Το Ιράν φαίνεται να απαντά στο ενδεχόμενο χερσαίας εισβολής, ενισχύοντας σημαντικά τις άμυνες γύρω από το νησί Χαργκ, που αποτελεί το μεγαλύτερο λιμάνι εξαγωγών πετρελαίου της χώρας. Στην περιοχή έχουν αναπτυχθεί καθοδηγούμενοι πύραυλοι, έχουν τοποθετηθεί ναρκοπέδια κατά μήκος των ακτών, ενώ έχουν εγκατασταθεί και παγίδες σε κρίσιμες υποδομές. Σύμφωνα με τον Εμπραχίμ Αζίζι, πρόεδρο της Επιτροπής Εθνικής Ασφάλειας του κοινοβουλίου, μετά από επίσκεψή του στο νησί, έχουν διανοιχθεί σήραγγες σε διάφορα σημεία, με στόχο την απόκρυψη πυρομαχικών και την ενίσχυση της αμυντικής ικανότητας με πυραυλικά συστήματα.

Διαβάστε: Πόλεμος στη Μέση Ανατολή: Οι σημαντικότερες ενεργειακές εγκαταστάσεις που χτυπήθηκαν

Oι Φρουροί της Επανάστασης διαθέτει προηγμένα wire-guided FPV drones σε μεγάλους αριθμούς, δοκιμασμένα από υποστηριζόμενες πολιτοφυλακές στο Ιράκ, τα οποία αποτελούν μεγάλο κίνδυνο για τυχόν αμερικανικές χερσαίες δυνάμεις. Η Τεχεράνη προειδοποιεί ότι θα επεκτείνει τα πλήγματά της σε υπεράκτιες πλατφόρμες πετρελαίου, εργοστάσια ηλεκτρικής ενέργειας και μονάδες αφαλάτωσης σε γειτονικές χώρες του Κόλπου, αν τα νησιά της δεχθούν επίθεση, έχοντας ήδη διακόψει σημαντικό μέρος των εξαγωγών πετρελαίου.

Το ναυτικό της Φρουροί της Επανάστασης, με εκατοντάδες μικρά ταχύπλοα armed με πυραύλους, τορπίλες και νάρκες, έχει μακρά ιστορία παρενοχλήσεων, όπως η σύλληψη 10 Αμερικανών ναυτικών το 2016 κοντά σε ιρανικό νησί. Αναλυτές όπως η Sanam Vakil του Chatham House τονίζουν ότι το Ιράν στοχεύει να κάνει οποιαδήποτε αμερικανική απόβαση «πολιτικά και οικονομικά ασύμφορη» μέσω σμήνους drones και κλιμάκωσης σε γείτονες.

Πιθανοί στόχοι για έλεγχο του πετρελαίου του Ιράν

Πιθανοί αμερικανικοί στόχοι περιλαμβάνουν το Kharg για έλεγχο του ιρανικού πετρελαίου, νησιά όπως το Αμπού Μουσά στο Στενό του Ορμούζ ή επιδρομές για την υπερκατάσχεση εμπλουτισμένου ουρανίου.

Πρώην Βρετανός ναυτικός αξιωματικός Chris Long προβλέπει εκτοξεύσεις βαλλιστικών πυραύλων και drones από Κεσμ, Μπουσέρ ή οπουδήποτε στο Ιράν, ενώ ο Ρώσος πρώην πιλότος Gleb Irisov προειδοποιεί ότι χρειάζονται πάνω από 100.000 Αμερικανοί για να ελέγξουν τα νησιά και το Στενό, αλλιώς θα υπάρξουν μαζικές απώλειες από φθηνά FPV drones και MANPADS. Τελικά, αναλυτές όπως ο Mohammad Hassan Sangtarash εκτιμούν ότι τέτοιες επιχειρήσεις θα αποσταθεροποιήσουν περισσότερο το Στενό του Ορμούζ αντί να το εξασφαλίσουν.

Το καθεστώς κινητοποιεί τον πληθυσμό με καμπάνια «Janfada» (Θυσία), στέλνοντας SMS σε συνδρομητές για εθελοντές και επιτρέποντας σε παιδιά από 12 ετών να αναλάβουν ρόλους όπως μαγείρεμα, ιατρική φροντίδα και φύλαξη checkpoints, θυμίζοντας την επιστράτευση του πολέμου με το Ιράκ.

Η Επαναστατική Φρουρά ανακοινώνει στρατολόγηση εκατομμυρίων, με πόστερ ανηλίκων να κυκλοφορούν από το Defa Press, ενώ ο Rahim Nadali δηλώνει ότι «όλοι μπορούν να συνεισφέρουν βάσει ικανοτήτων». Παρά αναφορές για νεκρά παιδιά σε checkpoints από Human Rights Activists, η Fars News μιλά για μαζική ανταπόκριση.

Δυνατά και αδυναμίες των Ιρανικών δυνάμεων

Το Ιράν διαθέτει περίπου 1 εκατομμύριο ενεργούς και εφέδρους, συμπεριλαμβανομένων 190.000 φανατικών της Επαναστατικής Φρουράς, εκπαιδευμένων σε ασύμμετρους αγώνες μέσω συνεργασιών με πολιτοφυλακές κατά ΗΠΑ και Ισραήλ. Παρά τον παρωχημένο εξοπλισμό δεκαετιών και την ανεπαρκή εκπαίδευση εσωτερικών δυνάμεων, οι παράκτιες μονάδες έχουν εμπειρία από επιχειρήσεις στον Κόλπο, ενισχυμένη από ορεινό έδαφος και τακτικές πλεονεκτήματα. Οι δυνάμεις κατά μήκος της ακτής είναι πιο βιωματικές σε μάχες από τις εσωτερικές, που δεν έχουν δει άμεση σύγκρουση από το 1988, σύμφωνα με τη Wall Street Journal.

Η εισβολή πιθανότατα θα πυροδοτήσει εθνικιστική αντίδραση από όλο το διχασμένο πληθυσμό, με την εδαφική ακεραιότητα να λειτουργεί ως «κόκκινη γραμμή» ακόμα και για αντιφρονούντες. Η Azam Jangravi, ακτιβίστρια κατά της υποχρεωτικής χιτζάμπ, άλλαξε στάση μετά τις απειλές κατοχής νησιών, ενώ ο απόστρατος Navy SEAL Bob Harward χαρακτηρίζει την κατάσταση «υψηλού ρίσκου πόκερ». Αυτό το πνεύμα, συνδυασμένο με εσωτερικές εντάσεις όπως checkpoints στο Ισφαχάν, ενισχύει την αποφασιστικότητα της Τεχεράνης απέναντι στις αμερικανικές κινήσεις του Τραμπ.