Το Πακιστάν φαίνεται να αναβαθμίζεται σε έναν από τους πιο κρίσιμους παίκτες του παρασκηνίου στην προσπάθεια αποκλιμάκωσης της κρίσης ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν, με τον αρχηγό του στρατού της χώρας, στρατάρχη Ασίμ Μουνίρ, να εμφανίζεται πλέον ως το πρόσωπο που κρατά ανοιχτούς διαύλους εκεί όπου οι επίσημες σχέσεις παραμένουν παγωμένες. Διεθνή μέσα και πρακτορεία μεταδίδουν ότι το Πακιστάν έχει μεταφέρει αμερικανικές προτάσεις προς την Τεχεράνη και έχει προσφερθεί ακόμη και να φιλοξενήσει συνομιλίες, ενώ η χώρα διατηρεί επαφές και με την Ουάσιγκτον και με το Ιράν. Το Ισλαμαμπάντ προβάλλει έτσι ως ένας από τους ελάχιστους παίκτες που μπορούν να μιλούν ταυτόχρονα και με τις δύο πλευρές, σε μια περίοδο όπου η καχυποψία παραμένει ισχυρή και το ενδεχόμενο άμεσων επίσημων επαφών εξακολουθεί να μοιάζει εύθραυστο. 

Διαβάστε: Πόλεμος στη Μέση Ανατολή: Στον "αέρα" ακόμη οι συνομιλίες ΗΠΑ και Ιράν - Το Πακιστάν παρέδωσε στην Τεχεράνη αμερικανική πρόταση για διαπραγματεύσεις

Ποιος είναι ο Ασίμ Μουνίρ και γιατί έχει τέτοιο βάρος

Ο Ασίμ Μουνίρ δεν είναι ένας τυπικός στρατιωτικός αξιωματούχος. Στο πολιτικό και θεσμικό σύστημα του Πακιστάν, οι ένοπλες δυνάμεις διαχρονικά αποτελούν τον πιο ισχυρό πυλώνα εξουσίας, πολλές φορές πιο επιδραστικό και από την εκλεγμένη πολιτική ηγεσία. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ο Μουνίρ έχει αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερη δύναμη από τότε που ανέλαβε αρχηγός του στρατού το 2022, ενώ η θέση του ενισχύθηκε περαιτέρω μέσα από θεσμικές αλλαγές που του έδωσαν ακόμη πιο ενοποιημένο ρόλο στην κορυφή της στρατιωτικής διοίκησης. Αυτός είναι και ο λόγος που το όνομά του ακούγεται πλέον όχι απλώς ως ενός ανώτατου στρατιωτικού, αλλά ως του πραγματικού ανθρώπου που μπορεί να ανοίξει ή να κλείσει πόρτες στο ευαίσθητο πεδίο της πακιστανικής εξωτερικής πολιτικής.

Η διεθνής του βαρύτητα ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο από τη στενή σχέση που φαίνεται να έχει χτίσει με τον Ντόναλντ Τραμπ. Διεθνή δημοσιεύματα αναφέρουν ότι ο Τραμπ τον έχει αποκαλέσει «my favorite field marshal», ενώ ο Λευκός Οίκος έχει συνδέσει τηλεφωνική επικοινωνία των δύο ανδρών με τις εξελίξεις για τον πόλεμο και τις επαφές γύρω από το Ιράν. Την ίδια ώρα, το Πακιστάν έχει προχωρήσει σε κινήσεις που δείχνουν σαφή πολιτική και οικονομική εγγύτητα με το περιβάλλον Τραμπ, γεγονός που προσθέτει βάρος στον ρόλο του Μουνίρ ως προσώπου που μπορεί να συνομιλεί με την αμερικανική πλευρά σε επίπεδο εμπιστοσύνης.

Γιατί το Πακιστάν μπαίνει τόσο δυνατά στο παιχνίδι

Ο ρόλος του Πακιστάν δεν εξηγείται μόνο από τις προσωπικές επαφές του Μουνίρ. Η χώρα διαθέτει ορισμένα στρατηγικά πλεονεκτήματα που την καθιστούν χρήσιμη ως μεσολαβητή. Διατηρεί δίαυλο με την Ουάσιγκτον, παραμένει ένας από τους λιγότερο εχθρικούς γείτονες του Ιράν, φιλοξενεί εδώ και δεκαετίες τα αμερικανικά συμφέροντα της Τεχεράνης μέσω της πακιστανικής πρεσβείας στην Ουάσιγκτον, ενώ ταυτόχρονα έχει τον δεύτερο μεγαλύτερο σιιτικό πληθυσμό στον κόσμο μετά το Ιράν. Όλα αυτά το καθιστούν έναν παίκτη που μπορεί να προβάλλεται ως σχετικά αξιόπιστος και για τις δύο πλευρές. Reuters, AP και άλλα διεθνή μέσα καταγράφουν ότι το Πακιστάν έχει ήδη παραδώσει αμερικανική πρόταση στο Ιράν και έχει θέσει το Ισλαμαμπάντ στο τραπέζι ως πιθανό τόπο συνομιλιών.

Υπάρχει όμως και η σκληρή πλευρά των πακιστανικών κινήτρων. Το Ισλαμαμπάντ δεν πιέζει για ειρήνη μόνο από γεωπολιτική φιλοδοξία ή διπλωματικό κύρος. Η κρίση το αγγίζει άμεσα, καθώς επηρεάζει την ενεργειακή του ασφάλεια, τροφοδοτεί πιέσεις στην προμήθεια καυσίμων και απειλεί να ενισχύσει περαιτέρω την αστάθεια στην ευρύτερη περιοχή. Το Πακιστάν θέλει να αποφύγει μια παρατεταμένη ανάφλεξη που θα το έβαζε σε ακόμη πιο δύσκολη θέση, τόσο οικονομικά όσο και στρατηγικά. Γι’ αυτό και ο Μουνίρ δεν εμφανίζεται μόνο ως ένας άνθρωπος του στρατού, αλλά ως κεντρικός διαχειριστής μιας αποστολής που το Πακιστάν θεωρεί κρίσιμη και για τα δικά του εθνικά συμφέροντα.

Με αυτά τα δεδομένα, ο Ασίμ Μουνίρ αναδεικνύεται σε πρόσωπο-κλειδί σε μια από τις πιο λεπτές φάσεις της κρίσης. Είναι ο άνθρωπος που συνδυάζει θεσμική δύναμη στο εσωτερικό του Πακιστάν, ανοιχτή γραμμή με την Ουάσιγκτον και λειτουργική πρόσβαση προς την Τεχεράνη. Και αυτό ακριβώς εξηγεί γιατί τώρα το όνομά του ακούγεται τόσο έντονα στο διεθνές παρασκήνιο.