Πέθανε η Μάγδα Λέκκα: Ποια ήταν η ηθοποιός των χαρακτηριστικών ρόλων και η διαδρομή της σε θέατρο, κινηματογράφο και τηλεόραση
Μια ζωή αφιερωμένη στο θέατρο
Η Μάγδα Λέκκα έφυγε από τη ζωή στα 90 της χρόνια, αφήνοντας πίσω της μια μακρά και ουσιαστική πορεία στην υποκριτική και ενεργό παρουσία μέχρι το τέλος.
Πέθανε στα 90 της χρόνια η ηθοποιός Μάγδα Λέκκα, με τη δυσάρεστη είδηση να γίνεται γνωστή το πρωί της Τρίτης 10 Φεβρουαρίου 2026. Τον θάνατό της ανακοίνωσε με ανάρτησή του ο Σπύρος Μπιμπίλας, ο οποίος έκανε λόγο για μια ακάματη εργάτρια του θεάτρου και για μια γυναίκα που έμεινε ενεργή μέχρι το τέλος, τόσο καλλιτεχνικά όσο και συνδικαλιστικά, ως πρόεδρος της Ένωσης Συνταξιούχων Ηθοποιών.
Διαβάστε: Κάθριν Ο' Χάρα: Από πνευμονική εμβολή πέθανε η ''μητέρα'' του ''Μόνος στο Σπίτι'' - Είχε διαγνωστεί με καρκίνο τον Μάρτιο
Η Μάγδα Λέκκα ήταν σύζυγος του ηθοποιού Γιώργου Ζαϊφίδη και μητέρα του επίσης ηθοποιού Βασίλης Ζαϊφίδης. Η σχέση της με το θέατρο δεν ήταν μόνο επαγγελματική, αλλά και οικογενειακή, με την αγάπη για την τέχνη να περνά και στην επόμενη γενιά. Όπως περιέγραψε ο Σπύρος Μπιμπίλας, ήταν από τους πιο πρόσχαρους και θετικούς ανθρώπους του χώρου, πάντα πρόθυμη να στηρίξει νέους ηθοποιούς, να δώσει καλή κουβέντα και να σταθεί δίπλα σε όποιον είχε ανάγκη.
Διαβάστε: Κάθριν Ο' Χάρα: Από πνευμονική εμβολή πέθανε η ''μητέρα'' του ''Μόνος στο Σπίτι'' - Είχε διαγνωστεί με καρκίνο τον Μάρτιο
Ποια ήταν η Μάγδα Λέκκα
Η Μάγδα Λέκκα ανήκε στη γενιά των ηθοποιών που στήριξαν το ελληνικό θέατρο και την τηλεόραση μέσα από τους λεγόμενους «χαρακτηριστικούς ρόλους». Δεν υπήρξε ποτέ ηθοποιός της βιτρίνας, αλλά της ουσίας, από εκείνες που χτίζουν τον κόσμο ενός έργου με λεπτομέρεια, μέτρο και αλήθεια. Η καριέρα της εκτείνεται σε περισσότερες από πέντε δεκαετίες, με σταθερή παρουσία σε σκηνή, κινηματογραφικό πλατό και τηλεοπτικά στούντιο. Παράλληλα με την καλλιτεχνική της διαδρομή, υπήρξε για χρόνια πρόεδρος της Ένωσης Συνταξιούχων Ηθοποιών, με καθημερινή παρουσία στα γραφεία του σωματείου, δίπλα στους συναδέλφους της, γεγονός που την κατέστησε πρόσωπο σεβασμού και αναφοράς στον χώρο.Μάγδα Λέκκα: Οι σημαντικότερες θεατρικές δουλειές της
