Σήμερα, Σάββατο 10 Ιανουαρίου, σύμφωνα με το εορτολόγιο, η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αγίου Γρηγορίου, Επισκόπου Νύσσης, μιας από τις κορυφαίες μορφές της πατερικής θεολογίας και του πνευματικού στοχασμού της Εκκλησίας.

Διαβάστε: Αγριεύει ο καιρός: Έρχεται ψυχρή εισβολή τη Δευτέρα, χιόνια και στην Αττική (Εικόνες & βίντεο)


Εορτολόγιο: Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα

• Γρηγόριος,
• Δομετιανός,
• Μαρκιανός
• Αμμώνιος,
• Αντίπας
• Θεοσεβία


Άγιος Γρηγόριος, Επίσκοπος Νύσσης

Ο Άγιος Γρηγόριος Νύσσης, γιος της Νεοκαισάρειας του Πόντου, γεννήθηκε το 332 μ.Χ. και υπήρξε αδελφός του Μεγάλου Βασιλείου. Ξεχώρισε από νωρίς για την παιδεία και τη ρητορική του ικανότητα, και αρχικά εργάστηκε ως αναγνώστης. Έπειτα, παντρεύτηκε τη Θεοσεβία, που ήταν γνωστή για την αρετή της. Μετά τον πρόωρο θάνατό της, ο Γρηγόριος, αν και δοκιμασμένος, διατήρησε την πίστη του και ανέλαβε τα καθήκοντα του επισκόπου Νύσσης στην Καππαδοκία.
Η ζωή του δεν ήταν εύκολη. Αντιμετώπισε σφοδρές επιθέσεις από τους Αρειανούς, που τον κατηγόρησαν για διάφορες ατασθαλίες. Αν και ο Μέγας Βασίλειος στήριξε την αλήθεια, ο Γρηγόριος καθαιρέθηκε το 376 μ.Χ. και βρέθηκε σε εξορία.

Η τύχη του άλλαξε με τον θάνατο του αυτοκράτορα Ουάλη το 378 μ.Χ.. Επέστρεψε θριαμβευτικά στη Νύσσα και συμμετείχε στην Σύνοδο της Αντιόχειας (379 μ.Χ.), όπου έδωσε μάχη ενάντια στην αίρεση του Απολλιναρίου.

Στη συνέχεια, ήταν κεντρική προσωπικότητα στην Β’ Οικουμενική Σύνοδο (381 μ.Χ.), υπερασπίζοντας την Ορθοδοξία, κερδίζοντας έτσι τον τίτλο «Πατήρ Πατέρων» και «φωστήρας». Ο Θεοδόσιος τον αναγνώρισε ως «στύλο της πίστης». Ο Άγιος Γρηγόριος σώθηκε στην αιωνιότητα, αφήνοντας πίσω του πλούτο συγγραφών που επηρέασαν πολλούς.


Όσιος Δομετιανός, Επίσκοπος Μελιτηνής

Ο Όσιος Δομετιανός του 6ου αιώνα μ.Χ. προερχόταν από εύπορη οικογένεια, ωστόσο δεν παρασύρθηκε από τα υλικά αγαθά. Αφιερώθηκε στη μόρφωση και την μελέτη των Γραφών, και όταν η σύζυγός του πέθανε νωρίς, αποφάσισε να ακολουθήσει τον δρόμο της Εκκλησίας. Διορίστηκε επίσκοπος στη Μελιτηνή και ανέλαβε διπλωματικές αποστολές για τον αυτοκράτορα Μαυρίκιο. Τα χρήματα που λάμβανε τα διοχέτευε στην Εκκλησία και σε φιλανθρωπικά έργα.

Ο Δομετιανός κοιμήθηκε τον Ιανουάριο του 602 μ.Χ. στην Κωνσταντινούπολη, με μια τελευταία επιθυμία να οδηγήσει το θείο έργο του. Η κηδεία του έγινε με τιμές, ενώ αργότερα το λείψανό του στην Μελιτηνή έχει γίνει πηγή θαυμάτων.


Όσιος Αμμώνιος

Σήμερα τιμάται ο Όσιος Αμμώνιος, με τρεις ασκητές που φέρουν το ίδιο όνομα. Ο πρώτος ήταν μαθητής του Μεγάλου Αντωνίου, ο δεύτερος του Αββά Παμβώ, και ο τρίτος επιμελούταν την κατασκευή κελιών για νέους μοναχούς. Όλοι τους βίωσαν την ασκητική ζωή και έφυγαν ειρηνικά αφήνοντας πίσω τους μια κληρονομιά ταπεινότητας.


Άγιος Μαρκιανός

Ο Άγιος Μαρκιανός, που έζησε στην Κωνσταντινούπολη τον 5ο αιώνα, αρχικά επηρεάστηκε από την αίρεση των Ναυατιανών. Ωστόσο, μετανόησε και χρησιμοποίησε την περιουσία του για το καλό των ναών και τις φιλανθρωπίες, αναδεικνύοντας τον τίτλο του οικονόμου της Αγίας Σοφίας.

Με την πρωτοβουλία του ανακατασκευάστηκαν και επισκευάστηκαν ναοί όπως της Αγίας Αναστασίας και της Αγίας Ειρήνης. Η Εκκλησία τον αναγνώρισε ως Άγιο για τη φιλανθρωπία και την πνευματική του σοφία.


Αγία Θεοσεβία η Διακόνισσα

Η Αγία Θεοσεβία, που έζησε τον 4ο αιώνα μ.Χ., έχει αβέβαιο παρελθόν σε σχέση με τον Άγιο Γρηγόριο Νύσσης, καθώς θεωρείται είτε σύζυγός του είτε αδελφή του. Ωστόσο, η Εκκλησία την τιμά για την πνευματική της αξία.


Όσιος Αντίπας ο Αθωνίτης

Ο Όσιος Αντίπας ο Αθωνίτης, γνωστός ως Αλέξανδρος, γεννήθηκε στη Μολδαβία το 1816. Ήταν βιβλιοδέτης, αλλά σύντομα αφιερώθηκε στη μοναχική ζωή στο Άγιο Όρος. Κάτοικος της Μονής Εσφιγμένου, ανακάλυψε ένα θαυματουργό εικόνισμα της Παναγίας, το οποίο είχε μεγάλη ανεκτίμητη αξία για τους πιστούς.
Αργότερα εγκαταστάθηκε στη Μονή Βάλαμο (Λάντογκα, κοντά στη Φινλανδία), όπου συνέχισε το ησυχαστικό του έργο. Κοιμήθηκε το 1882, και τα λείψανά του συνδέθηκαν με πολλές θαυματουργές ιάσεις.


Όσιοι Μακάριος και Παύλος εκ Ρωσίας

Στο σημερινό Εορτολόγιο περιλαμβάνονται και δύο μορφές της ρωσικής ασκητικής παράδοσης: Ο Όσιος Παύλος της Ομπνόρα, γεννημένος περίπου το 1317 μ.Χ. κοιμήθηκε το 1429 μ.Χ. σε ηλικία 112 ετών. Επίσης, ο Όσιος Μακάριος της Πίσμα (14ος–15ος αι.), που βίωσε τη ζωή με αυστηρότητα και αγιότητα.