Η κρίση στη Μέση Ανατολή εισέρχεται σε μια εξαιρετικά επικίνδυνη φάση, καθώς όλα τα δεδομένα δείχνουν ότι το σενάριο μιας χερσαίας αμερικανικής επέμβασης στο Ιράν δεν αντιμετωπίζεται πλέον ως μακρινό ενδεχόμενο, αλλά ως εξέλιξη που μπορεί να ενεργοποιηθεί ανά πάσα στιγμή. Οι δηλώσεις από την Τεχεράνη, η κινητικότητα του Πενταγώνου, οι πληροφορίες αμερικανικών μέσων ενημέρωσης και η μεταφορά στρατιωτικών δυνάμεων στην περιοχή συνθέτουν μια εικόνα έντασης που κλιμακώνεται ώρα με την ώρα. Στην πιο πρόσφατη εξέλιξη, ο πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου, Μοχάμεντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ, έστειλε ένα καθαρό μήνυμα ότι η Τεχεράνη θεωρεί πως πίσω από τις δημόσιες αναφορές σε διάλογο υπάρχει παράλληλος σχεδιασμός επίθεσης. Όπως είπε χαρακτηριστικά, «Ο εχθρός στέλνει δημόσια μηνύματα διαπραγμάτευσης και διαλόγου, ενώ κρυφά σχεδιάζει χερσαία επίθεση», ενώ στη συνέχεια ανέβασε ακόμη περισσότερο τους τόνους δηλώνοντας: «Οι άνδρες μας περιμένουν την άφιξη Αμερικανών στρατιωτών στο έδαφος, ώστε να μπορέσουν να τους επιτεθούν και να τιμωρήσουν τους περιφερειακούς συμμάχους τους μια για πάντα». Η ιρανική ηγεσία επιδιώκει να δείξει ότι όχι μόνο δεν υποχωρεί, αλλά εμφανίζεται προετοιμασμένη για ένα πολύ πιο σκληρό και παρατεταμένο πεδίο σύγκρουσης. 

Διαβάστε: Ιράν: Αυτοί είναι οι 9 όροι για τον τερματισμό του πολέμου με ΗΠΑ και Ισραήλ - Τι αναφέρει η Τεχεράνη

ΗΠΑ - Ιράν: Το σενάριο της χερσαίας επέμβασης και οι δυνάμεις που συγκεντρώνονται

Σύμφωνα με όσα επικαλείται η Washington Post από Αμερικανούς αξιωματούχους, το Πεντάγωνο επεξεργάζεται σχέδια για χερσαίες επιχειρήσεις διάρκειας αρκετών εβδομάδων. Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι δεν πρόκειται για πλήρη εισβολή σε ιρανικό έδαφος, αλλά για πιο περιορισμένες επιδρομές, στις οποίες θα μπορούσαν να συμμετέχουν ειδικές δυνάμεις και άλλες μονάδες με συγκεκριμένους στόχους. Το αμερικανικό στρατιωτικό αποτύπωμα στην περιοχή ενισχύεται ήδη, με τον αμερικανικό στρατό να ανακοινώνει την άφιξη στη Μέση Ανατολή του πλοίου αμφίβιων επιχειρήσεων Tripoli, το οποίο θα ηγηθεί ναυτικής δύναμης αποτελούμενης από «περίπου 3.500» ναύτες και πεζοναύτες. Παράλληλα, αμερικανικά μέσα ενημέρωσης μεταδίδουν ότι περίπου 17.000 στρατιώτες θα μπορούσαν να βρίσκονται σε θέση για ενδεχόμενη χερσαία επιχείρηση. Το στοιχείο που παραμένει κρίσιμο είναι ότι, σύμφωνα με το ίδιο πλαίσιο πληροφοριών, ο Τραμπ δεν έχει ακόμη λάβει την τελική απόφαση, καθώς φέρεται να αφήνει ένα περιθώριο στο Ιράν να απαντήσει στο σχέδιο των 15 σημείων. Το ερώτημα, ωστόσο, είναι για πόσο θα μείνει αυτό το παράθυρο ανοιχτό, τη στιγμή που οι στρατιωτικές προετοιμασίες δείχνουν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θέλουν να έχουν όλες τις επιλογές διαθέσιμες.

ΗΠΑ - Ιράν: Οι απειλές για το USS Abraham Lincoln και οι 9 όροι της Τεχεράνης

Το κλίμα έγινε ακόμη πιο βαρύ μετά τις δηλώσεις του αρχηγού του ιρανικού ναυτικού, Σαχράμ Ιρανί, ο οποίος διεμήνυσε ότι το USS Abraham Lincoln θα αποτελέσει στόχο εφόσον πλησιάσει σε απόσταση βολής. Η διατύπωσή του ήταν απολύτως ευθεία: «Μόλις η ομάδα κρούσης του αεροπλανοφόρου USS Abraham Lincoln βρεθεί σε εμβέλεια βολής, θα εκδικηθούμε το αίμα των μαρτύρων του πολεμικού πλοίου Dena εκτοξεύοντας διάφορους τύπους πυραύλων». Την ίδια στιγμή, η φιλοκυβερνητική ιρανική εφημερίδα «Καΐχάν» δημοσιεύει εννέα προϋποθέσεις για τον τερματισμό του πολέμου, απαιτώντας πλήρη αποχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων από τη Μέση Ανατολή, κλείσιμο των βάσεων τους στη δυτική Ασία, τερματισμό των επιθέσεων κατά του Ιράν, του Λιβάνου και των συμμάχων της Τεχεράνης, άρση κυρώσεων των ΗΠΑ και του ΟΗΕ, αποδέσμευση παγωμένων ιρανικών κεφαλαίων, επίσημη αναγνώριση Ηνωμένων Πολιτειών και Ισραήλ ως «επιτιθέμενων» με αποζημιώσεις, ιρανικό έλεγχο της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ, παύση των εδαφικών διεκδικήσεων των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων σε αμφισβητούμενες νησίδες και επίσημη διακήρυξη λήξης του πολέμου. Στο ίδιο δημοσίευμα σημειώνεται ακόμη ότι το Ιράν θα αποχωρούσε από τη Συνθήκη Μη Διάδοσης Πυρηνικών Όπλων, διατηρώντας δυνατότητα επανόδου με βάση τα εθνικά του συμφέροντα. Όλα αυτά συνθέτουν ένα σκηνικό ακραίας πίεσης, με τη διπλωματία να εμφανίζεται όλο και πιο αδύναμη απέναντι στη στρατιωτική πραγματικότητα που διαμορφώνεται.