Πράγματι, έχει απόλυτο δίκιο ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων Δημοσίων Νοσοκομείων (ΠΟΕΔΗΝ), Μιχάλης Γιαννάκος, ο οποίος επέρριψε την βασική ευθύνη στις δικαστικές αρχές για την μειωμένη ποινή η οποία είχε επιβληθεί στον πατροκτόνο της Γλυφάδας για την παλαιότερη δολοφονία της μητέρας του. Με πολύ απλά λόγια, ο Μιχάλης Γιαννάκος εξήγησε στον ραδιοφωνικό σταθμό Παραπολιτικά 90,1 FM και τους δημοσιογράφους Βασίλη Σκουρή και Σωτήρη Ξενάκη, ότι οι δικαστές απέφυγαν, τότε, μετά από την δολοφονία της μητέρας του, να εντάξει τον εν λόγω ψυχικώς πάσχοντα στην κατηγορία του “ακαταλόγιστου” του άρθρου 69 του Ποινικού Κώδικα και επέλεξαν να τον εντάξουν σε ένα άλλο άρθρο του Ποινικού Κώδικα, το 36, το οποίο κάνει λόγο και περιγράφει την ποινική αντιμετώπιση του “μειωμένου καταλογισμού”. Τι σημαίνει αυτό;

Διαβάστε: Γλυφάδα: Σπαρακτικά τα τελευταία λόγια του 80χρονου προς τον πατροκτόνο, "παιδί μου πέθανα, μη με σκοτώνεις άλλο" - "Παναγιά μου, βοήθα με" αναφώνησε (Βίντεο)

Tι σημαίνει μειωμένος καταλογισμός σε δολοφονία

Ο λεγόμενος “μειωμένος καταλογισμός” σε δολοφονία σημαίνει ότι ο δράστης, λόγω ψυχικής ή διανοητικής διαταραχής, και πάντως όχι για λόγους διαγνωσμένης παρανοϊκής σχιζοφρένειας, κατά τη διάρκεια του εγκλήματος, είχε σημαντικά μειωμένη, αλλά όχι ολοκληρωτικά χαμένη, την ικανότητα να αντιληφθεί το άδικο της πράξης του. Σύμφωνα με το άρθρο 36 του Ποινικού Κώδικα, αυτό οδηγεί σε επιβολή μειωμένης ποινής. “Ο δικαστής αποφασίζει για τον χαρακτηρισμό του κατηγορουμένου είτε ως μειωμένου καταλογισμού, του άρθρου 36 του Π.Κ. είτε ως ακαταλόγιστου, του άρθρου 69 του Π.Κ. Πρόκειται για μία πάρα πολύ δύσκολη κατάσταση να χαρακτηρίσει κανείς τον δράστη 10 και 15 ημέρες μετά από την διάπραξη της δολοφονίας, αλλά πρόκειται επίσης για πολύ δύσκολη κατάσταση να προσδιορίσεις τι ακριβώς συνέβη στο μυαλό του δράστη ακριβώς την στιγμή του εγκλήματος”.

Αυτό δηλώνει στο parapolitika.gr ο καθηγητής Ψυχιατρικής – Ψυχιατροδικαστικής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Αθανάσιος Δουζένης, ο οποίος κινείται στο ίδιο μήκος κύματος με τον Μιχάλη Γιαννάκο και μας εξηγεί ότι “εάν δεν είχαμε αυτές τις πολύ δύσκολες προς χαρακτηρισμό περιπτώσεις, θα ήμασταν όλοι και όλες μας πολύ πιο ευτυχισμένοι. Όμως, πως να το κάνουμε; Η διάγνωση της κατάστασης του μυαλού του δράστη εκ των υστέρων είναι πολύ δύσκολη εκ των πραγμάτων και, συνεπώς, δεν θα μπορούσε παρά να οδηγεί ακόμη και σε πολύ σοβαρά προβλήματα. Αλλά δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Μόνον μέχρι εκεί μπορεί να προχωρήσει η επιστήμη”.