Ο Πούτιν επιχειρεί να μπει δυναμικά στο διπλωματικό πεδίο που διαμορφώνεται μετά το αδιέξοδο στις συνομιλίες ΗΠΑ και Ιράν, στέλνοντας μήνυμα ότι η Μόσχα είναι έτοιμη να διαδραματίσει ρόλο στις προσπάθειες για πολιτική και διπλωματική διευθέτηση. Ο Ρώσος πρόεδρος είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον πρόεδρο του Ιράν, Μασούντ Πεζεσκιάν, λίγες ώρες μετά την αποτυχία των μαραθώνιων διαπραγματεύσεων στο Ισλαμαμπάντ, και σύμφωνα με τη γραμμή που μεταδόθηκε από το Κρεμλίνο υπογράμμισε ότι η Ρωσία είναι διατεθειμένη να συνεχίσει να διευκολύνει κάθε προσπάθεια που θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια πιο σταθερή κατάσταση στη Μέση Ανατολή. Η παρέμβαση αυτή έρχεται σε μια στιγμή κατά την οποία η εκεχειρία παραμένει εύθραυστη, οι δύο πλευρές αλληλοκατηγορούνται για το ναυάγιο και η διεθνής ανησυχία για νέα κλιμάκωση παραμένει πολύ υψηλή. 

Διαβάστε: Ναυάγιο στις συνομιλίες ΗΠΑ & Ιράν στο Πακιστάν: Γιατί απέτυχαν οι διαπραγματεύσεις, πόσο μπορεί να κρατηθεί η εκεχειρία και τι θα συμβεί με τα Στενά του Ορμούζ

Πούτιν: Το τηλεφώνημα με Πεζεσκιάν και το μήνυμα του Κρεμλίνου

Η ουσία της ρωσικής παρέμβασης αποτυπώθηκε στην επίσημη διατύπωση που ακολούθησε την επικοινωνία των δύο προέδρων. Όπως ανέφερε το Κρεμλίνο, «Ο Βλαντίμιρ Πούτιν τόνισε την ετοιμότητά του να διευκολύνει περαιτέρω την αναζήτηση πολιτικής και διπλωματικής διευθέτησης της σύγκρουσης και να μεσολαβήσει στις προσπάθειες για την επίτευξη δίκαιης και διαρκούς ειρήνης στη Μέση Ανατολή». Με αυτή τη διατύπωση, η Μόσχα επιχείρησε να τοποθετηθεί όχι απλώς ως παρατηρητής των εξελίξεων, αλλά որպես παράγοντας που θέλει να έχει ενεργό λόγο στις επόμενες κινήσεις. Η χρονική συγκυρία μόνο τυχαία δεν είναι, αφού η τηλεφωνική αυτή επικοινωνία έγινε αμέσως μετά το ναυάγιο των συνομιλιών ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν στο Πακιστάν, σε μια στιγμή κατά την οποία η διπλωματία αναζητά επειγόντως νέα διέξοδο.

Η παρέμβαση Πούτιν αποκτά πρόσθετο βάρος επειδή έρχεται ακριβώς τη στιγμή που η απευθείας επαφή ΗΠΑ και Ιράν, η πρώτη σε τόσο υψηλό επίπεδο έπειτα από πάνω από μία δεκαετία, δεν κατάφερε να παράξει αποτέλεσμα. Οι συνομιλίες στο Ισλαμαμπάντ διήρκεσαν 21 ώρες, όμως το χάσμα παρέμεινε βαθύ. Κάθε πλευρά απέδωσε την αποτυχία στην άλλη, ενώ η αίσθηση που έμεινε ήταν ότι τα κρίσιμα ζητήματα, από το πυρηνικό πρόγραμμα μέχρι τα Στενά του Ορμούζ και τις περιφερειακές απαιτήσεις της Τεχεράνης, παραμένουν ανοιχτά και εκρηκτικά.

Πούτιν: Το ναυάγιο ΗΠΑ και Ιράν και τα ανοιχτά μέτωπα

Το αμερικανικό μήνυμα μετά το τέλος των συνομιλιών ήταν απολύτως σκληρό. Ο Τζέι Ντι Βανς, επικεφαλής της αμερικανικής αντιπροσωπείας, είπε: «Το κακό νέο είναι ότι δεν έχουμε επιτύχει συμφωνία, και νομίζω ότι είναι κακό νέο για το Ιράν πολύ περισσότερο απ΄ό,τι για τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής». Στη συνέχεια ξεκαθάρισε: «Επομένως επιστρέφουμε στις Ηνωμένες Πολιτείες χωρίς να έχουμε καταλήξει σε συμφωνία. Κάναμε πολύ σαφές ποιες είναι οι κόκκινες γραμμές μας». Ακόμη πιο καθαρά έβαλε το θέμα του πυρηνικού προγράμματος, λέγοντας: «Χρειάζεται να δούμε επίσημη δέσμευση από την πλευρά τους ότι δεν θα επιδιώξουν να αποκτήσουν πυρηνικά όπλα και δεν θα επιδιώξουν να προμηθευτούν τα μέσα που θα τους επέτρεπαν να κατασκευάσουν πυρηνικά όπλα γρήγορα». «Αυτός είναι ο κεντρικός στόχος του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, και αυτό είναι που προσπαθήσαμε να επιτύχουμε μέσω αυτών των διαπραγματεύσεων».

Από την ιρανική πλευρά, ο πρόεδρος του Κοινοβουλίου Μοχαμάντ Μπαγέρ Γαλιμπάφ επέρριψε την ευθύνη στις ΗΠΑ, υποστηρίζοντας ότι η Ουάσιγκτον δεν κέρδισε την εμπιστοσύνη της Τεχεράνης, παρότι η ιρανική αντιπροσωπεία παρουσίασε «πρωτοβουλίες που στρέφονται προς το μέλλον». Την ίδια ώρα, ιρανικά μέσα ενημέρωσης υποστήριξαν ότι οι «υπερβολικές» απαιτήσεις των ΗΠΑ εμπόδισαν τη συμφωνία, ενώ σε άλλα ρεπορτάζ τονίστηκε ότι τα Στενά του Ορμούζ και το πυρηνικό πρόγραμμα παραμένουν τα βασικά σημεία σύγκρουσης. Μέσα σε αυτό το σκηνικό, η ρωσική πρόταση για διπλωματική μεσολάβηση έρχεται να καλύψει το κενό που άφησε το αδιέξοδο των συνομιλιών, χωρίς όμως να σημαίνει ότι η αποκλιμάκωση είναι κοντά. Το μόνο βέβαιο είναι ότι μετά το ναυάγιο στο Ισλαμαμπάντ, η επόμενη φάση θα είναι εξίσου κρίσιμη και το διεθνές παιχνίδι επιρροής μόλις αρχίζει να σκληραίνει.