απορριφθεί το σενάριο να έχουν μπει... φιλολογικά, με επιθέσεις σε όμορες χώρες. Έπειτα, ουδείς ξέρει αν θα γίνουν λαγός στην κούρσα σε κάποιο σημείο της, αν, δηλαδή, προβούν σε ξαφνική είσοδο με διαδοχικά χτυπήματα, καθώς λογίζονται ως βαριά οπλισμένοι. Το σίγουρο είναι ότι, εφόσον εισβάλουν στο πολεμικό μέτωπο, θα το κάνουν για λογαριασμό του Ιράν, καθώς το Ισραήλ αποτελεί θανάσιμο εχθρό. Πάντως, σχεδόν δύο εβδομάδες έχουν περάσει από το κλείσιμο και των Στενών του Ορμούζ, με ειδικούς να τονίζουν ότι ψάχνουν τη χρυσή ευκαιρία. Δηλαδή, επιδιώξουν τη μεγαλύτερη δυνατή ένταση, που θα τους δώσει η εξάντληση της υπομονής σε ό,τι αφορά την απαγόρευση στην εξαγωγή των υδρογονανθράκων, αλλά και τη μεταστροφή των πλοίων των δυτικών χωρών προς την Ερυθρά Θάλασσα.

Οι Χούθι, εν τέλει, λέγεται ότι θα ήθελαν πολύ να μπουν στον πόλεμο χωρίς να φαίνονται. Το σημείο που τους προβληματίζει είναι αν, πλην των «σεσημασμένων» Ισραηλινών, οι ΗΠΑ και Σαουδική Αραβία επιτεθούν στην Υεμένη.