Ραγίζει καρδιές η μαρτυρία της Ανδρονίκης Κατσαρού που μετρά 28 χρόνια προϋπηρεσίας στο εργοστάσιο της "Βιολάντα" στα Τρίκαλα και φέρνει στο φως σοβαρές καταγγελίες για τις συνθήκες ασφαλείας του χώρου εργασίας. Η γυναίκα θρηνεί πλέον την απώλεια της κόρης της, Έλενας, η οποία εργαζόταν στον ίδιο χώρο τα τελευταία 13 χρόνια και ήταν μία από τις πέντε γυναίκες που έχασαν τη ζωή τους στην τραγωδία.

Tρίκαλα: Φωτιά στο εργοστάσιο της "Βιολάντα" στα Τρίκαλα: "Τα παιδιά μας δεν θα φωνάξουν ξανά μαμά" - "Μακάρι να είχα φύγει εγώ και να ζούσε η Βασιλική", συγκλονίζει ο σύζυγός της (Βίντεο)


"Τους λέγαμε ότι μυρίζει υγραέριο, αλλά δεν μας έδινε κανένας σημασία"

«Εδώ και ένα μήνα και παραπάνω τους λέγαμε “μυρίζει υγραέριο, μυρίζει υγραέριο”. Αλλά δεν μας έδινε κανένας σημασία», αναφέρει χαρακτηριστικά η κ. Κατσαρού αποκαλύπτοντας πως το προσωπικό είχε επισημάνει επανειλημμένα τον κίνδυνο. Μάλιστα, η ίδια περιέγραψε μια εικόνα εγκατάλειψης στις εγκαταστάσεις, κάνοντας λόγο για πεταμένα καλώδια, πολύμπριζα στο δάπεδο και παντελή έλλειψη συντήρησης, που προκαλούσαν συχνά προβλήματα στο ρεύμα.

«Έλεγα θα αφήσω τα κόκαλά μου εγώ στη Βιολάντα, αλλά άφησε το παιδί μου τα δικά της κόκαλα», πρόσθεσε η ίδια στη συνέχεια. 


Η μοιραία απόσταση από τον φούρνο

Όπως αναφέρει η κ. Κατσαρού, η φωτιά δεν ξεκίνησε από τον φούρνο, όπως ίσως θα υπέθετε κανείς, αλλά το πρόβλημα εντοπιζόταν στη γενικότερη διαρροή που υπήρχε στον χώρο. «Οι κοπέλες που ήταν δίπλα στον φούρνο βγήκαν σώες. Η κόρη μου και τα άλλα τα κορίτσια που ήταν πέρα από τον φούρνο, αυτές σκοτώθηκαν», εξήγησε, υπογραμμίζοντας πως η έκρηξη βρήκε τα θύματα σε σημεία όπου η συγκέντρωση του αερίου φαίνεται πως ήταν μοιραία.

Παρόλο που τα παράπονα των εργαζομένων προς τους υπευθύνους ήταν καθημερινά, η ίδια καταγγέλλει πως «κανένας δεν έκανε τίποτα». Τώρα, το ερώτημα που την βασανίζει είναι το «γιατί» πίσω από την αδράνεια που οδήγησε στην τραγωδία. «Τι θα κάνω τώρα εγώ; Τι θα κάνω, πού θα σταθώ; Το παιδί μου δεν γυρίζει πίσω», καταλήγει με σπαραγμό η γυναίκα.