Η Θεολογική Σχολή της Χάλκης που για περισσότερο από μισό αιώνα έχει σφραγιστεί, όταν το τουρκικό κράτος αποφάσισε το 1971 να διακόψει τη λειτουργία της, ανοίγει ξανά τις πύλες της το επόμενο ακαδημαϊκό έτος 2026-2027 για να δεχθεί, όπως όλα δείχνουν, ξανά φοιτητές από όλο τον κόσμο.

Διαβάστε: Η επίσκεψη του πάπα Λέοντος στην Τουρκία αυξάνει την πίεση για επαναλειτουργία της Χάλκης: Τι λέει στο parapolitika.gr o Μητροπολίτης Γέρων Πριγκηποννήσων Δημήτριος


Την είδηση μας μετέφερε ένα πρόσωπο της απολύτου εμπιστοσύνης του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, και δεύτερος τη τάξει στο Πατριαρχείο, ο οποίος παρίστατο και στη συνάντηση που έγινε την Πέμπτη στο Φανάρι με τον Πρέσβη των ΗΠΑ στην Τουρκία, Τόμας Μπάρακ.



«Πράσινο φως» για τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης: Τι αποκαλύπτει ο Γέρων Χαλκηδόνος Εμμανουήλ

Ο Μητροπολίτης Γέρων Χαλκηδόνος κ. Εμμανουήλ μιλώντας αποκλειστικά στο parapolitika.gr δηλώνει: «Υπάρχει καλή διάθεση από την πλευρά της τουρκικής κυβέρνησης και του Προέδρου ιδιαιτέρως και απλώς προσπαθούμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, και στο συντομότερο χρονικό διάστημα που θα μπορούσαμε, να έχουμε την επαναλειτουργία της Σχολής της Χάλκης. Ο Παναγιώτατος όπως μας το έχει ήδη ανακοινώσει ευελπιστεί ότι το ακαδημαϊκό έτος 2026-2027 θα μπορεί να επαναλειτουργήσει ξανά η θεολογική μας σχολή με την μορφή την οποία θέλουμε».

Καταλυτικό ρόλο στην κατεύθυνση αυτή φαίνεται να έπαιξε ο Αμερικανός πρέσβης Τόμας Μπάρακ. Όπως μας λέει ο Μητροπολίτης Εμμανουήλ «ο πρέσβης δεν είναι η πρώτη φορά που συναντάει τον Παναγιώτατο. Είναι ένας άνθρωπος ο οποίος είναι πολύ κοντά στον Πρόεδρο Τραμπ και δεν είναι τυχαίο, το ότι τον έχει τοποθετήσει σε αυτή τη θέση και τον έχει επίσης υπεύθυνο για να παρακολουθεί τα θέματα όσον αφορά και την Συρία. Θεωρώ ότι η δική του λοιπόν τοποθέτηση είναι πραγματικά κεραία αλλά και εμείς βασιζόμαστε στη βοήθεια όλων. Όπως σας είπα, ήδη το θέμα έχει ξεκινήσει».

Συνάντηση–σταθμός στο Φανάρι: Παρασκήνιο πίσω από την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής Χάλκης

Κατά την επίσκεψη του Τόμας Μπάρακ στο Φανάρι, συζητήθηκε ακόμη και το θέμα της προστασίας των Χριστιανών στη Συρία. Ένα ζήτημα, που όπως μας λέει ο Γέρων Εμμανουήλ, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος το έχει θέσει πολλές φορές στον Τούρκο Πρόεδρο, ως επικεφαλής της Ορθοδοξίας «το έχουμε θέσει πολλές φορές και στον ίδιο τον πρόεδρο Ερντογάν και η δική του συμπαράσταση είναι δεδομένη, όπως μας είπε. Σίγουρα όμως έχει ακόμα πολύ δρόμο. Στη Συρία τουλάχιστον το 10% του πληθυσμού ήταν χριστιανοί εκ των οποίων οι περισσότεροι ήταν Ορθόδοξοι. Μιλώ για πριν τον πόλεμο. Σίγουρα σήμερα το ποσοστό είναι πολύ μικρότερο και αυτό μας απασχολεί και μας φοβίζει για το μέλλον των χριστιανών στη Μέση Ανατολή γενικότερα, όχι μόνο στη Συρία».

