Η Λούκα Κατσέλη στα "Παραπολιτικα": Ο Γεράσιμος και εγώ "κοιτάζαμε τον ήλιο με τα ίδια μάτια" (Βίντεο)
Συνέντευξη στη Σάσα Σταμάτη
Η Λούκα Κατσέλη μίλησε στα "Παραπολιτικά" και τη Σάσα Σταμάτη για το έργο της στην ΕΔΕΜ, τον κοινό βίο με τον Γεράσιμο Αρσένη και την απουσία του, το νόμο Κατσέλη και το πώς νιώθει ως γιαγιά
Δυναμική, πολυτάλαντη και πάνω από όλα μια σούπερ γιαγιά, η Λούκα Κατσέλη έχει πολλά να πει. Τη συναντήσαμε στα γραφεία της Ενωσης Δικαιούχων Εργων Μουσικής (ΕΔΕΜ), στην οδό Παπαδιαμαντοπούλου, της οποίας είναι γενική διευθύντρια από το 2020. Η κ. Κατσέλη, πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και πρώην υπουργός, μεταξύ άλλων σημαντικών καθηκόντων, μιλάει αποκλειστικά στα «ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ» για τα ενδιαφέροντά της, τα παιδιά της -η κόρη της είναι η γνωστή ηθοποιός Αμαλία Αρσένη- και φυσικά για ένα μεγάλο κεφάλαιο της ζωής της, τα 30 χρόνια με τον σύζυγό της, Γεράσιμο Αρσένη.
Διαβάστε: Λούκα Κατσέλη για απόφαση Αρείου Πάγου: "Δίκαιη και κρίσιμη - Αποτρέπει νέο κύμα πλειστηριασμών"
Την άνοιξη του 2020 ήρθε στο γραφείο μου απροσδόκητα ο Σταμάτης Κραουνάκης. Ηθελε να με βολιδοσκοπήσει αν θα ήθελα να αναλάβω τη διεύθυνση της ΕΔΕΜ, που είχε ιδρυθεί ως Μη Κερδοσκοπικός Οργανισμός Συλλογικής Διαχείρισης Πνευματικών Δικαιωμάτων από Ελληνες δημιουργούς, δηλαδή συνθέτες, στιχουργούς και δικαιούχους μουσικού ρεπερτορίου. Γι’ αυτήν τη θέση, το Δ.Σ. της νεοσύστατης ΕΔΕΜ έψαχνε ένα πρόσωπο με διοικητική εμπειρία, ανεξαρτησία και αναγνωρισιμότητα, κατά προτίμηση εκτός του μουσικού χώρου, καθώς ο κλάδος είχε υποστεί τεράστια ζημιά λόγω της πτώχευσης, έπειτα από καταγγελίες κακοδιαχείρισης της ιδιωτικής εταιρείας ΑΕΠΙ, που εισέπραττε και διένειμε πνευματικά δικαιώματα από τη δεκαετία του 1930. Επειτα από σκέψη, αλλά εκ των υστέρων με άγνοια κινδύνου, είπα το «ναι». Προερχόμενη από θεατρική οικογένεια, ήμουν και είμαι ιδιαίτερα ευαίσθητη στις ανάγκες των καλλιτεχνών και θεωρώ το πολιτισμικό κεφάλαιο ανεκτίμητο, αν και ανεκμετάλλευτο, πλούτο της χώρας μας. Η ΕΔΕΜ ξεκίνησε τη λειτουργία της στις 9 Ιουνίου του 2020. Οι δυσκολίες ήταν τεράστιες: έπρεπε να βρεθεί στέγη, να ανοιχτούν λογαριασμοί στις τράπεζες, να προσληφθούν στελέχη με γνώση του αντικειμένου, να αποκτηθεί μηχανογραφικό σύστημα... Την ίδια περίοδο έπρεπε να αντιμετωπίσουμε νομικές ενέργειες από την Αυτοδιαχείριση, τον άλλο ΟΣΔ διαχείρισης πνευματικών δικαιωμάτων, που αμφισβητούσε τις υπουργικές αποφάσεις και τα πεπραγμένα της Γενικής Συνέλευσης της ΕΔΕΜ. Τα καταφέραμε, πραγματοποιώντας την πρώτη διανομή δικαιωμάτων τον Δεκέμβριο του 2020! Ηταν ένας άθλος...
