Ο Καναδάς είναι η χώρα που, μαζί με τη Γερμανία, προτίμησαν μαζικά οι Έλληνες που έφυγαν από την πατρίδα τους για ένα καλύτερο αύριο. Περίπου 350.000 είναι εκείνοι που έχουν φτιάξει τις ζωές τους στη βόρεια πλευρά της Αμερικής, μια χώρα με μπόλικο κρύο, χιόνια από Σεπτέμβριο, που λέει ο λόγος, αλλά και υψηλή ποιότητα ζωής. Με τους γείτονες των ΗΠΑ, μάλιστα, δεν υπάρχει σύγκριση σε όλες τις διαστάσεις που αφορούν στον πολίτη και την ασφάλειά τους. Ο Καναδάς με τη... θρησκεία στο χόκεϊ επί πάγου έχει κατά πολύ χαμηλότερα ποσοστά εγκληματικότητας, μεγαλύτερη κοινωνική πρόνοια, κρυστάλλινα εργασιακά δικαιώματα, εν ολίγοις προσφέρει στους κατοίκους του υψηλής ποιότητας ζωή. Το πώς έφτασαν εκεί οι Έλληνες, έχει το δικό του ενδιαφέρον και ουσιαστικά αναδείχνει ότι η ζωή, είτε κύκλος είτε σπείρα, έχει σημεία χρονικά ασύμβατα, αλλά τέμνοτα. 

Διαβάστε: Επιστολική Ψήφος και εκλογική περιφέρεια Αποδήμων: Ο αγώνας δρόμου για τα 200... "κουκιά" και οι ενστάσεις στο νομοσχέδιο Λιβάνιου

Απόδημος ελληνισμός: Η άφιξη στον Καναδά

Το αμερικανικό όνειρο, νοοτροπιακή στάση που κρατά τις ρίζες της από τα τέλη του προηγούμενου αιώνα, ήταν πειστικό για τους μετανάστες, που έμπαιναν στα καράβια για να ταξιδέψουν για μήνες έως ότου φτάσουν στη νήσο Έλις και από εκεί περάσουν στη Νέα Υόρκη ή το Νιου Τζέρσεϊ. Με βάση τα στοιχεία, 12 εκατομμύρια άνθρωποι πέρασαν από το σταθμό επιθεώρησης μεταναστών για 62 χρόνια, δηλαδή από το 1892 έως το 1954. Αφού ελέγχονταν στο Μεγάλο Μήλο είτε στο αδελφάκι του και έμπαιναν σε καραντίνα, μπορούσαν να προσδοκούν καλύτερες ημέρες στις Ηνωμένες Πολιτείες. 

Οι σύγχρονοι καιροί, βεβαίως, έφεραν και, τρόπον τινά, απαγορεύσεις. Η μετανάστευση στις ΗΠΑ έγινε κατά πολύ δυσκολότερη -και πια είναι αδύνατη. Οι Πολιτείες έκριναν ότι οι άνθρωποι που κατέφτασαν από όλα τα σημεία του πλανήτη ήταν πια αρκετή. Ωστόσο, η αμέσως επόμενη λύση για τους μετανάστες δεν ήταν πολύ μακριά. Ο Καναδάς, στα βόρεια των Ηνωμένων Πολιτειών, καλοδέχθηκε τους ξένους. Μεταξύ αυτών και χιλιάδες Έλληνες, που έφτιαξαν και κληροδότησαν σε επιγόνους και απογόνους μια πολύ ισχυρή και «δεμένη» κοινότητα. 

Χρυσωρυχείο

Ο Καναδάς είναι μια οικονομική δύναμη, αλλά το πραγματικό δώρο είναι ότι δεν τον νοιάζει να το δείχνει. Οι πρώτες ύλες δημιουργούν άκοπα πλούτο και το κράτος της βόρειας Αμερικής είναι τρίτος στην ποσότητα αποθεμάτων πετρελαίου στον πλανήτη και πρωτοπορείο στην παραγωγή ουρανίου και στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από πυρηνικούς σταθμούς. Τεχνολογικά, δε, ανήκει στην ελίτ. Επίσης, είναι μέλος της ομάδας G7 και του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (OECD). Αν οι πολίτες δεν έβλεπαν αυτόν τον πλούτο στις δικές τους ζωές, δεν θα είχε νόημα. Ωστόσο, πρόκειται για κοινωνικό κράτος. Νούμερο ένα, για να λογίζεται ως τέτοιο, είναι η πρόνοια. Η αγορά εργασίας έχει τέτοια θεμέλια που, παρά την ευελιξία της, δεν αφήνει τον άνεργο να πανικοβληθεί. Επιπλέον, θεωρείται τοπ σε ό,τι αφορά την ασφάλεια και τα επιδόματα, την ώρα που τοΑΕΠ της χώρας αλλά και το κατά κεφαλή εισόδημα είναι από τα υψηλότερα στον κόσμο.

Ποια είναι τα ανθρωπιστικά παράσημα του Καναδά: η 4η θέση, το 2023, μεταξύ 191 χωρών στον Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης, αλλά και η 6η θέση στον Δείκτη Επιχειρηματικού Περιβάλλοντος. Δηλαδή, υψηλή ποιότητα ζωής, ουσιαστική εκπαίδευση και υψηλό προσδόκιμο ζωής, αλλά και επιχειρηματική ανάπτυξη. 

Επίδομα

Οικογένειες με παιδιά κάτω των 18 λαμβάνουν επίδομα. Μάλιστα, η αύξησή του γίνεται πράξη όταν το επιτρέπει ο πληθωρισμός. Φέτος, εξάλλου, οικογένεια με παιδί 6 χρόνων και 45.000 ετήσιο εισόδημα, επρόκειτο να λάβει 7.500 δολάρια Καναδά. Επιπλέον, σε ό,τι αφορά τις συντάξεις, το ηλικιακό όριο είναι τα 65. Δεν υπάρχει διαχωρισμός στον τρόπο που υπολογίζεται, δηλαδή μέσω εισφορών και κρατήσεων. Ωστόσο, δεν υπάρχει άνθρωπος που να ζει και να μην παίρνει σύνταξη. Ακόμα κι αν είναι εκ πεποιθήσεως άεργος καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής του, το κράτος τού παρέχει ένα ποσό, που λογίζεται ως εθνική σύνταξη. Επίσης, στους πολίτες δίνεται η ευκαιρία για ιδιωτικό συνταξιοδοτικό πρόγραμμα. Αρκετοί εξ αυτών το προτιμούν.