Σοβαρή υποβάθμιση ενός παρωχημένου συστήματος και όχι εξωτερική παρέμβαση δείχνει το πόρισμα για το blackout στο FIR Αθηνών, σύμφωνα με όσα ανέφερε ο αεροναυπηγός και εκδότης του περιοδικού «Πτήση και Διάστημα», Φαίδων Καραϊωσηφίδης, μιλώντας στον Ρ/Σ Παραπολιτικά 90.1 και την εκπομπή «Απέναντι μικρόφωνα».

Ο κ. Καραϊωσηφίδης περιέγραψε με σαφήνεια πώς κατέρρευσε το ανώτατο επίπεδο ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας, τονίζοντας ότι το πρόβλημα ήταν ενδογενές και συνδεδεμένο με την παλαιότητα του συστήματος.

Blackout στο FIR Αθηνών: Τι ακριβώς κατέρρευσε

Όπως εξήγησε, το FIR Αθηνών αφορά το ανώτατο επίπεδο ελέγχου των αεροσκαφών που διέρχονται, προσεγγίζουν ή αναχωρούν από τη χώρα. Το σύστημα ραδιοτηλεφωνίας που το υποστηρίζει κατέρρευσε σταδιακά, με αποτέλεσμα ηλεκτρονικός θόρυβος να εισέλθει στις επικοινωνίες μεταξύ των Κέντρων Ελέγχου Περιοχής Αθηνών και Μακεδονίας και των πιλότων, χωρίς να μπορούν να επικοινωνήσουν ούτε οι μεν ούτε οι δε.

Ο ίδιος διευκρίνισε ότι δεν επρόκειτο για παρεμβολές από τρίτους, καθώς το σύστημα είναι κλειστό και δεν συνδέεται με το διαδίκτυο ή εξωτερικές πηγές. Όπως σημείωσε, η αρχική αναφορά σε «παρεμβολές» αποτέλεσε κακή επικοινωνιακή διαχείριση του συμβάντος.

Πώς διασφαλίστηκε η ασφάλεια των πτήσεων

Απαντώντας στο ερώτημα πώς δεν κινδύνευσαν τα αεροσκάφη, ο Φαίδων Καραϊωσηφίδης ανέφερε ότι υπάρχουν συγκεκριμένες προβλέψεις για τέτοιες περιπτώσεις. Καθώς η κατάρρευση εξελισσόταν, ελήφθη η απόφαση να κλείσει το FIR Αθηνών και να ειδοποιηθεί το Eurocontrol, ώστε να μην αποστέλλονται αεροσκάφη μέσω των συγκεκριμένων διαδρόμων.

Ο εναέριος χώρος άδειασε γρήγορα, με πολλά αεροσκάφη να κατευθύνονται προς την Τουρκία ή δυτικότερες διαδρομές. Οι τοπικές επικοινωνίες των πύργων ελέγχου στα αεροδρόμια δεν επηρεάστηκαν, καθώς το πρόβλημα εντοπίστηκε στο ανώτερο, δικτυωμένο επίπεδο ελέγχου.

Σύστημα 1991 και κίνδυνος επανάληψης

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην παλαιότητα του συστήματος, το οποίο εγκαταστάθηκε το 1991 από εταιρεία που δεν υφίσταται εδώ και περίπου 20 χρόνια. Παρότι υπήρξαν επεκτάσεις το 1997 και ορισμένες παρεμβάσεις ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων, ο ουσιαστικός εκσυγχρονισμός συζητείται εδώ και πάνω από μια δεκαετία, χωρίς να έχει ολοκληρωθεί.

Όπως ανέφερε, παρόμοια προβλήματα είχαν παρουσιαστεί και στο παρελθόν σε μικρότερη κλίμακα, όμως αυτή τη φορά η κατάρρευση ήταν σχεδόν καθολική, γεγονός που κατέστησε αδύνατη την αντιμετώπισή της με επιμέρους διορθώσεις από τους ελεγκτές. «Υπάρχει πάντοτε ο κίνδυνος να ξαναγίνει μέχρι να αλλάξει το σύστημα», προειδοποίησε.

Ασφάλεια πτήσεων και ευθύνες συντονισμού

Ο κ. Καραϊωσηφίδης υπογράμμισε ότι η ασφάλεια των πτήσεων παρέμεινε ισχυρή σε όλη τη διάρκεια του συμβάντος, αν και παραδέχθηκε ότι σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης θα μπορούσαν να προκύψουν δυνητικοί κίνδυνοι.

Τέλος, στάθηκε ιδιαίτερα στην επισήμανση του πορίσματος για την έλλειψη ουσιαστικής επικοινωνίας μεταξύ ΥΠΑ και ΟΤΕ, τονίζοντας την ανάγκη δημιουργίας κοινών ομάδων διαχείρισης τέτοιων κρίσεων και θέτοντας το ερώτημα γιατί αυτές δεν υπήρχαν ήδη.