Η γραπτή δήλωση του Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, η πρώτη οποιουδήποτε είδους έκφραση μετά την ανάληψη της εξουσίας στο Ιράν την περιασμένη Κυριακή 8 Μαρτίου, μοιάζει με φάρσα ακόμα και εντός συνόρων. Η αδυναμία του δευτερότοκου γιου να δώσει δυναμικό ή... οποιοδήποτε «παρών» τώρα που η κατάσταση... τσουρουφλίζει, φέρνει κριτική από κληρικούς, αλλά και παράγοντες φίλα κείμενους ή ανακατεμένους στο καθεστώς. Μπορεί ο Ντόναλντ Τραμπ να δηλώνει ότι ο Μοτζτάμπα Χαμενεΐ είναι ζωντανός και ο Μπενιαμίν Νετανιάχου να τονίζει πως «είναι μια μαριονέτα που δεν μπορεί να εμφανιστεί δημόσια», αλλά οπωσδήποτε είναι το Ιράν που χρειάζεται έναν ηγέτη ο οποίος θα κάνει έστω το μίνιμουμ, δηλαδή θα ανορθώσει το ηθικό ενός λαού που τρέχει σε καταφύγια για να αποφεύγει βόμβες. Με βάση, δε, το Iran International, οι κληρικοί Άλι Ασγκάρ Χετζάζι, αναπληρωτής προσωπάρχης του Αλί Χαμενεΐ, και Άλι Ρεζά Αραφί, νομικός του προσωρινού Συμβουλίου Ηγεσίας, είναι ιδιαιτέρως επικριτικοί τόσο σε ό,τι αφορά το νέο ηγέτη όσο και σε ό,τι έχει να κάνει με τους Φρουρούς της Επανάστασης.

Διαβάστε: Το Ντουμπάι μετατρέπεται σε "πόλη-φάντασμα" λόγω των επιθέσεων του Ιράν - Από τους influencers και την πολυτέλεια, στις άδειες ξαπλώστρες σε έρημες παραλίες

Ιράν: Κριτική και για τους Φρουρούς της Επανάστασης

Σύμφωνα με τους δύο κληρικούς, ο Μοτζτάμπα είναι μάλλον αδύναμος τόσο σωματικά όσο και πνευματικά για να κυβερνήσει. Μάλιστα, και οι κληρικοί αλλά και οι υψηλόβαθμοι του καθεστώτος αναγνωρίζουν το προσωρινό συμβούλιο ηγεσίας ως εκείνο που ηγείται της προσπάθειας στο Ιράν. Επιπλέον, δεν είναι άμεμπτοι κριτικής οι Φρουροί της Επανάστασης, καθώς οι κληρικοί θεωρούν πως η εξουσία τους έχει αυξηθεί, αλλά και ότι οι στρατηγοί του κυριαρχούν σε ό,τι αφορά τη διαδικασία λήψης αποφάσεων. 

Ο Χετζάζι είναι ζωντανός παρά τα περί του αντιθέτου, Ισραήλ ορμώμενων, θρυλούμενα, ότι δηλαδή σκοτώθηκε σε επίθεση. Ο Πρόεδρος του Ιράν, Μασούντ Πεζεσκιάν, και ο υπουργός Δικαιοσύνης, Γκολαμχοσεΐν Μοχσενί Ετζέι. Η παρουσία του Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, πάντως, παραμένει μυστήριο. Άφαντος καθώς είναι, οι αμφιβολίες αυξάνονται αντί να μειώνονται συν τω χρόνω.