Το θέατρο υπήρξε το βασικό πεδίο δράσης της Μάγδας Λέκκα. Συμμετείχε σε πλήθος παραστάσεων κλασικού και σύγχρονου ρεπερτορίου, με ρόλους που απαιτούσαν εμπειρία και εσωτερική δύναμη. Ανάμεσα στις πιο τεκμηριωμένες και καταγεγραμμένες συμμετοχές της ξεχωρίζουν: «Πόθοι κάτω από τις λεύκες» (2017), σε μια ώριμη φάση της καριέρας της, όπου ανέδειξε τη βαθιά δραματουργική της γνώση. «Θείος Βάνιας» του Άντον Τσέχοφ (2018), συμμετοχή σε κλασικό έργο, σε ρόλο που απαιτούσε λεπτές ισορροπίες και υποκριτική πειθαρχία. «Το γήρας – Ένα χορικό» (2015), μια παράσταση με έντονο κοινωνικό και υπαρξιακό αποτύπωμα. Σε παλαιότερες δεκαετίες, είχε λάβει μέρος και σε παραστάσεις όπως «Μήδεια», «Άκου, βλέπε, σώπα» και «Ο κόσμος της Σούζυ Βογκ», καταδεικνύοντας το εύρος της δραματολογίας που υπηρέτησε.Μάγδα Λέκκα: Η παρουσία της στον ελληνικό κινηματογράφο
Πέρα από το θέατρο και την τηλεόραση, η Μάγδα Λέκκα άφησε το αποτύπωμά της και στον ελληνικό κινηματογράφο, με συμμετοχές που εκτείνονται από τα τέλη της δεκαετίας του ’60 έως και τη σύγχρονη εποχή. Ενσάρκωσε κυρίως γυναικείους χαρακτήρες της καθημερινότητας, πρόσωπα δεύτερου πλάνου με όμως ουσιαστική δραματουργική λειτουργία, όπως ηλικιωμένες γυναίκες, συγγενείς, παραμάνες ή φιγούρες που πλαισίωναν την κεντρική δράση. Ανάμεσα στις ταινίες στις οποίες συμμετείχε συγκαταλέγονται οι «Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά» (1969), «Τα αδέλφια ορκίστηκαν εκδίκηση» (1970), «Δικτάτωρ καλεί… Θανάση» (1973) στον ρόλο ενοίκου πολυκατοικίας, «Βρώμικη παρθένα» (1975), «Όταν οι ρόδες χορεύουν» (1984), «Αρέσω και κυκλοφορώ» (1986), «Αλεξάνδρεια» (2001) ως παραμάνα, «Πάμε για ένα ούζο» (2002) στον ρόλο της Ειρήνης, «Γαλάζιο φόρεμα» (2005) ως γυναίκα στο «μοναστήρι» και «Luton» (2013), όπου εμφανίστηκε ως γηραιά κυρία. Η κινηματογραφική της διαδρομή επιβεβαιώνει τη συνέπεια και τη διάρκεια μιας ηθοποιού που υπηρέτησε τον χώρο με σεμνότητα και επαγγελματισμό, ακόμη και μέσα από μικρούς αλλά ουσιαστικούς ρόλους.«Πάμε για ένα ούζο» (2002) και «Zizotek» (2019), που δείχνουν ότι παρέμεινε ενεργή και σε νεότερες κινηματογραφικές απόπειρες. Οι ρόλοι της στο σινεμά αφορούσαν κυρίως γυναίκες της καθημερινότητας, μητέρες, συγγενείς ή πρόσωπα με έντονη κοινωνική αναφορά, φιγούρες που λειτουργούσαν ως σταθερός άξονας μέσα στην αφήγηση.Οι τηλεοπτικοί ρόλοι που σύστησαν τη Μάγδα Λέκκα στο ευρύ κοινό
Η τηλεόραση ήταν το μέσο που έκανε τη Μάγδα Λέκκα αναγνωρίσιμη σε ένα ευρύτερο κοινό. Συμμετείχε σε δημοφιλείς σειρές, συχνά σε επεισοδιακούς ή επαναλαμβανόμενους ρόλους, που όμως ξεχώριζαν για την αλήθεια τους. Ανάμεσά τους το «Το Δίχτυ», σε ρόλους με κοινωνικό και δραματουργικό βάρος. «Κωνσταντίνου και Ελένης», όπου εμφανίστηκε ως η «κυρία Μαρία». Η τηλεοπτική της παρουσία χαρακτηριζόταν από οικονομία εκφραστικών μέσων και έντονη αίσθηση ρεαλισμού, στοιχεία που την έκαναν αγαπητή στο κοινό.
En