Εχετε αποκτήσει εγγονάκια. Πώς είστε ως γιαγιά;
Εχω την ευλογία να έχω από τα δύο παιδιά μου, τον Δημήτρη και την Αμαλία, τέσσερα υπέροχα εγγόνια: τον Λεωνίδα, 16 ετών, τον Αλέξη 14, τον Διονύση σχεδόν 3 ετών και τη μικρή Λουκία, που έκλεισε τον πρώτο χρόνο ζωής της πριν από τα Χριστούγεννα. Πρέπει να ομολογήσω ότι δεν είμαι η παραδοσιακή γιαγιά, που κρατάει και φροντίζει τα εγγόνια της σε καθημερινή βάση. Προσπαθώ να τα βλέπω όσο περισσότερο μπορώ και να αποκτήσω με το καθένα από αυτά μια ξεχωριστή σχέση. Δεν υπάρχει πιο συγκλονιστική εμπειρία από το να βλέπεις παιδιά της ίδιας οικογένειας να γεννιούνται με διαφορετικούς, γονιδιακά προσδιορισμένους, χαρακτήρες και να τα παρατηρείς από κάποια απόσταση, και χωρίς το άγχος του γονιού, να μεγαλώνουν, να προσαρμόζουν τη συμπεριφορά τους στο οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον και να παλεύουν να διαμορφώσουν τη δική τους ταυτότητα.
Ζήσατε με τον Γεράσιμο Αρσένη 30 χρόνια. Πώς βιώνετε την απουσία του;
Με τον Γεράσιμο ήμασταν αχώριστοι όλα τα χρόνια του γάμου μας. Οπως έλεγε ο ίδιος, «βλέπαμε τον ήλιο με τα ίδια μάτια», με ίδιες αξιακές αρχές, ίδια ενδιαφέροντα, παράλληλες επαγγελματικές πορείες, ξεχωριστές πολιτικές εμπειρίες, ίδια τρέλα συμμετοχής στα κοινά, για να αφήσουμε πίσω μας ένα καλύτερο αύριο. Εφυγε από τη ζωή το 2016 και για πολλά χρόνια η απουσία του ήταν δυσβάστακτη. Σήμερα, που ο χρόνος έχει απαλύνει τον πόνο, λέω ότι στάθηκα πολύ τυχερή που είχα έναν τέτοιο άνθρωπο δίπλα μου.
Το όνομά σας έχει συνδεθεί με τον περίφημο Νόμο Κατσέλη και την προστασία της πρώτης κατοικίας. Χιλιάδες οφειλέτες έσωσαν τα σπίτια τους με αυτόν τον νόμο. Πώς νιώθετε γι’ αυτό;
Νιώθω, ως συντάκτρια του νόμου, βαθιά δικαιωμένη για τους αγώνες που δώσαμε για να ψηφιστεί ο νόμος, ενώ είχαμε ήδη μπει στο πρώτο μνημόνιο. Χιλιάδες οικογένειες έσωσαν την πρώτη τους κατοικία και ρύθμισαν τα χρέη τους σε μια πολύ δύσκολη περίοδο. Αποδείχθηκε ότι, όταν υπάρχει ξεκάθαρη στόχευση, βούληση και εμπειρία, η πολιτική μπορεί να βελτιώσει τις συνθήκες ζωής μας. Αποδείχθηκε επίσης ότι εξακολουθούν να υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στις ιδεολογικές προσεγγίσεις. Άλλα κάνεις αν θέτεις ως προτεραιότητα το δικαίωμα του πολίτη στη στέγαση και άλλα αν θέτεις ως προτεραιότητα το δικαίωμα των τραπεζών στην κερδοφορία. Αγανακτώ ταυτόχρονα, γιατί ο νόμος καταργήθηκε από την παρούσα κυβέρνηση το 2020. Ευάλωτοι συμπολίτες μας χάνουν σήμερα τα σπίτια τους σε πλειστηριασμούς και δεν μπορούν να πληρώσουν δυσβάστακτες οφειλές προς τους διαχειριστές «κόκκινων» δανείων και τις τράπεζες. Ελπίζω ότι οι βασικές αρχές και η στόχευση του Νόμου Κατσέλη θα επανέλθουν σύντομα.
