EnΓιώργος Γιαννόπουλος: "Μου χρωστάνε, δεν τους χρωστάω, ούτε με διόρισε κάποιος, τους έχω γραμμένους" (Βίντεο)
Συνέντευξη χωρίς φίλτρα
Ο Γιώργος Γιαννόπουλος μιλά στον Γιώργο Κουβαρά ανοιχτά για τη ζωή, την τέχνη, την πολιτική και τις προσωπικές του επιλογές, σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη χωρίς «μπιπ» και συμβάσεις
Ο Γιώργος Γιαννόπουλος δεν ήρθε για να δώσει μια «απλή συνέντευξη» στον Γιώργο Κουβαρά και την εκπομπή «Μίλησέ μου»... ήρθε να «πετσοκόψει» χωρίς φίλτρα και με ωμή ειλικρίνεια. Ο ηθοποιός και τραγουδιστής ξεδιπλώνει τη δική του φιλοσοφία για τη ζωή, την τέχνη και την κοινωνία, επιμένοντας να μιλά «χύμα», ζητώντας μάλιστα να μην μπουν «μπιπ» σε λέξεις που κάποιοι θεωρούν «κακές».
Η ίδια αντίληψη για την ελευθερία τον οδηγεί και στις επιλογές του ως ακροατή. Δηλώνει ότι ακούει Παραπολιτικά 90,1 όχι από ταύτιση, αλλά ακριβώς επειδή εκεί βρίσκει το εύρος των απόψεων που αναζητά.
Ο Γιώργος Γιαννόπουλος βλέπει την πορεία της ανθρωπότητας με ρεαλισμό αλλά και συγκρατημένη αισιοδοξία. «Κάνει η ανθρωπότητα τέτοια κολπάκια. Πάει μπροστά, κάνει πίσω. Αλλά γενικά πάμε καλά», σχολιάζει. Παράλληλα, τις θεωρίες συνωμοσίας, όπως αυτές γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη, δεν τις δέχεται. Συμφωνεί ότι θα χαθούν θέσεις εργασίας εξαιτίας της, αλλά πιστεύει ότι θα δημιουργηθούν άλλες: «Τώρα ο γιος ενός φίλου μου σπουδάζει "σκουπιδιάρης" του διαστήματος στο Columbia, με υποτροφία», συμπληρώνει.
Στη συνέντευξη μιλάει επίσης και για τον πατέρα του, ο οποίος πολέμησε στο αλβανικό μέτωπο μαζί με τον Οδυσσέα Ελύτη, ενώ δεν διστάζει να φέρει παραδείγματα όπως τα λόγια του Κολοκοτρώνη για να μιλήσει για τη διαφορετικότητα των ανθρώπων και την ανάγκη να μην είμαστε όλοι ίδιοι: «Ο Κολοκοτρώνης έλεγε: "Παιδιά μου, τη βλέπετε την ελιά; Κάθε κλαρί είναι διαφορετικό. Εγώ γεννήθηκα στρατηγός, εσύ πολεμιστής. Δεν μπορεί όλοι να είμαστε ίδιοι"».
Στην πολιτική του διαδρομή, ως υποψήφιος με το «Ποτάμι», παραμένει ανυπότακτος. «Μου χρωστάνε. Δεν τους χρωστάω. Ούτε με διόρισε κάποιος. Τους έχω γραμμένους», λέει χαρακτηριστικά. Αυτή η ανεξαρτησία διατρέχει και την καλλιτεχνική του πορεία: «Εγώ έπαιζα με τον Τσιβιλίκα που ήταν τότε, και καλά, εκπρόσωπος του εμπορικού και την άλλη έκανα Οικονομίδη». Επίσης, αποκαλύπτει ότι δεν έκανε καμία βιντεοκασέτα, παρόλο που υπήρχαν πολύ καλές αμοιβές για την εποχή και εκείνος δεν είχε χρήματα.
Παρά την επιτυχία, δεν κρύβει τις προσωπικές του σκέψεις και τα «απωθημένα» του. Αναγνωρίζει ότι δεν έχει κάνει οικογένεια, κάτι που περιγράφει ως ένα σημείο στο οποίο «δεν έχει σεβαστεί τον νόμο της φύσης που τον έφερε στον κόσμο». Σε ό,τι αφορά τα καλλιτεχνικά «απωθημένα», απαντάει χωρίς περιστροφές: «Την "Επίδαυρό" μου εγώ την έκανα. Είμαι στο Ακροπόλ 7 χρόνια που κάνω με τα παιδιά και παίρνω τέτοια αγάπη που δεν την παίρνει κανείς από αυτούς που έχουν πάει στην Επίδαυρο. Το "πετσόκομμα" και κάποιες ατάκες μου από ταινίες έχουν αφήσει εποχή».
