EnΑντιδρά η Τουρκία στην ελληνική ενεργητικότητα
Άρθρο γνώμης
Αυτό ακριβώς ενοχλεί τη γείτονα. ∆ιότι η Ελλάδα, χωρίς να επιδιώκει στρατιωτική κλιµάκωση, ασκεί σταδιακά δικαιώµατα και αρµοδιότητες στον θαλάσσιο χώρο
Το νοµοσχέδιο που φέρεται να ετοιµάζει η Τουρκία για τη θεσµική κατοχύρωση της λεγόµενης «Γαλάζιας Πατρίδας» δεν πρέπει να αντιµετωπιστεί ως µια απλή νοµική πρωτοβουλία εσωτερικής κατανάλωσης. Αν επιβεβαιωθεί, πρόκειται για προσπάθεια της Αγκυρας να µετατρέψει ένα αναθεωρητικό γεωπολιτικό δόγµα σε κρατική πολιτική µε θεσµική µορφή. ∆ηλαδή, να περάσει από τους χάρτες, τις δηλώσεις και τις στρατιωτικές ασκήσεις σε ένα πιο σταθερό πλαίσιο διεκδικήσεων.
Η χρονική συγκυρία είναι αποκαλυπτική. Η Τουρκία αντιδρά σε µια Ελλάδα που δεν κινείται πλέον µόνο αµυντικά ή ρητορικά, αλλά ενεργητικά. Τα θαλάσσια πάρκα στο Αιγαίο, ο θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασµός, το ηλεκτρικό καλώδιο Ελλάδας-Κύπρου και οι ενεργειακές παραχωρήσεις νοτίως της Κρήτης και της Πελοποννήσου συγκροτούν ένα πλέγµα ελληνικών κινήσεων που παράγουν πολιτικό και νοµικό αποτέλεσµα. ∆εν είναι κινήσεις υψηλής έντασης, είναι όµως κινήσεις κρατικής κανονικότητας.
Αυτό ακριβώς ενοχλεί την Αγκυρα. ∆ιότι η Ελλάδα, χωρίς να επιδιώκει στρατιωτική κλιµάκωση, ασκεί σταδιακά δικαιώµατα και αρµοδιότητες στον θαλάσσιο χώρο. Τα θαλάσσια πάρκα, αν και παρουσιάζονται ως περιβαλλοντική πολιτική, έχουν σαφή γεωπολιτική σηµασία: χαράσσουν ζώνες, ορίζουν αρµοδιότητες, επιβεβαιώνουν παρουσία. Το καλώδιο Ελλάδας-Κύπρου συνδέει την Κυπριακή ∆ηµοκρατία µε τον ευρωπαϊκό ενεργειακό χώρο, µειώνοντας την αποµόνωσή της. Οι παραχωρήσεις θαλάσσιων οικοπέδων σε αµερικανική εταιρεία, ιδίως σε περιοχές τις οποίες η Τουρκία επιχειρεί να συνδέσει µε το τουρκολιβυκό µνηµόνιο, εισάγουν έναν επιπλέον διεθνή παράγοντα στο πεδίο.
Αρα, η τουρκική κίνηση δεν είναι µόνο επίδειξη ισχύος. Είναι και ένδειξη ανησυχίας. Η Αγκυρα βλέπει ότι η ελληνική πολιτική παράγει σταδιακά τετελεσµένα νοµιµότητας και επιχειρεί να απαντήσει µε τετελεσµένα αµφισβήτησης. Το νοµοσχέδιο για τη «Γαλάζια Πατρίδα» είναι µια προσπάθεια να θεσµοποιηθεί η τουρκική πίεση, πριν παγιωθεί η ελληνική ενεργητικότητα ως νέα κανονικότητα. Η Αθήνα οφείλει να µην παρασυρθεί σε διάλογο επί όλων των τουρκικών αξιώσεων. Πρέπει να συνεχίσει µε ψυχραιµία, διεθνή νοµιµοποίηση και σταθερή άσκηση δικαιωµάτων. ∆ιότι η καλύτερη απάντηση στη «Γαλάζια Πατρίδα» δεν είναι η ρητορική ένταση, αλλά η συνεπής παραγωγή πραγµατικότητας στο πεδίο.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Παραπολιτικά"
Η χρονική συγκυρία είναι αποκαλυπτική. Η Τουρκία αντιδρά σε µια Ελλάδα που δεν κινείται πλέον µόνο αµυντικά ή ρητορικά, αλλά ενεργητικά. Τα θαλάσσια πάρκα στο Αιγαίο, ο θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασµός, το ηλεκτρικό καλώδιο Ελλάδας-Κύπρου και οι ενεργειακές παραχωρήσεις νοτίως της Κρήτης και της Πελοποννήσου συγκροτούν ένα πλέγµα ελληνικών κινήσεων που παράγουν πολιτικό και νοµικό αποτέλεσµα. ∆εν είναι κινήσεις υψηλής έντασης, είναι όµως κινήσεις κρατικής κανονικότητας.
Αυτό ακριβώς ενοχλεί την Αγκυρα. ∆ιότι η Ελλάδα, χωρίς να επιδιώκει στρατιωτική κλιµάκωση, ασκεί σταδιακά δικαιώµατα και αρµοδιότητες στον θαλάσσιο χώρο. Τα θαλάσσια πάρκα, αν και παρουσιάζονται ως περιβαλλοντική πολιτική, έχουν σαφή γεωπολιτική σηµασία: χαράσσουν ζώνες, ορίζουν αρµοδιότητες, επιβεβαιώνουν παρουσία. Το καλώδιο Ελλάδας-Κύπρου συνδέει την Κυπριακή ∆ηµοκρατία µε τον ευρωπαϊκό ενεργειακό χώρο, µειώνοντας την αποµόνωσή της. Οι παραχωρήσεις θαλάσσιων οικοπέδων σε αµερικανική εταιρεία, ιδίως σε περιοχές τις οποίες η Τουρκία επιχειρεί να συνδέσει µε το τουρκολιβυκό µνηµόνιο, εισάγουν έναν επιπλέον διεθνή παράγοντα στο πεδίο.
Αρα, η τουρκική κίνηση δεν είναι µόνο επίδειξη ισχύος. Είναι και ένδειξη ανησυχίας. Η Αγκυρα βλέπει ότι η ελληνική πολιτική παράγει σταδιακά τετελεσµένα νοµιµότητας και επιχειρεί να απαντήσει µε τετελεσµένα αµφισβήτησης. Το νοµοσχέδιο για τη «Γαλάζια Πατρίδα» είναι µια προσπάθεια να θεσµοποιηθεί η τουρκική πίεση, πριν παγιωθεί η ελληνική ενεργητικότητα ως νέα κανονικότητα. Η Αθήνα οφείλει να µην παρασυρθεί σε διάλογο επί όλων των τουρκικών αξιώσεων. Πρέπει να συνεχίσει µε ψυχραιµία, διεθνή νοµιµοποίηση και σταθερή άσκηση δικαιωµάτων. ∆ιότι η καλύτερη απάντηση στη «Γαλάζια Πατρίδα» δεν είναι η ρητορική ένταση, αλλά η συνεπής παραγωγή πραγµατικότητας στο πεδίο.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Παραπολιτικά"
