Για την νύχτα του τραγικού σιδηροδρομικού δυστυχήματος των Τεμπών που στοίχισε τη ζωή σε 57 ψυχές και συγκλόνισε το πανελλήνιο, αλλά και για τα όσα έμαθε για τις τελευταίες στιγμές των παιδιών του μίλησε μεταξύ άλλων ο Νίκος Πλακιάς σε συνέντευξή του στην Κατερίνα Παναγοπούλου και το «Face2Face». Παράλληλα, ο κ. Πλακιάς αναφέρθηκε στη στάση της Ζωής Κωνσταντοπούλου και της Μαρίας Καρυστιανού, τις μεθοδεύσεις της κυβέρνησης και την πολιτική εκμετάλλευση από τα κόμματα της αντιπολίτευσης, αλλά και για τη δική του θέση γύρω από το φορτίο της εμπορικής αμαξοστοιχίας.

Διαβάστε: "Πυρά" Πλακιά κατά Κωνσταντοπούλου: Μη λέτε ψέματα, δεν θα σας βγει σε καλό - Δεν ασκήθηκε βία εναντίον του Ρούτσι (Βίντεο)

Νίκος Πλακιάς για τη νύχτα της τραγωδίας: "Εκεί με χτύπησε ηλεκτρικό ρεύμα"

Ο πατέρας των δίδυμων κοριτσιών, που έχασαν την ζωή τους το μοιραίο βράδυ μαζί με την ξαδέρφη τους,  περιέγραψε τη στιγμή που είδε στο κινητό τις πρώτες ειδήσεις για τον εκτροχιασμό, λέγοντας πως στην αρχή δεν πήγε το μυαλό του στο τρένο στο οποίο επέβαιναν τα κορίτσια. Όπως αφηγείται, για αρκετή ώρα παρακολουθούσε τις εξελίξεις χωρίς να έχει ακόμη τηλεφωνήσει, μέχρι τη στιγμή που αναφέρθηκε σύγκρουση επιβατικής με εμπορική αμαξοστοιχία. «Εκεί με χτύπησε ηλεκτρικό ρεύμα», λέει χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχε κάνει «το αυτονόητο», να πάρει τηλέφωνο τα παιδιά.

«Γυρίζοντας από τη δουλειά και κάθομαι στον καναπέ για να ξεκουραστώ και να πάμε για ύπνο, όπως ο καθένας μας. Έχω το κινητό στα χέρια και χαζεύω τα νέα της ημέρας. Και εκεί στη ροή των ειδήσεων βλέπω ότι υπάρχει εκτροχιασμός τρένου. Δε μου πήγε το μυαλό στην αρχή ότι μπορεί να είναι το τρένο από τα κορίτσια. Είπαν ότι δεν ήταν το τρένο το Ι62 που ανέβαινε από Αθήνα, ότι ήταν η αμαξοστοιχία η οποία κατέβαινε από Θεσσαλονίκη. Εκεί καθησυχάστηκα και λέω μέσα μου “Νίκο, την γλιτώσαν”.

Έτσι ακριβώς αντέδρασα. Και είμαι παγωμένος στο κινητό, ακόμα δεν έχω πει σε κανέναν τίποτα. Δυστυχώς, μετά από λίγο είπαν ότι πρόκειται για σύγκρουση εμπορικής αμαξοστοιχίας με επιβατικής, η οποία ανέβαινε από Αθήνα. Εκεί με χτύπησε ηλεκτρικό ρεύμα».

Πώς έμαθε τις τελευταίες στιγμές των κοριτσιών

Αναφέρθηκε επίσης στις μαρτυρίες που έφτασαν στην οικογένεια μετά το δυστύχημα από άτομα που είχαν βρεθεί κοντά στα κορίτσια μέσα στο τρένο. Όπως λέει, μια επιβάτιδα που είχε βρεθεί στο ίδιο κουπέ περιέγραψε τις συζητήσεις τους λίγο πριν από τη σύγκρουση, ενώ μόλις πριν από λίγες ημέρες δέχθηκε, όπως λέει, τηλεφώνημα από άλλο επιβάτη που θυμόταν τα γέλια και τη ζωντάνια τους. «Ακόμα μαθαίνουμε τις τελευταίες στιγμές από τα παιδιά μας», αναφέρει.