Γιώργος Γιαννόπουλος: «Με αγαπάει ο κόσμος γιατί τον αγαπάω»
«Με αγαπάει ο κόσμος. Γιατί τον αγαπάω κι εγώ... γιατί αγαπώ τον εαυτό μου», λέει με απλότητα. Η παρουσία του βασίζεται στην αποδοχή και στην ελευθερία, στοιχεία που θεωρεί απαραίτητα για κάθε δημιουργό. Όπως άλλωστε εξηγεί και στους μαθητές του στη δραματική σχολή στο «Θέατρο των Αλλαγών», όπου διδάσκει εδώ και χρόνια: «Δημιουργείς μόνο όταν είσαι ελεύθερος».Η ίδια αντίληψη για την ελευθερία τον οδηγεί και στις επιλογές του ως ακροατή. Δηλώνει ότι ακούει Παραπολιτικά 90,1 όχι από ταύτιση, αλλά ακριβώς επειδή εκεί βρίσκει το εύρος των απόψεων που αναζητά.
Ο Γιώργος Γιαννόπουλος βλέπει την πορεία της ανθρωπότητας με ρεαλισμό αλλά και συγκρατημένη αισιοδοξία. «Κάνει η ανθρωπότητα τέτοια κολπάκια. Πάει μπροστά, κάνει πίσω. Αλλά γενικά πάμε καλά», σχολιάζει. Παράλληλα, τις θεωρίες συνωμοσίας, όπως αυτές γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη, δεν τις δέχεται. Συμφωνεί ότι θα χαθούν θέσεις εργασίας εξαιτίας της, αλλά πιστεύει ότι θα δημιουργηθούν άλλες: «Τώρα ο γιος ενός φίλου μου σπουδάζει "σκουπιδιάρης" του διαστήματος στο Columbia, με υποτροφία», συμπληρώνει.
Στη συνέντευξη μιλάει επίσης και για τον πατέρα του, ο οποίος πολέμησε στο αλβανικό μέτωπο μαζί με τον Οδυσσέα Ελύτη, ενώ δεν διστάζει να φέρει παραδείγματα όπως τα λόγια του Κολοκοτρώνη για να μιλήσει για τη διαφορετικότητα των ανθρώπων και την ανάγκη να μην είμαστε όλοι ίδιοι: «Ο Κολοκοτρώνης έλεγε: "Παιδιά μου, τη βλέπετε την ελιά; Κάθε κλαρί είναι διαφορετικό. Εγώ γεννήθηκα στρατηγός, εσύ πολεμιστής. Δεν μπορεί όλοι να είμαστε ίδιοι"».
«Μου χρωστάνε. Δεν τους χρωστάω»
Στην πολιτική του διαδρομή, ως υποψήφιος με το «Ποτάμι», παραμένει ανυπότακτος. «Μου χρωστάνε. Δεν τους χρωστάω. Ούτε με διόρισε κάποιος. Τους έχω γραμμένους», λέει χαρακτηριστικά. Αυτή η ανεξαρτησία διατρέχει και την καλλιτεχνική του πορεία: «Εγώ έπαιζα με τον Τσιβιλίκα που ήταν τότε, και καλά, εκπρόσωπος του εμπορικού και την άλλη έκανα Οικονομίδη». Επίσης, αποκαλύπτει ότι δεν έκανε καμία βιντεοκασέτα, παρόλο που υπήρχαν πολύ καλές αμοιβές για την εποχή και εκείνος δεν είχε χρήματα.Παρά την επιτυχία, δεν κρύβει τις προσωπικές του σκέψεις και τα «απωθημένα» του. Αναγνωρίζει ότι δεν έχει κάνει οικογένεια, κάτι που περιγράφει ως ένα σημείο στο οποίο «δεν έχει σεβαστεί τον νόμο της φύσης που τον έφερε στον κόσμο». Σε ό,τι αφορά τα καλλιτεχνικά «απωθημένα», απαντάει χωρίς περιστροφές: «Την "Επίδαυρό" μου εγώ την έκανα. Είμαι στο Ακροπόλ 7 χρόνια που κάνω με τα παιδιά και παίρνω τέτοια αγάπη που δεν την παίρνει κανείς από αυτούς που έχουν πάει στην Επίδαυρο. Το "πετσόκομμα" και κάποιες ατάκες μου από ταινίες έχουν αφήσει εποχή».
