Τρία χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τη σιδηροδρομική τραγωδία στα Τέμπη, με τις οικογένειες των 57 θυμάτων να αγωνίζονται ακόμη για την απονομή της Δικαιοσύνης, ενώ παράλληλα προσπαθούν να διαχειριστούν την απώλεια των αγαπημένων τους ανθρώπων. Εκείνη τη νύχτα δεν συγκρούστηκαν μόνο δύο τρένα. Συγκρούστηκαν η αδιαφορία με την ευθύνη, η προειδοποίηση με την αμέλεια, η καθημερινότητα με το αδιανόητο. Μέσα σε μια στιγμή, φοιτητές που γύριζαν στα μαθήματά τους, άνθρωποι που επέστρεφαν στη ρουτίνα τους μετά το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας και εργαζόμενοι που ήθελαν απλώς να φτάσουν στα σπίτια τους έγιναν παρελθόν. Τρία χρόνια μετά, οι συγγενείς δεν μιλούν για επέτειο, αλλά κάνουν λόγο για έναν ανοιχτό λογαριασμό. Για μια υπόθεση που δεν είναι απλώς δικαστική, είναι υπαρξιακή. Γιατί όσο η αλήθεια καθυστερεί, το πένθος δεν ησυχάζει. Και όσο οι ευθύνες δεν ονοματίζονται, η πληγή μένει ανοιχτή. Στα Τέμπη, εκείνο το βράδυ, δεν χάθηκαν μόνο 57 ζωές, αλλά και η αίσθηση ασφάλειας μιας ολόκληρης γενιάς.

Διαβάστε: Τέμπη - live όλες οι εξελίξεις: Πάνω από 40.000 στο Σύνταγμα, 148 προσαγωγές & τέσσερις συλλήψεις, η μία για κατοχή αεροβόλου - "Ζητάμε δικαιοσύνη" το μήνυμα Ασλανίδη (Εικόνες & Βίντεο)

Βασίλης Κατσάρας (αδελφός Αθηνάς): Νιώθουμε ότι τόσο καιρό μας εμπαίζουν

Βασίλης Κατσάρας



Ανάμεσα στους 57 αδικοχαμένους ήταν και η 34χρονη Αθηνά Κατσάρα, η οποία ταξίδευε μαζί με τον σύζυγό της, Νίκο Ζήση. Επέστρεφαν στην ιδιαίτερη πατρίδα τους, την Κατερίνη, ύστερα από το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας στην Αθήνα. Κάθονταν δίπλα-δίπλα. Δευτερόλεπτα πριν από τη σύγκρουση, ακούγοντας το απότομο φρενάρισμα, η Αθηνά γύρισε προς τον άνδρα της και πρόλαβε να πει: «Νίκο, τον Χρήστο μας». Ήταν τα τελευταία της λόγια για τον μονάκριβο γιο τους. Μετά τη σύγκρουση, το νήμα της ζωής της κόπηκε απότομα. Ο Νίκος τραυματίστηκε σοβαρά και νοσηλεύτηκε για πολλές ημέρες. Δεν μπόρεσε να παραστεί στην κηδεία της αγαπημένης του και σήμερα μεγαλώνει μόνος του τον γιο τους

Όπως λέει ο αδελφός της αδικοχαμένης Αθηνάς, Βασίλης Κατσάρας, μιλώντας στα «ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ», «εμείς εδώ στην Κατερίνη ξεκινάμε δύο μήνες πριν την προετοιμασία για το μεγάλο συλλαλητήριο. Μας συμπαραστέκονται όλοι καθημερινά. Το θέμα είναι να μας στηρίξουν και στις εκλογές. Είναι απαραίτητο να πάψει να ισχύει το Άρθρο 86 περί ευθύνης υπουργών, γιατί μόνο τότε ίσως καταφέρουμε κάτι στη χώρα. Πρόκειται για κοροϊδία».

Αναφερόμενος στην κύρια δίκη, που αναμένεται να ξεκινήσει στις 23 Μαρτίου, επισημαίνει: «Θεωρώ πως δεν είναι κανείς προετοιμασμένος. Πιθανότατα οι συγγενείς των θυμάτων θα ήμασταν ικανοποιημένοι αν οδηγούνταν πολιτικά πρόσωπα στη φυλακή. Όσο κι αν μιλάμε για δικαίωση, δεν μπορεί να υπάρξει πραγματική δικαίωση, αφού οι άνθρωποί μας δεν είναι κοντά μας. Θα λειτουργούσε απλώς ως ηρεμιστικό. Σίγουρα δεν θα αποδοθεί Δικαιοσύνη στον βαθμό που πρέπει. Διαφορετικά, στο εδώλιο θα ήταν ήδη και πολιτικοί. Κατά τη γνώμη μου, είναι δευτερεύον αν υπήρχε εύφλεκτο υλικό. Το σημαντικότερο είναι ότι συνέβη η σύγκρουση λόγω παραλείψεων, μη υλοποίησης της σύμβασης 717, κατάχρησης χρημάτων και βυσματικών θέσεων. Για 80.000 ευρώ χάσαμε τους ανθρώπους μας, ενώ την επόμενη ημέρα δόθηκαν 600.000 ευρώ για γερανούς και μπουλντόζες».

