Το νησί Χαργκ στο Ιράν, που θεωρείται το «πετράδι του στέμματος» του ιρανικού πετρελαϊκού συστήματος, βρέθηκε στο επίκεντρο σφοδρής επίθεσης από αμερικανικές δυνάμεις. Σύμφωνα με πληροφορίες, ναυτικές εγκαταστάσεις αποθήκευσης ναρκών, αποθήκες πυραύλων και δεκάδες άλλες στρατιωτικές εγκαταστάσεις στο νησί καταστράφηκαν από τα αμερικανικά πυρά. Το συγκεκριμένο σημείο αποτελεί στρατηγικό ενεργειακό κόμβο για το Ιράν, καθώς περίπου το 90% των εξαγωγών αργού πετρελαίου της χώρας περνά από εκεί. Ο λόγος είναι ότι το νησί λειτουργεί ως βασικός τερματικός σταθμός πετρελαίου, επιτρέποντας σε πολύ μεγάλα δεξαμενόπλοια να προσεγγίζουν εύκολα τις εγκαταστάσεις φόρτωσης.

Διαβάστε: Iράν: Η Τεχεράνη δηλώνει πως δεν θα "ανοίξει" τα Στενά του Ορμούζ παρά τις απειλές Τραμπ - Μερική αναστολή λειτουργίας της Φουτζάιρα

Τα πλοία αυτά μπορούν να μεταφέρουν έως και 85 εκατομμύρια γαλόνια πετρελαίου πριν επιστρέψουν στον Περσικό Κόλπο και περάσουν από τα Στενά του Ορμούζ με προορισμό κυρίως την Κίνα. Όπως εκτιμά το CNN, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ και το αμερικανικό στρατιωτικό επιτελείο φαίνεται ότι σε πρώτη φάση είχαν υποτιμήσει την ικανότητα του Ιράν να απειλήσει ή ακόμη και να κλείσει τα Στενά του Ορμούζ, ένα από τα σημαντικότερα περάσματα για το παγκόσμιο εμπόριο ενέργειας.

petrelaio-harg


Ιράν: Η διαδρομή του πετρελαίου στις χώρες προορισμού

Το Χαργκ είναι ένα μικρό νησάκι, λίγο μικρότερο από τη Γαύδο. Το πετρέλαιο από τις πετρελαιοπηγές του Ιράν φτάνει στο Χαργκ μέσω ειδικών αγωγών. Στο νησί δένουν τάνκερ από όλο τον κόσμο που φορτώνουν το πετρέλαιο και μετά ακολουθούν μια δύσκολη πορεία ναυσιπλοΐας. Περνούν τον Περσικό Κόλπο, στη συνέχεια τα Στενά του Ορμούζ , βγαίνουν στον κόλπο του Ομάν και από εκεί στα λιμάνια των προορισμών τους.

Το 80% του πετρελαίου από το Χαργκ πάει σε Ινδία και Κίνα. Χθες, οι Φρουροί της Επανάστασης επέτρεψαν να περάσουν δυο τάνκερ με πελάτες από την Ινδία, με τη μόνη προϋπόθεση ότι τα φορτία αυτά θα πληρώνονταν σε κινέζικο νόμισμα. Ουσιαστικά, οι Ιρανοί προσπαθούν να διαμορφώσουν στην περιοχής ένα δικό τους «οικοσύστημα» έξω από το δολάριο.