Το θέμα της προστασίας των Χριστιανών από τους πολέμους στη Μέση Ανατολή αποτελεί και αντικείμενο της πρώτης επίσημης επίσκεψης που πραγματοποιεί ο Πάπας Λέοντας ΙV στην Τουρκία και τον Λίβανο και συζήτησε στη συνάντησή που είχε με τον Τούρκο Πρόεδρο. Καταδικάζοντας τη θρησκευτική βία και προτρέποντας τη συμφιλίωση, ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ και ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος γιόρτασαν χθες στη Νίκαια (Ιζνίκ) τη συμπλήρωση των 1700 χρόνων από την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο με την παρουσία χριστιανών από την Τουρκία, την Αίγυπτο, τη Συρία και το Ισραήλ, όπως μεταδίδουν τα τουρκικά μέσα.

Ο Μητροπολίτης, Γέρων Χαλκηδόνος Εμμανουήλ, μας μεταφέρει το κλίμα: «Ήταν ένα συγκινητικό και ένα ιστορικό γεγονός, διότι σήμερα στον τόπο ακριβώς όπου έγινε η Σύνοδος, η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος της Νίκαιας και όπου έγραψαν τα 7 πρώτα άρθρα του Συμβόλου της Πίστεως, απαγγέλθηκε το Πιστεύω από όλους και φυσικά χωρίς το Φιλιόκβε (σημ. χωρίς το ‘’και Υιός’’). Οπότε και μόνο αυτό το γεγονός είναι πραγματικά μοναδικό. Για να εξηγήσουμε, όταν εορτάζουμε τα 1.700 χρόνια της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου αυτό και μόνο είναι ένα μεγάλο γεγονός για την Εκκλησία και επίσης μια πρόκληση για όλους εμάς τι σημαίνει όχι μόνο να εορτάζουμε ένα γεγονός ιστορικό, αλλά και τι σημαίνει για αύριο, για τον Χριστιανισμό ολόκληρο. Δηλαδή το πώς μπορούμε να προχωρήσουμε μέσω του θεολογικού διαλόγου μεταξύ των εκκλησιών και των άλλων ομολογιών και να σκεφτούμε ποιο θα είναι το μέλλον του Χριστιανισμού. Την εποχή της Συνόδου της Νίκαιας μιλούμε για μια εποχή που η Εκκλησία ήταν ενωμένη. Σήμερα αυτό δεν συμβαίνει φυσικά, γι' αυτό και προσπαθούμε ιδιαίτερα τις τελευταίες δεκαετίες, με την πρόσθεση του διαλόγου αγάπης πάνω απ' όλα, αλλά και αληθείας συνάμα, να συνεχίσουμε σε αυτό το πνεύμα για να μπορέσουμε μια μέρα να δούμε την Εκκλησία ξανά ενωμένη».

Οι αντιθέσεις αυτές είναι έντονες αυτή την εποχή, όπως η διαμάχη που έχει κηρύξει το Πατριαρχείο της Μόσχας που έχει πάρει υπό την επιρροή του τα Πατριαρχεία Ιεροσολύμων και Αντιοχείας τα οποία αρνήθηκαν να παραστούν στην τελετή της Νίκαιας, παρά την πρόσκληση που τους απηύθυνε ο Οικουμενικός Πατριάρχης. Ο Μητροπολίτης Χαλκηδόνος, αναφέρεται με πικρία στο θέμα λέγοντας ότι ο Οικουμενικός Πατριάρχης συνεχίζει να μνημονεύει στα δίπτυχα όλους τους Πατριάρχες και Αρχιεπισκόπους «εμείς δεν έχουμε προβεί στη δημιουργία κανενός σχίσματος μέσα στην Εκκλησία. Ούτε φυσικά υπάρχει διαφορά μεταξύ Οικουμενικού Πατριαρχείου και των λοιπόν Πρεσβηγενών Πατριαρχείων μηδέ του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων εξαιρουμένου φυσικά. Αυτό δεν ισχύει. Η διαφορά που έχει το Πατριαρχείο Μόσχας, μετά την αναγνώριση της Εκκλησίας Ουκρανίας, είναι καθαρά μια δική του αντίληψη, μια δική του τοποθέτηση. Εμείς συνεχίζουμε να θεωρούμε ότι η Εκκλησία, η Ορθόδοξη εξακολουθεί να είναι μία και ενωμένη».