«Άστρο μαύρης τρύπας» φαίνεται ότι ανακάλυψαν επιστήμονες. Αυτό περιγράφουν σε νέα μελέτη στο «Nature», τονίζοντας ότι το κόκκινο χρώμα του φωτίζει από τα βάθη του Διαστήματος. Ο ρομαντικός τρόπος που αποτυπώνεται είναι η απτή πραγματικότητα. Συμφωνα με τα στοιχεία που έχουν δοθεί, έχει μέγεθος όσο το ηλιακό σύστημα. Αυτό προκύπτει και από ό,τι παρατηρήθηκε μέσω του διαστημικού τηλεσκοπίου James Webb. Μάλιστα, ομνύουν προς τις «ικανότητές» του οι επιστήμονες, χαρακτηρίζοντάς το ως εργαλείο ικανό να αλλάξει τη συμπαντική θέαση. Κάπως έτσι έφτασαν στα «ντυμένα άστρα», που ονόμασαν «άστρα μαύρης τρύπας» και βρίσκονται στη μεγαλύτερη δυνατή αξιοπαρατήρητη απόσταση. Πρόκειται, πάντως, μάλλον για χαριτολόγημα, καθώς θεωρούν ότι είναι μαύρες τρύπες τις οποίες «περικυκλωνει» αέριο από ελάχιστα εώς καθόλου αναγνωρισμένο. Πυκνό και φωτεινό, δεν έχει οριοθετηθεί. 

Διαβάστε: Το τηλεσκόπιο James Webb ανακάλυψε ένα μυστηριώδες "άστρο μαύρης τρύπας" στο πρώιμο Σύμπαν

Η ηλικία του Σύμπαντος μέσα από τη "Άστρο Μαύρης Τρύπας"

Εντυπωσιακό είναι πως το συγκεκριμένο «Άστρο Μαύρης Τρύπας» ανάγεται στην εποχή που το Σύμπαν ήταν 660 εκατομμυρίων ετών. Αν κάποιος αναλογιστεί ότι πλέον πλησιάζει τα 14 δισεκατομμύρια χρόνια. Το JWST έδωσε εικόνες στη δημοσιότητα, στις οποίες το αντικείμενο εμφανίζεται ως μία από τις πολλές φωτεινές, κοκκινωπές κουκίδες που έχει εντοπίσει το τηλεσκόπιο στο πρώιμο Σύμπαν.

Το αντικείμενο, γνωστό ως MoM-BH*-1, παρουσιάζει ορισμένες παράξενες ιδιότητες, παρ' ότι αρχικά μοιάζει με μεγάλο άστρο. Δεν είναι άστρο, λένε οι επιστήμονες που έκαναν τη μελέτη. Κυρίως διότι εκπέμπει περίπου 100 δισεκατομμύρια φορές περισσότερη ενέργεια από όση θα μπορούσε να παράγει οποιοδήποτε άστρο μέσω πυρηνικής σύντηξης. Ακόμη και για την εποχή κατά την οποία σχηματίστηκε -στο πρώιμο Σύμπαν- πρόκειται για ένα εξαιρετικά φωτεινό αντικείμενο.

Επιπλέον, ένα μέρος του φωτός του εξαφανίζεται απότομα. Τα άστρα μπορούν να παράγουν ένα παρόμοιο σήμα όταν η ατμόσφαιρά τους απορροφά συγκεκριμένα μήκη κύματος, όμως στην περίπτωση του MoM-BH*-1 το φαινόμενο είναι υπερβολικά έντονο για να εξηγηθεί από τη φυσιολογική συμπεριφορά ενός άστρου. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι μια τεράστια ποσότητα εξαιρετικά πυκνού αερίου απορροφά αυτό το φως.

Αυτές οι ενδείξεις οδήγησαν τους επιστήμονες στην υπόθεση του «άστρου μαύρης τρύπας». Στο κέντρο του MoM-BH*-1 θα βρισκόταν μια μαύρη τρύπα που καταβροχθίζει ύλη και απελευθερώνει τεράστιες ποσότητες ενέργειας. Γύρω της θα υπήρχε ένα ογκώδες περίβλημα αερίου. Η ενέργεια θα περνούσε μέσα από αυτό το αέριο προτού διαφύγει στο Διάστημα και, κατά τη διαδικασία αυτή, θα αποκτούσε ορισμένα από τα χαρακτηριστικά που κανονικά θα περιμέναμε να συναντήσουμε στο φως των άστρων.

asteras-mavri-trypa

Ποιες είναι οι κόκκινες κηλίδες

Η υπόθεση αυτή θα μπορούσε να βοηθήσει στην επίλυση ενός ακόμη μυστηρίου που αποκάλυψε το JWST. Το τηλεσκόπιο εντοπίζει με εντυπωσιακή συχνότητα μικρές κόκκινες κηλίδες στο πρώιμο Σύμπαν, των οποίων η προέλευση παραμένει αβέβαιη. Δεν εντάσσονται εύκολα στις συνήθεις κατηγορίες αντικειμένων του βαθύ Διαστήματος. Οι επιστήμονες έχουν προτείνει διάφορες εξηγήσεις, μεταξύ των οποίων ότι πρόκειται για συμπαγείς γαλαξίες γεμάτους άστρα, μαύρες τρύπες κρυμμένες πίσω από σκόνη ή συστήματα εντελώς διαφορετικά από όσα παρατηρούμε στο σημερινό Σύμπαν.

Τα «άστρα μαύρης τρύπας» συγκαταλέγονται επίσης στις πιθανές εξηγήσεις. Το MoM-BH*-1 παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για αυτόν τον τομέα έρευνας, επειδή, σε αντίθεση με άλλες κόκκινες κηλίδες, η μαύρη τρύπα του φαίνεται να επισκιάζει σχεδόν ολοκληρωτικά τον γαλαξία που την περιβάλλει.

«Κάθε μικρή κόκκινη κουκκίδα είναι συμβατή με το ενδεχόμενο να πρόκειται για ένα άστρο μαύρης τρύπας, ενσωματωμένο σε έναν τυπικό γαλαξία του πρώιμου Σύμπαντος. Αυτό όμως που κάνει ξεχωριστό το MoM-BH*-1 είναι ότι το άστρο μαύρης τρύπας ουσιαστικά επισκιάζει πλήρως τον γαλαξία που το φιλοξενεί, με αποτέλεσμα να βλέπουμε σχεδόν αποκλειστικά το φως του ίδιου του άστρου μαύρης τρύπας», αναφέρει σε ανακοίνωση ο Rohan Naidu, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, ο οποίος πραγματοποίησε την έρευνα όταν βρισκόταν στο MIT.