Το τελευταίο αντίο είπαν το πρωί της Πέμπτης, συγγενείς και φίλοι την ώρα της κηδείας της αδικοχαμένη Αναστασία Νάσιου, μιας εκ των θυμάτων της θανατηφόρας φωτιάς στο εργοστάσιο "Βιολάντα". Σήμερα, Πέμπτη οδηγούνται στην τελευταία τους κατοικία οι τρεις από τις πέντε εργαζόμενες που χάθηκαν στο μοιραίο εργοστάσιο. Η εξόδιος ακολουθία για την 65χρονη Αναστασία Νάσιου πραγματοποιήθηκε στον τόπο καταγωγής της, στις 11:00 στο Γριζάνο Τρικάλων.

Το χωριό είναι βυθισμένο στο πένθος, ωστόσο πίσω από τα δάκρυα υπάρχει η απαίτηση για δικαιοσύνη. Στο οδοιπορικό του Orange Press Agency, κάτοικοι του χωριού μίλησαν για την αδικοχαμένη γυναίκα, ενώ δεν έλειψαν και οι καταγγελίες για τις συνθήκες εργασίας και τη στάση της εργοδοσίας απέναντι στους ελεγκτικούς μηχανισμούς και τα σωματεία.

Θρήνος στα Τρίκαλα: «Εδώ ό,τι θέλουν κάνουν, απροστάτευτοι οι εργαζόμενοι» - Βουβό κλίμα στο Γριζάνο, χωριό της Αναστασίας Νάσιου

Ο Θύμιος, δεύτερος ξάδελφος του θύματος, περιγράφει το σοκ της είδησης και το κλίμα που επικρατεί στο χωριό: «Εγώ το 'μαθα, τ' άκουσα απ' την τηλεόραση. Και μου ήρθε έτσι... ξαφνικά έτσι... Την ξέρω γιατί την έχω δεύτερη ξαδέρφη. Δεύτερη ξαδέρφη. Στεναχωρήθηκα πάρα πολύ. Τόσο πολύ... Πώς είναι το χωριό... είναι έτσι... Δύσκολα με το άγχος, έτσι. Τίποτα δεν έχουμε να πούμε άλλο. Τα ίδια, τα ίδια. Τι να πούμε...»

​Την ίδια ώρα, ο Κοσμάς, κάτοικος της περιοχής, αναφέρεται στην τραγική μοίρα της οικογένειας και τα παιδιά της που βρίσκονται μακριά, εκφράζοντας την αγωνία για τα αίτια: «Αυτό που μάθαμε. Τι χάλια... Τι να σας πω τώρα ρε παιδιά... Λυπηρό πολύ. Τρία παιδιά έχει. Ένα το 'χει στην Αθήνα και τα άλλα δύο τα 'χει στη Γερμανία. Δεν μάθαμε τίποτα, για την ουσία τίποτα. Αν είχε διαρροή ρεύμα, αν είχε διαρροή υγραέριο... Έτσι φαντάζομαι». ​

«Εδώ ό,τι θέλουν κάνουν»

​Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί η μαρτυρία του Τάσου, γείτονα της άτυχης γυναίκας, ο οποίος μιλώντας στην κάμερα κατήγγειλε έλλειψη προστασίας των εργαζομένων, αναφέροντας χαρακτηριστικά πως στο παρελθόν είχε απαγορευτεί η είσοδος στο Εργατικό Κέντρο: ​«Όλο το χωριό... Όλοι θλιμμένοι. Έφυγε η κοπέλα έτσι... Γειτόνισσα. Πέρυσι τον Ιούλιο μήνα, το Εργατικό Κέντρο, πήγε να κάνει παρέμβαση. Από κει και πέρα... Το έλεγξαν; Δεν το έλεγξαν; Δεν γνωρίζει κανένας. Όχι... δούλευε ο γιος μου στο άλλο το εργοστάσιο τώρα. Πώς είναι η ζωή... Δεν υπάρχει προστασία των εργαζομένων, δεν υπάρχει. Με κανέναν τρόπο. Πήγε το Εργατικό Κέντρο και δεν τους άφηναν να μπουν μέσα, να ενημερώσει δηλαδή τον κόσμο. Δεν αφήνουν. Εδώ είναι 'ό,τι θέλουν κάνουν'».