Ο Ντομένικο Τσουκαρέλα αποδήμησε στα 59 στη Λομβαρδία της βόρειας Ιταλίας και ενώ πέθανε λόγω της σκλήρυνσης κατά πλάκας, η οποία τον μάστιζε επί 17 χρόνια, δεν ήταν η αιτία θανάτου του. Το όνομά του τη γείτονα θα ακούγεται καθώς ο Τσουκαρέλα έγινε ο πρώτος που πέθανε με υποβοηθούμενο θάνατο που οργάνωσε το δημόσιο σύστημα υγείας. Εξάλλου, το θέμα της αυτοδιάθεσης δεν έχει φύγει από την κοινωνική σφαίρα και που για τον Τσουκαρέλα ήταν μια περιπέτεια, καθώς μέχρι τις 25 Αυγούστου, που πέθανε, είχαν περάσει 290 ημέρες προκειμένου το αίτημά του να γίνει σεβαστό. Ο Τσουκαρέλα, λοιπόν, κάτοικος του Τζουσάνο, ήταν ελαιοχρωματιστής και αποδείχθηκε πεισματάρης στο δικαίωμά του να πεθάνει. Από το 2009, η σκλήρυνση πολεμούσε τον οργανισμό του, δεν τον άφηνε να κινείται όπως θα ήθελε, ενώ προς το τέλος μπορούσε να κουνάει μόνο τρία δάχτυλα του αριστερού χεριού του. Δεν μπορούσε να σταθεί όρθιος και η λήψη φαρμάκων ήταν μάταιη. 

Διαβάστε: Γαλλία: Σε ισχύ ο νόμος για την υποβοηθούμενη αυτοκτονία - Ποιοι αποκτούν το δικαίωμα

Λομβαρδία: "Δεν αντέχω άλλο" 

Ήθελε, λοιπόν, να δώσει ένα τέλος σε αυτό το μαρτύριο. «Πλέον έχω χάσει σχεδόν κάθε δύναμη, είμαι ζαλισμένος από φάρμακα που δεν χρησιμεύουν για να με θεραπεύσουν, αλλά για να με κρατούν σε μια κατάσταση συνεχούς, αφόρητου και απαράδεκτου πόνου», είχε περιγράψει πριν από μερικούς μήνες, όπως μεταδίδει η «Corriere della Sera». Αρχικά, η Asst Ovest Milanese δέχθηκε αίτημα για ιατρικά υποβοηθούμενο θάνατο, αλλά δεν το αποδέχθηκε όσο γρήγορα θα έπρεπε. Μάλιστα, αυτή η καθυστέρηση, η οποία δεν διαταράχθηκε ακόμα και από εξώδικα, οδήγησε τη νομική ομάδα του και την επικεφαλής της, Φιλομένα Γκάλο, σε κατεπείγουσα προσφυγή στη Δικαιοσύνη.

Το αίτημα ήταν σαφές: Η διαδικασία να ολοκληρωθεί σε χρόνο συμβατό με την εξέλιξη της ασθένειάς του κι εφόσον πληρούνταν οι προϋποθέσεις, να οργανωθεί και η πρακτική της εφαρμογή από το σύστημα υγείας. Την 23η Ιουνίου, κατά την ακροαματική διαδικασία, ο Ντομένικο μίλησε απευθείας στον δικαστή για το βάρος της αναμονής. «Κουράστηκα, δεν αντέχω άλλο», είπε.

Τέταρτος υποβοηθούμενος θάνατος

Η Περιφερειακή Υγειονομική Υπηρεσία της Λομβαρδίας, λοιπόν, ήταν εκείνη που έκοψε τον γόρδιο δεσμό. Μάλιστα, ήταν η πρώτη φορά στην Ιστορία που ανέλαβε τη διαδικασία. Βρέθηκε το υγειονομικό προσωπικό που ήταν διαθέσιμο σε εθελοντική βάση, εξασφαλίστηκαν το απαραίτητο φάρμακο και ο εξοπλισμός και καθορίστηκε ο τρόπος αυτοχορήγησης που ήταν συμβατός με την κατάσταση της υγείας του. Παράλληλα, οργανώθηκαν η απαιτούμενη υγειονομική υποστήριξη και ο χώρος όπου θα πραγματοποιούνταν η διαδικασία.

Πρόκειται για την τέταρτη περίπτωση στη Λομβαρδία ανθρώπου που αποκτά πρόσβαση στον εκούσιο θάνατο και την πρώτη κατά την οποία η Περιφερειακή Υγειονομική Υπηρεσία ανέλαβε εξ ολοκλήρου το στάδιο της πρακτικής εφαρμογής, σύμφωνα με την Ένωση «Λούκα Κοσιόνι», μία ιταλική μη κερδοσκοπική οργάνωση που δραστηριοποιείται για την προάσπιση των ατομικών ελευθεριών και των δικαιωμάτων των ασθενών. Ο Ντομένικο είχε πλήρη ικανότητα να λαμβάνει ελεύθερες και συνειδητές αποφάσεις και παρά τη σοβαρότητα της κατάστασης, ήταν εκείνος που καθόρισε την πορεία που ήθελε να ακολουθήσει. Επίσης, είχε αποφασίσει να δωρίσει το σώμα του στην επιστημονική έρευνα, ενεργοποιώντας την προβλεπόμενη διαδικασία.