erga_texnis
Ελλάδα

«Θεραπεία» μέσω της τέχνης - Σπουδαία έργα από ληγμένα φάρμακα

Γιατρός στο Ρέθυμνο δημιουργεί έργα με ληγμένα φάρμακα

Αξιοποιώντας καλλιτεχνικά τα ληγμένα φάρμακα, η διευθύντρια της Παθολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου Ρεθύμνου, Ελένη Ιωαννίδου, υπογραμμίζει ότι «τίποτα δεν πρέπει να αφήνουμε να πηγαίνει χαμένο ή να το θεωρούμε άχρηστο».

«Όταν πρωτοξεκίνησα διαπίστωσα πως ο άνθρωπος τελικά από εκεί που δεν το περιμένει μπορεί να βρει τρόπο έκφρασης και διεξόδους, που θα του προσδώσουν αξία και αποτέλεσμα τόσο στη ζωή του όσο και στο αποτέλεσμα της εργασίας του», λέει η κ. Ιωαννίδου, η οποία αν και δεν είχε ξανασχοληθεί με το ψηφιδωτό -πέραν της ζωγραφικής που από μικρή είχε ως χόμπι- εν μέσω πανδημίας μία απλή παρατήρηση στις ποσότητες ληγμένων χαπιών στο Κοινωνικό Ιατρείο του Ρεθύμνου την ενέπνευσαν να δημιουργήσει πίνακες, με χρωματική παλέτα τα χρώματα των φαρμάκων.

«Στο Κοινωνικό Ιατρείο Ρεθύμνου, στο φαρμακείο, προσπαθώντας να ανακυκλώσουμε τα ληγμένα, ξεχωρίζαμε τις συσκευασίες από τα χάπια, τα μαζεύαμε ξεχωριστά για τους ειδικούς κάδους ανακύκλωσης των φαρμάκων και εκείνα δημιουργούσαν ένα σωρό από πολύχρωμα σχέδια. Μάλιστα λέγαμε ο ένας στον άλλον να δει πόσο ωραίο ήταν αυτό το πολύχρωμο που βλέπαμε μπροστά μας. Έτσι μου γεννήθηκε η ιδέα. Έτσι ξεκίνησα να δημιουργώ πίνακες διαστάσεων ακόμα και 1,20x0,90.

Αφιέρωσα χρόνο, σκεπτόμενη πάντα ότι αυτή η δική μου χειροτεχνία είναι ακόμα και η θεραπεία μου στο να αντλήσω δύναμη για να την προσφέρω μετά στους ανθρώπους, στους ασθενείς μου, σε όσους έχουν την ανάγκη υγειονομικής βοήθειας. Είναι αλήθεια πως μέσω της τέχνης υπάρχει θεραπεία. Είναι μία αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα και προσωπικά βρήκα έναν νέο δρόμο την πραγματικότητα αυτή να την ενισχύω, τόσο σε προσωπικό όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο», αναφέρει η κυρία Ιωαννίδου. Έχει υπολογίσει πως για έναν μεγάλο πίνακα διαστάσεων μέτρου, χρειάζεται από 8.000 έως και πλέον των 10.000 ληγμένων πολύχρωμων χαπιών. «Στο μόνο χρώμα που αντιμετωπίζω ένα θέμα είναι το μαύρο. Δεν υπάρχουν πολλά μαύρα χάπια. Στο 90% και πλέον, τα χάπια στα ψηφιδωτά μου δεν έχουν καμία χρωματική επεξεργασία. Όμως, όπου χρειάζομαι το μαύρο χρώμα ή κάποιους τόνους του μαύρου, εκεί παρεμβαίνω και χρωματίζω πριν αρχίσω να τα χρησιμοποιώ. Άλλωστε, προτιμώ το χρώμα που έχουν τα χάπια, διότι είναι πιο σταθερό».
«Όσο κι αν προσπαθήσει ένας γιατρός», συνεχίζει η κυρία Ιωαννίδου, «με τα εξαντλητικά ωράρια, τις εξαντλητικές αρκετές φορές σχέσεις με τους ανθρώπους και τα διάφορα υγειονομικά περιστατικά που αντιμετωπίζει, ας μη γελιόμαστε, επιβαρύνεται ψυχολογικά. Αυτήν τη διέξοδο, αυτή την άλλη οδό που θα του προσφέρει ψυχική κυρίως ανάπαυση και ενίσχυση, την εντόπισα κατά την περίοδο της καραντίνας. Είχαμε πάρα πολλή δουλειά και αρκετή πίεση. Δεν είχαμε καμία διέξοδο μετά την εργασία. Τότε ήταν η περίοδος που ξεκίνησα περισσότερο να δουλεύω τα συγκεκριμένα έργα και αποτέλεσε για μένα έναν τρόπο έκφρασης σε πολλά πράγματα που με έπνιγαν εκείνη την περίοδο. Συνάμα όμως μία ευχάριστη χαλάρωση. Ξεκουραζόταν το μυαλό μου, λειτούργησε πολύ ψυχοθεραπευτικά και το αποτέλεσμα ήταν κάτι που μου ταίριαξε».

*Δημοσιευθηκε στην εφημερίδα On Time στις 30 Αυγούστου 2022