Ο Σπύρος Κατσίμης, παλαίμαχος δημοσιογράφος, λογοτέχνης, ποιητής και ζωγράφος, απεβίωσε σε ηλικία 93 ετών, αφήνοντας πίσω του ένα σημαντικό έργο που σημάδεψε τον ελληνικό πολιτισμό και τα γράμματα. Η νεκρώσιμος ακολουθία θα τελεστεί στο παρεκκλήσι της Αγίας Βαρβάρας Ψυχικού – Χαλανδρίου την Πέμπτη 5 Μαρτίου στις 11.30 π.μ., ενώ την Παρασκευή 6 Μαρτίου θα ταφεί στους αγαπημένους του Παξούς, όπως επιθυμούσε ο ίδιος. Αντί στεφάνου, η οικογένεια προτρέπει σε δωρεά στο Κέντρο Ημέρας Αττικής για κακοποιημένα παιδιά “Ελένη Αγάθωνος” του Ινστιτούτου Υγείας του Παιδιού.

Η δημοσιογράφος της ΕΡΤ και κόρη του, Μαριλένα Κατσίμη, με ένα συγκινητικό μήνυμα στον προσωπικό της λογαριασμό στο Facebook, αποχαιρέτησε τον πατέρα της: «Ο πατέρας μας, Σπύρος Κατσίμης, έφυγε πλήρης ημερών, στα 93 του χρόνια, ήρεμος, κοντά μας. Καταφέραμε να τον κρατήσουμε στο σπίτι μέχρι το τέλος, δίπλα στην αγαπημένη του σύζυγο Καίτη, όπως το ήθελε, με τη φροντίδα της γιατρού του Σοφίας Σκαλίδη, και της Λέιλας, Gulo Karmaza, που τον πρόσεχε σαν δικό της πατέρα. Τον μεγάλο μας πόνο ανακουφίζει το ότι ο μπαμπάς μας κατάφερε να ζήσει χωρίς να βαρεθεί ούτε μια μέρα και να φύγει “νέος” στα 93 του. Δεν ήθελε πολλά ο Σπύρος για να είναι ευτυχισμένος: να γράφει ποιήματα, να ακούει όπερα και κλασική μουσική, να ζωγραφίζει, να κάνει βόλτες, να τρώει με φίλους, να πίνει τον καφέ του, να διαβάζει τα βιβλία και τις εφημερίδες του. Σιγά σιγά σταμάτησαν όλα αυτά, το ένα μετά το άλλο. Για πολύ καιρό έμεινε κατάκοιτος και μπορούσε μόνο να ακούει μουσική — κι αυτό, όμως, του έδινε χαρά. Όταν δεν μπορούσε πια να μιλήσει, επικοινωνούσαμε με το βλέμμα, μέσα από τις όπερες που ακούγαμε μέχρι το τέλος. Και μέσα από τα ποιήματά του:».

Η ζωή και το έργο του Σπύρου Κατσίμη

Ο Σπύρος Κατσίμης γεννήθηκε το 1933 στην Κέρκυρα και μεγάλωσε στους Παξούς. Πρωτοεμφανίστηκε στα ελληνικά γράμματα σε ηλικία 22 ετών με διηγήματα και ποιήματα, ενώ σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εργάστηκε σε εφημερίδες και περιοδικά όπως η Καθημερινή και το περιοδικό Γυναίκα, ενώ υπηρέτησε για δεκαετίες τον πολιτισμό στην ΕΡΤ, ως υπεύθυνος πολιτιστικών εκπομπών στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση, αρχισυντάκτης του πρώτου τηλεοπτικού μαγκαζίνο Κυριακάτικα και υπεύθυνος της εβδομαδιαίας εκπομπής Τέχνη και Πολιτισμός (1987–1991).

Έχει εκδώσει δώδεκα ποιητικές συλλογές και μία συλλογή διηγημάτων. Η ποίητική του πορεία ξεκίνησε το 1955 με τη συλλογή Ο Νάρκισσος. Το 2023 κυκλοφόρησε η συγκεντρωτική έκδοση Η Διαδρομή, εικονογραφημένη από τον ίδιο, ενώ τα τελευταία χρόνια της ζωής του είχε στραφεί με ιδιαίτερη αφοσίωση στη ζωγραφική, παρουσιάζοντας έργα σε εκθέσεις όπως στη Γκαλερί Χρυσόθεμις.

Συνεργάστηκε με πληθώρα περιοδικών και σημαντικές ανθολογίες, ενώ μέρος του έργου του έχει μεταφραστεί στα αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ισπανικά και πολωνικά. Ήταν παντρεμένος με την Καίτη Κατσίμη-Δήμου και απέκτησαν δύο κόρες, τη Μαργαρίτα και τη Μαριλένα. Τα τελευταία χρόνια ζούσε μεταξύ Αθηνών και Λευκάδας. Το τελευταίο του βιβλίο, Τα Όνειρα, κυκλοφόρησε το 2024.

Το αντίο μέσα από τη μνήμη και τα ποιήματα

Η Μαριλένα Κατσίμη συνεχίζει:

«Τον μεγάλο μας πόνο ανακουφίζει το ότι ο μπαμπάς μας κατάφερε να ζήσει χωρίς να βαρεθεί ούτε μια μέρα και να φύγει “νέος” στα 93 του. Δεν ήθελε πολλά ο Σπύρος για να είναι ευτυχισμένος: να γράφει ποιήματα, να ακούει όπερα και κλασική μουσική, να ζωγραφίζει, να κάνει βόλτες, να τρώει με φίλους, να πίνει τον καφέ του, να διαβάζει τα βιβλία και τις εφημερίδες του. Σιγά σιγά σταμάτησαν όλα αυτά, το ένα μετά το άλλο. Για πολύ καιρό έμεινε κατάκοιτος και μπορούσε μόνο να ακούει μουσική — κι αυτό, όμως, του έδινε χαρά.» Το συγκινητικό ποίημα Το Αίμα, αφιερωμένο στην Καίτη, φανερώνει την ευαισθησία και τη βαθιά συναισθηματική του πλευρά: «Και όπως διασχίζαμε τη μόνη διέξοδο, ματώνοντας στο μονοπάτι με τ’ αγκάθια, δεν ξέρω γιατί άρχισα να ζηλεύω, το δικό σου αίμα, το κόκκινο και τριανταφυλλένιο.»