Στην ψηφιακή εποχή, η ασφάλεια αποτελεί βασική προτεραιότητα. Όταν δημιουργούμε λογαριασμούς στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ή αλλάζουμε κωδικούς στο e-banking, καλούμαστε να επιλέξουμε σύνθετους κωδικούς με γράμματα, αριθμούς και σύμβολα. Όσο πιο πολύπλοκος ο κωδικός, τόσο μεγαλύτερη η προστασία. Κι όμως, το PIN που πληκτρολογούμε καθημερινά στα ΑΤΜ για αναλήψεις και καταθέσεις παραμένει απλό και σύντομο. Μόλις τέσσερα ψηφία. Γιατί άραγε δεν ισχύουν οι ίδιοι αυστηροί κανόνες ασφαλείας;

Η απάντηση βρίσκεται σε ένα απρόσμενο περιστατικό από τα πρώτα χρόνια των αυτόματων ταμειακών μηχανών και συνδέεται με τον άνθρωπο που τα εφηύρε: τον Σκωτσέζο John Andrian Shepherd-Barron. Όταν σχεδίαζε το σύστημα κωδικοποίησης των ΑΤΜ, η αρχική του σκέψη ήταν να χρησιμοποιηθούν έξι ψηφία, ώστε να αυξηθεί το επίπεδο ασφάλειας. Ωστόσο, πριν οριστικοποιήσει την απόφαση, ζήτησε από τη σύζυγό του, Caroline, να δοκιμάσει πρώτη τη νέα εφεύρεση.

Γιατί το PIN των ATM έχει 4 ψηφία: Τι εντόπισε ο Shepherd-Barron

Το αποτέλεσμα τον αιφνιδίασε. Η Caroline κατάφερε να θυμηθεί μόνο τέσσερα από τα έξι ψηφία του κωδικού, ξεχνώντας τα υπόλοιπα. Το περιστατικό αυτό ανέδειξε ένα απλό αλλά κρίσιμο ζήτημα: οι άνθρωποι δυσκολεύονται να απομνημονεύσουν μεγάλους αριθμούς, ειδικά όταν στην καθημερινότητά τους διαχειρίζονται δεκάδες κωδικούς. Έτσι, παρά τις αρχικές του επιφυλάξεις, ο εφευρέτης των ΑΤΜ κατέληξε ότι τα τέσσερα ψηφία αποτελούν την ιδανική ισορροπία ανάμεσα στην ασφάλεια και την ευκολία χρήσης. Μια επιλογή που διατηρείται μέχρι σήμερα στις περισσότερες τράπεζες παγκοσμίως.

Αξίζει να σημειωθεί ότι με συνδυασμούς από 0000 έως 9999 προκύπτουν συνολικά 10.000 διαφορετικά PIN. Παρ’ όλα αυτά, ορισμένες τράπεζες στο εξωτερικό έχουν υιοθετήσει κωδικούς έξι ψηφίων, προσφέροντας αυξημένη ασφάλεια σε όσους μπορούν να τους θυμούνται. Μια απόφαση, λοιπόν, που καθόρισε τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιούμε τα ΑΤΜ μέχρι σήμερα, πάρθηκε όχι σε εργαστήριο, αλλά σε μια απλή δοκιμή… μνήμης.