Πώς έχουν περάσει αυτά τα τρία χρόνια; «Τον πρώτο και τον δεύτερο χρόνο υπήρχε πολύ κλάμα και οργή. Δεν ξέραμε πού πατάμε. Τώρα τα δάκρυα έχουν φύγει και έχει μείνει ο θυμός. Νιώθουμε ότι μας εμπαίζουν. Εγώ βρέθηκα στο σημείο μία ώρα μετά και έψαχνα την αδελφή μου στα συντρίμμια. Φώναζα το όνομά της και μπορεί να ήταν από κάτω νεκρή. Πολλές φορές πάω ασυναίσθητα να της στείλω μήνυμα ή να την πάρω τηλέφωνο και μετά συνειδητοποιώ την πραγματικότητα».

Χρήστος Χούπας (πατέρας Ελπίδας): Είμαστε μέσα σε έναν ωκεανό και κολυμπάμε

Χρήστος Χούπα



Τα μεγαλόπνοα σχέδια της 28χρονης Ελπίδας Χούπα σταμάτησαν απότομα τη στιγμή που τα δύο τρένα συγκρούστηκαν στα Τέμπη. Η νεαρή κοπέλα επέστρεφε στη Θεσσαλονίκη από την Αταλάντη, όπου είχε περάσει το τριήμερο της Αποκριάς. Είχε ήδη ολοκληρώσει τις σπουδές της ως πολιτικός μηχανικός στην Πάτρα και, αφού έδωσε κατατακτήριες εξετάσεις, είχε περάσει στην Αρχιτεκτονική στο ΑΠΘ, συνεχίζοντας να χτίζει το μέλλον που ονειρευόταν. Τα δύο αδέλφια της είχαν προγραμματίσει να ταξιδέψουν μαζί της. Μια βλάβη, όμως, σε ηλεκτρονικό υπολογιστή τα κράτησε πίσω και αναγκάστηκαν να αλλάξουν τα εισιτήριά τους για την επόμενη ημέρα. Έτσι σώθηκαν, με την Ελπίδα να μην έχει δεύτερη ευκαιρία στη ζωή.

Μιλώντας στα «Παραπολιτικά», ο πατέρας της, Χρήστος Χούπας, δεν κρύβει την οργή και την απογοήτευσή του. «Ζούμε σε ένα κράτος-μπάχαλο. Από πού να το ξεκινήσεις; Από πριν τη σύγκρουση; Από τη σύγκρουση; Από την ανάφλεξη; Από το μπάζωμα; Από τη συνέχιση επί τρία χρόνια της κοροϊδίας;», αναφέρει.

Ο ίδιος δηλώνει πως δεν έχει εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη και καταγγέλλει αδικαιολόγητες καθυστερήσεις που εγείρουν ερωτήματα. «Τι να ελπίζουμε εμείς, οι συγγενείς των 57, όταν μια εισαγγελέας, αν και γνωρίζει ότι δεν υπάρχουν εργαστήρια στην Ελλάδα για τις εξετάσεις που ζητούν οι συγγενείς θυμάτων, βάζει περιοριστικούς όρους και χρονοδιάγραμμα ως προς τις εκταφές;», αναρωτιέται.

Ιδιαίτερα αιχμηρός εμφανίζεται για το ζήτημα της πυρόσφαιρας και της έκρηξης που ακολούθησε τη σύγκρουση. «Η λέξη “πυρόσφαιρα” δεν υπάρχει καν στη δικογραφία», υποστηρίζει, επιμένοντας πως δεν έχει απαντηθεί τι προκάλεσε την αρχική ανάφλεξη. «Το πρωτογενές θέλουμε. Τι ήταν αυτό που προκάλεσε την έκρηξη;», λέει χαρακτηριστικά, αμφισβητώντας την εκδοχή περί ελαίων σιλικόνης ως βασικής αιτίας. Η οργή του κορυφώνεται όταν μιλά για την πολιτική διαχείριση της τραγωδίας. «Δεν ζητάμε τίποτα παραπάνω από μια συγγνώμη και ανάληψη ευθύνης. Στοιχειώδη λεβεντιά και να παραδεχτούν την ενοχή τους», τονίζει, διερωτώμενος γιατί η υπόθεση αντιμετωπίζεται με τόση αλητεία εκ μέρους της Πολιτείας.