-Ποια ήταν η πιο δύσκολη στιγμή της ζωής σας μέχρι σήμερα;
-Σε κάθε φάση της προσωπικής, οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής μου είχα δύσκολες και εύκολες στιγμές, μεγάλες χαρές και λύπες. Γι’ αυτό δεν μπορώ
να ξεχωρίσω την πιο δύσκολη ή την πιο εύκολη. Ισως ο θάνατος και η γέννηση αγαπημένων μου ανθρώπων… Οι περισσότερες άλλες ήταν αποτέλεσμα δικών μου επιλογών, για τις οποίες παίρνω την ευθύνη.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Παραπολιτικά».
Διαβάστε: Λούκα Κατσέλη για απόφαση Αρείου Πάγου: "Δίκαιη και κρίσιμη - Αποτρέπει νέο κύμα πλειστηριασμών"
Η συνέντευξη της Λούκας Κατσέλη στα "ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ"
Μιλήστε μας για το έργο σας στην ΕΔΕΜ.Την άνοιξη του 2020 ήρθε στο γραφείο μου απροσδόκητα ο Σταμάτης Κραουνάκης. Ηθελε να με βολιδοσκοπήσει αν θα ήθελα να αναλάβω τη διεύθυνση της ΕΔΕΜ, που είχε ιδρυθεί ως Μη Κερδοσκοπικός Οργανισμός Συλλογικής Διαχείρισης Πνευματικών Δικαιωμάτων από Ελληνες δημιουργούς, δηλαδή συνθέτες, στιχουργούς και δικαιούχους μουσικού ρεπερτορίου. Γι’ αυτήν τη θέση, το Δ.Σ. της νεοσύστατης ΕΔΕΜ έψαχνε ένα πρόσωπο με διοικητική εμπειρία, ανεξαρτησία και αναγνωρισιμότητα, κατά προτίμηση εκτός του μουσικού χώρου, καθώς ο κλάδος είχε υποστεί τεράστια ζημιά λόγω της πτώχευσης, έπειτα από καταγγελίες κακοδιαχείρισης της ιδιωτικής εταιρείας ΑΕΠΙ, που εισέπραττε και διένειμε πνευματικά δικαιώματα από τη δεκαετία του 1930. Επειτα από σκέψη, αλλά εκ των υστέρων με άγνοια κινδύνου, είπα το «ναι». Προερχόμενη από θεατρική οικογένεια, ήμουν και είμαι ιδιαίτερα ευαίσθητη στις ανάγκες των καλλιτεχνών και θεωρώ το πολιτισμικό κεφάλαιο ανεκτίμητο, αν και ανεκμετάλλευτο, πλούτο της χώρας μας. Η ΕΔΕΜ ξεκίνησε τη λειτουργία της στις 9 Ιουνίου του 2020. Οι δυσκολίες ήταν τεράστιες: έπρεπε να βρεθεί στέγη, να ανοιχτούν λογαριασμοί στις τράπεζες, να προσληφθούν στελέχη με γνώση του αντικειμένου, να αποκτηθεί μηχανογραφικό σύστημα... Την ίδια περίοδο έπρεπε να αντιμετωπίσουμε νομικές ενέργειες από την Αυτοδιαχείριση, τον άλλο ΟΣΔ διαχείρισης πνευματικών δικαιωμάτων, που αμφισβητούσε τις υπουργικές αποφάσεις και τα πεπραγμένα της Γενικής Συνέλευσης της ΕΔΕΜ. Τα καταφέραμε, πραγματοποιώντας την πρώτη διανομή δικαιωμάτων τον Δεκέμβριο του 2020! Ηταν ένας άθλος...
