Με ανακοίνωσή του το γραφείο Τύπου της Υπηρεσίας Εξωτερικών Πληροφοριών της Ρωσίας εξαπολύει σφοδρή επίθεση κατά του Οικουµενικού Πατριάρχη, κ.κ. Βαρθολοµαίου, σε ιδιαίτερα οξύ τόνο και µε βαρείς χαρακτηρισµούς, τονίζοντας ότι «διέλυσε την Ορθόδοξη Ουκρανία» και «συνεχίζει τις σχισµατικές του δραστηριότητες εντός της Ορθόδοξης Εκκλησίας».

Διαβάστε: "Θέλουν να βλάψουν το Πατριαρχείο": Γιατί η Μόσχα επιτίθεται στον Βαρθολομαίο και τι αλλάζει στις Ορθόδοξες Εκκλησίες των Βαλτικών - Μητροπολίτης Πριγκιποννήσων Δημήτριος και Μητροπολίτης Περιστερίου Γρηγόριος μιλούν στο parapolitika.gr

Για τη σφοδρή αυτή επίθεση µιλά στα «ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ» ο αναπληρωτής καθηγητής ∆ιορθοδόξων, ∆ιαχριστιανικών Σχέσεων, Εκκλησιαστικής Πολιτικής και ∆ιπλωµατίας στο Τµήµα Θεολογίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστηµίου Θεσσαλονίκης, Γρηγόριος Λιάντας.


Αναλυτικά όσα είπε ο κ. Λιάντας στα "Παραπολιτικα"


Τι πιστεύετε ότι κρύβεται πίσω από αυτήν τους την ανακοίνωση;

Το γεγονός ότι βγαίνουν κάποιοι για λόγους πολιτικούς να εκµεταλλευτούν κάποιες καταστάσεις το έχουµε δει και στον πόλεµο µεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, όπου δεν βγήκε κανείς από τους θρησκευτικούς τους ηγέτες να καταδικάσει. Πιστεύω ότι απλά ρίχνουν άσφαιρα για να φοβηθεί ο Πατριάρχης Βαρθολοµαίος και το Οικουµενικό Πατριαρχείο. ∆ηλαδή, να φοβηθεί και να κάνει τι; Να µη βοηθήσει όποιον του ζητάει τη βοήθεια; Γιατί περί αυτού πρόκειται σε ό,τι αφορά τις υπόλοιπες Εκκλησίες της περιοχής, τις ανατολικές Εκκλησίες. ∆ηλαδή, µιλάµε για Λετονία, Εσθονία κ.λπ. Το γεγονός ότι χρησιµοποιείται η αγγλική διπλωµατία ή οι πράκτορες, αυτά όλα είναι, νοµίζω, ιστορίες που ούτε καν ένα παιδάκι δεν θα τις πίστευε. Το Οικουµενικό Πατριαρχείο υπήρξε πάντοτε ισχυρό σύµβολο ενότητος, διακονώντας µε αίσθηµα αλληλεγγύης τις ανατολικές Εκκλησίες. Σε περιόδους δύσκολες ζητείτο η γνώµη του για επίλυση προβληµάτων. Για παράδειγµα, έχουµε την περίπτωση µε την Ουκρανία, όπου η ίδια ζήτησε την αυτοκεφαλία από το Οικουµενικό Πατριαρχείο. Υπήρξαν οι προϋποθέσεις. Το Οικουµενικό Πατριαρχείο δεν µπορούσε να κάνει κάτι διαφορετικό, εφόσον υπήρξαν οι προϋποθέσεις από πλευράς Κανονικού ∆ικαίου και κανόνων της Εκκλησίας. Αρα προχώρησε στην απόδοση της τιµής αυτοκεφαλίας. Το πρόβληµα των Ρώσων τελευταία -και του Πατριαρχείου Μόσχας- φαίνεται ότι ξεκινάει από την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο του 2016 στην Κρήτη, όπου προσπάθησε µε κάθε τρόπο να την µποϊκοτάρει για να µη γίνει ποτέ. Παρ’ όλα αυτά, η Σύνοδος έγινε. Στη συνέχεια είχαµε την περίπτωση µε την ουκρανική αυτοκεφαλία, που αποτελεί για τους Ρώσους casus belli. Το Οικουµενικό Πατριαρχείο δεν έκανε κάτι πέρα και έξω από τους κανόνες των Οικουµενικών Συνόδων. ∆ηλαδή, ως primus inter pares κινήθηκε µέσα στις καθαρές υποχρεώσεις που έχει από τους κανόνες της Εκκλησίας και της Οικουµενικής Συνόδου.