«Δεν ζητάμε τίποτα παραπάνω από μια συγγνώμη και ανάληψη ευθύνης. Στοιχειώδη λεβεντιά και να παραδεχτούν την ενοχή τους», τονίζει, διερωτώμενος γιατί η υπόθεση αντιμετωπίζεται με τόση αλητεία εκ μέρους της Πολιτείας. Τρία χρόνια μετά, περιγράφει την καθημερινότητά του ως μια διαρκή θάλασσα με κύματα: «Είμαστε μέσα σε έναν ωκεανό και κολυμπάμε διαρκώς. Ημασταν οικογένεια-υπόδειγμα. Εχασα ένα παιδί μορφωμένο, με όνειρα. Δεν χόρταινε τη ζωή, είχε βάλει τον πήχη πολύ ψηλά», λέει για την Ελπίδα του.ψηλά», λέει για την Ελπίδα του.

Ελένη Βασαρά (μητέρα Αγάπης Τσακλίδου): Χάσαμε το μοναχοπαίδι μας, δεν τα παρατάμε

Ελένη Βασαρά



Η 22χρονη Αγάπη Τσακλίδου ήταν η μοναχοκόρη των καθηγητών του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Γιώργου Τσακλίδη και Ελένης Βασάρα. Φοιτούσε στο Τμήμα Αγρονόμων και Τοπογράφων Μηχανικών και είχε μια δεύτερη μεγάλη αγάπη, το τραγούδι. Την 1η Μαρτίου του 2023 θα ξεκινούσε την πρακτική της, όμως ο χρόνος σταμάτησε το μοιραίο για εκείνη βράδυ της 28ης Φεβρουαρίου, πριν προλάβει να ζήσει όλα όσα είχε ονειρευτεί

Η Ελένη Βασάρα, μητέρα της 22χρονης Αγάπης και γραμματέας του Συλλόγου Θυμάτων των Τεμπών, περιγράφει στα «ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ» την αγωνία και την απογοήτευση των οικογενειών των θυμάτων, που τρία χρόνια μετά τη φονική σύγκρουση εξακολουθούν να απαιτούν δικαίωση. «Δεν ξέρω πόσο τυχαία έγινε τώρα όλο αυτό με τις εκταφές», λέει. «Από τον Οκτώβριο, που σταμάτησε την απεργία πείνας ο Πάνος Ρούτσι, υποτίθεται ότι είχαν δώσει έγκριση για τις εξετάσεις. Τώρα ξαφνικά θυμήθηκαν ότι δεν υπάρχουν εργαστήρια για τις απαραίτητες αναλύσεις;».

Η ίδια τονίζει ότι οι οικογένειες ζήτησαν τις εκταφές για να εξακριβωθούν τα αίτια θανάτου των παιδιών τους, καθώς το πόρισμα της ιατροδικαστικής δεν δίνει σαφείς απαντήσεις. «Εγραψαν ότι ο θάνατος οφειλόταν στην απανθράκωση. Αυτό όμως δεν είναι αιτία, αλλά αποτέλεσμα. Εμείς δεν υποβάλαμε αίτημα για εκταφή, γιατί δεν μπορούσαμε να αντέξουμε μια τόσο ψυχοφθόρα διαδικασία. Είμαστε, όμως, στο πλάι των ανθρώπων που το ζήτησαν», σημειώνει, συμπληρώνοντας πως «αν δεν γίνουν οι εξετάσεις, γιατί να γίνει εκταφή; Πρόκειται για επίδειξη δύναμης; Μας αντιμετωπίζουν τόσο καιρό λες και είμαστε εμείς οι φταίχτες. Είναι δυνατόν να είναι η κατηγορία στο κατηγορητήριο ανθρωποκτονία από αμέλεια; Αφού γνώριζαν την κατάσταση που υπήρχε και εξακολουθεί να υπάρχει στον σιδηρόδρομο και η τωρινή αλλά και η προηγούμενη κυβέρνηση»

Παρά την ψυχολογική πίεση, δηλώνει αποφασισμένη να συνεχίσει τον αγώνα. «Θα δώσουμε το “παρών” στα συλλαλητήρια σε όλη την Ελλάδα με σύνθημα “Ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας”. Η κινητοποίηση είναι τεράστια, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Δικαίωση για εμάς είναι να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι και να αλλάξουν οι συνθήκες, για να μην υπάρξουν νέα Τέμπη». Κλείνοντας, η κ. Βασάρα σημειώνει: «Για εμένα είναι σαν να πέρασε μία εβδομάδα από την τραγωδία. Χάσαμε το μοναχοπαίδι μας, αλλά δεν θα το βάλουμε κάτω. Προετοιμαζόμαστε για τη δίκη της 23ης Μαρτίου και είμαστε σε ετοιμότητα».

Δημοσιεύτηκε στα Παραπολιτικά