Εχετε αποκτήσει εγγονάκια. Πώς είστε ως γιαγιά;
Εχω την ευλογία να έχω από τα δύο παιδιά μου, τον Δημήτρη και την Αμαλία, τέσσερα υπέροχα εγγόνια: τον Λεωνίδα, 16 ετών, τον Αλέξη 14, τον Διονύση σχεδόν 3 ετών και τη μικρή Λουκία, που έκλεισε τον πρώτο χρόνο ζωής της πριν από τα Χριστούγεννα. Πρέπει να ομολογήσω ότι δεν είμαι η παραδοσιακή γιαγιά, που κρατάει και φροντίζει τα εγγόνια της σε καθημερινή βάση. Προσπαθώ να τα βλέπω όσο περισσότερο μπορώ και να αποκτήσω με το καθένα από αυτά μια ξεχωριστή σχέση. Δεν υπάρχει πιο συγκλονιστική εμπειρία από το να βλέπεις παιδιά της ίδιας οικογένειας να γεννιούνται με διαφορετικούς, γονιδιακά προσδιορισμένους, χαρακτήρες και να τα παρατηρείς από κάποια απόσταση, και χωρίς το άγχος του γονιού, να μεγαλώνουν, να προσαρμόζουν τη συμπεριφορά τους στο οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον και να παλεύουν να διαμορφώσουν τη δική τους ταυτότητα.
Ζήσατε με τον Γεράσιμο Αρσένη 30 χρόνια. Πώς βιώνετε την απουσία του;
Με τον Γεράσιμο ήμασταν αχώριστοι όλα τα χρόνια του γάμου μας. Οπως έλεγε ο ίδιος, «βλέπαμε τον ήλιο με τα ίδια μάτια», με ίδιες αξιακές αρχές, ίδια ενδιαφέροντα, παράλληλες επαγγελματικές πορείες, ξεχωριστές πολιτικές εμπειρίες, ίδια τρέλα συμμετοχής στα κοινά, για να αφήσουμε πίσω μας ένα καλύτερο αύριο. Εφυγε από τη ζωή το 2016 και για πολλά χρόνια η απουσία του ήταν δυσβάστακτη. Σήμερα, που ο χρόνος έχει απαλύνει τον πόνο, λέω ότι στάθηκα πολύ τυχερή που είχα έναν τέτοιο άνθρωπο δίπλα μου.
Το όνομά σας έχει συνδεθεί με τον περίφημο Νόμο Κατσέλη και την προστασία της πρώτης κατοικίας. Χιλιάδες οφειλέτες έσωσαν τα σπίτια τους με αυτόν τον νόμο. Πώς νιώθετε γι’ αυτό;
Νιώθω, ως συντάκτρια του νόμου, βαθιά δικαιωμένη για τους αγώνες που δώσαμε για να ψηφιστεί ο νόμος, ενώ είχαμε ήδη μπει στο πρώτο μνημόνιο. Χιλιάδες οικογένειες έσωσαν την πρώτη τους κατοικία και ρύθμισαν τα χρέη τους σε μια πολύ δύσκολη περίοδο. Αποδείχθηκε ότι, όταν υπάρχει ξεκάθαρη στόχευση, βούληση και εμπειρία, η πολιτική μπορεί να βελτιώσει τις συνθήκες ζωής μας. Αποδείχθηκε επίσης ότι εξακολουθούν να υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στις ιδεολογικές προσεγγίσεις. Άλλα κάνεις αν θέτεις ως προτεραιότητα το δικαίωμα του πολίτη στη στέγαση και άλλα αν θέτεις ως προτεραιότητα το δικαίωμα των τραπεζών στην κερδοφορία. Αγανακτώ ταυτόχρονα, γιατί ο νόμος καταργήθηκε από την παρούσα κυβέρνηση το 2020. Ευάλωτοι συμπολίτες μας χάνουν σήμερα τα σπίτια τους σε πλειστηριασμούς και δεν μπορούν να πληρώσουν δυσβάστακτες οφειλές προς τους διαχειριστές «κόκκινων» δανείων και τις τράπεζες. Ελπίζω ότι οι βασικές αρχές και η στόχευση του Νόμου Κατσέλη θα επανέλθουν σύντομα.
-Ποια ήταν η πιο δύσκολη στιγμή της ζωής σας μέχρι σήμερα;
-Σε κάθε φάση της προσωπικής, οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής μου είχα δύσκολες και εύκολες στιγμές, μεγάλες χαρές και λύπες. Γι’ αυτό δεν μπορώ
να ξεχωρίσω την πιο δύσκολη ή την πιο εύκολη. Ισως ο θάνατος και η γέννηση αγαπημένων μου ανθρώπων… Οι περισσότερες άλλες ήταν αποτέλεσμα δικών μου επιλογών, για τις οποίες παίρνω την ευθύνη.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Παραπολιτικά».
En