Είναι αυτή µια οριστική ρήξη;

Οχι, δεν πιστεύω ότι είναι µια οριστική ρήξη. Η Ιστορία µάς έχει διδάξει ότι πάντοτε µετά από τέτοιου είδους κρίσεις επέρχεται µια πρότερη κατάσταση. Ισως βέβαια η τελευταία κρίση να είναι η πιο έντονη στα τελευταία εκατόν κάτι χρόνια, ιδίως εξαιτίας του πολέµου µε την Ουκρανία. Νοµίζω όµως ότι και οι ίδιοι οι Ρώσοι, κληρικοί και θεολόγοι, ξέρουν πώς είναι τα πράγµατα, δηλαδή ποιος έχει το δίκιο. Τώρα, εάν καταφέρουν και απεγκλωβιστούν από την πολιτική, ίσως επανέλθουν στην πρότερη κατάσταση. Για παράδειγµα, στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο του 2016 τα κείµενα τα οποία ενεκρίθησαν έγιναν αποδεκτά τα προηγούµενα χρόνια από σπουδαίους Ρώσους θεολόγους. Εποµένως, µια νέα οµάδα γύρω από τον Πατριάρχη Μόσχας, Κύριλλο, αµφισβητεί τους ίδιους τους Ρώσους µεγάλους θεολόγους. Επίσης κινούνται για την αναβίωση της θεωρίας περί τρίτης Ρώµης. ∆εν µπορούµε να µιλάµε µέσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία µε πολιτικούς όρους. Ποια τρίτη Ρώµη; Πού τη βρήκαν; Πολύ σωστά ο Πατριάρχης Βαρθολοµαίος σε τακτά χρονικά διαστήµατα στις οµιλίες του επισηµαίνει ότι µία ήταν η πρεσβυτέρα και µία δεύτερη είναι η νέα Ρώµη, δηλαδή, η Κωνσταντινούπολη. ∆εν πρόκειται να υπάρξει τρίτη. Αρα γιατί αυτοί αναλώνονται και δηµιουργούν προβλήµατα µέσα στους κόλπους της Ορθόδοξης Εκκλησίας; ∆εν ξέρουν ότι υπάρχουν κανόνες; ∆εν ξέρουν ότι οι κανόνες και αποφάσεις των Οικουµενικών Συνόδων είναι δεσµευτικές για όλους τους Ορθοδόξους; Προσπαθούν, λοιπόν, να αµφισβητήσουν το πρωτείο διακονίας του Οικουµενικού Πατριαρχείου και του Οικουµενικού Πατριάρχη. Αυτό δεν µπορεί να γίνει. Είναι λάθος. ∆εν έχει καµία απολύτως θεολογική βάση. Επιχείρησαν, επίσης, να προσεταιριστούν το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας. ∆εν τους προέκυψε. Τους απείλησαν και το αποτέλεσµα ήταν να γίνει εισπήδηση στην αφρικανική ήπειρο, µε εκπροσώπους της Εκκλησίας της Ρωσίας σε διάφορες χώρες της Αφρικής.

Στην επίθεση αυτή που εξαπολύει η κρατική υπηρεσία της Ρωσίας αναµιγνύεται και η Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία. Οι Ρώσοι θεωρούν ότι προστατεύουν τους Σέρβους ή οι Σέρβοι είναι σύµµαχοι των Ρώσων;

Οι Ρώσοι προσπαθούν να παίξουν τον ρόλο του προστάτη των Σέρβων. Και εδώ πρέπει να πω ότι ήταν το Οικουµενικό Πατριαρχείο και άλλες κατά τόπους αυτοκέφαλες Εκκλησίες -όπως η Εκκλησία της Ελλάδος, την οποία δεν πρέπει να βγάζουµε από τον χάρτη- που στα δύσκολα χρόνια του κοµµουνισµού βοήθησαν πάρα πολύ όλα αυτά τα κράτη να διατηρηθούν και να υφίστανται σήµερα. Βλέπουµε ποιο είναι το ευχαριστώ. Βλέπετε επίσης ότι το Οικουµενικό Πατριαρχείο και ο ίδιος ο Οικουµενικός Πατριάρχης δεν βγήκε ποτέ να κατηγορήσει, παρ' όλα τα προβλήµατα. Εξέφρασε τις απόψεις σε ένα αγαπητικό, θα έλεγα, επίπεδο, περιµένοντας πάντα να επανέλθουν. Ενώ βλέπετε ότι η συµπεριφορά από την άλλη πλευρά είναι τελείως επιθετική και δεν έχει κάποιο φραγµό. ∆ηλαδή, αν έγινε η αναφορά στους όρους «σχίσµα» κ.ο.κ., νοµίζω ότι αυτοί το τραβάνε, αλλά θεωρώ ότι δεν θα έχουν κάποια τύχη. Ηδη και οι υπόλοιπες κατά τόπους αυτοκέφαλες Εκκλησίες αρχίζουν και τους καταλαβαίνουν.


Δημοσιεύθηκε στα Παραπολιτικά