«Την βρήκε η σύζυγός μου μαζί με τον αδερφό μου και τη σύζυγο του αδερφού μου τις πρώτες ημέρες στο δικαστικό μέγαρο έξω από τη Λάρισα. Είχαμε φωτογραφία μέσα από το κουπέ, από τις τελευταίες στιγμές από τα κορίτσια, η οποία έδειχνε και τη συγκεκριμένη. Την ρώτησε η Μάρθα με τη Σοφία και μας είπε τι συζητούσαν τα παιδιά μας. Συζητούσαν γιατί η Αναστασία Μαρία, η ανιψιά μου, είχε τα γενέθλια στις 8 Μαρτίου. Μέσα στο βαγόνι ήταν ακόμη μια φοιτήτρια της οδοντιατρικής, η Αναστασία η Αδαμίδου, και γνωρίστηκαν και με την κοπέλα μέσα στο κουπέ και την κάλεσαν και αυτή να έρθει στα γενέθλια από την Αναστασία εδώ στην περιοχή μας.

Μας τα εξιστόρησε όλα αυτά, οπότε δεν μπορούσε να μας πει ψέματα γιατί γνώριζε ημερομηνίες. Δεν σας κρύβω ότι χθες το απόγευμα είχα ένα τηλέφωνο από έναν επιβάτη ο οποίος κατέβηκε στη Λάρισα και ήταν στο κουπέ μπροστά από τα κορίτσια. Ήθελε να μου πει ότι “ξέρεις, κύριε Πλακιά, ήθελα τρία χρόνια να σας πάρω ένα τηλέφωνο και δεν έβρισκα το κουράγιο και σας πήρα σήμερα να σας πω ότι τα κορίτσια τα ακούγαμε σε όλα τα κουπέ, από τις φωνές τους και από τα γέλια τους. Θυμάμαι χαρακτηριστικά, ήταν χαρούμενα και θυμάμαι γελούσαν πάρα πολύ, Νίκο”, μου λέει, “δεν μπορείς να φανταστείς”».

Τι είπε για τη Ζωή Κωνσταντοπούλου

Παράλληλα, ο Νίκος Πλακιάς αναφέρθηκε εκτενώς στην εικόνα που, υπάρχει στις δικαστικές αίθουσες και στις αντιδράσεις, όπως είπε, που προκαλεί η παρουσία της Ζωής Κωνσταντοπούλου. Ο ίδιος είπε ότι δεν συμμετέχει στη δίκη για τα βίντεο της εμπορικής αμαξοστοιχίας, παρακολουθεί όμως τι συμβαίνει και από όσα ακούει από άλλους συγγενείς. Για τη δική του παρουσία στο δικαστήριο ανέφερε ότι παρενέβη όταν θεώρησε πως δημιουργείται κλίμα ασέβειας.

«Οι πληροφορίες από εκεί ήταν αυτά ακριβώς που περιμέναμε και στο δικό μας το δικαστήριο. Βλέποντας όμως τις αντιδράσεις και τις δηλώσεις των άλλων συγγενών οι οποίοι παραβρέθηκαν, ήταν σαν όλη αυτή η προσπάθεια που κάνανε τώρα σε είκοσι συνεδριάσεις ξαφνικά τα διέλυσε όλα η κυρία Κωνσταντοπούλου μέσα σε πέντε λεπτά.

Οπότε και εκεί έπρεπε να σεβαστεί η κυρία Κωνσταντοπούλου τις προσπάθειες των άλλων των οικογενειών, των εφτά, των οκτώ, οι οποίες κάνουν την προσπάθεια για να πάρουν κάποιες απαντήσεις σε όποια ερωτήματα χρειάζεται ο κάθε συγγενής.

Ευτυχώς προλάβαμε αυτό το χάος και αυτός ήταν ο λόγος που σηκώθηκα και πήρα το λόγο.

Δεν είχα κανέναν άλλο λόγο να σηκωθώ και να ενοχλήσω το δικαστήριο. Ούτε πήγα εκεί να κάνω show, ούτε πήγα να δείξω ότι είμαι κάποιος ιδιαίτερος άνθρωπος. Ο λόγος που πετάχτηκα ήταν ενώ άρχισε η δίκη και προχωρούσαμε προς την νομιμοποίηση των διαδίκων, πάλι εκεί η συγκεκριμένη κυρία άρχισε να μιλάει και να προσπαθεί πάλι να δημιουργήσει ένα χάος.

Οπότε σηκώθηκα, πήρα το λόγο και λέω “κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης των ονομάτων των παιδιών μου και του δικηγόρου μου, παρακαλώ ησυχία στην αίθουσα, γιατί οτιδήποτε άλλο θα το θεωρήσω μεγάλη ασέβεια”.

Δεν θέλω να στείλω κάποιο μήνυμα. Την βλέπω κάθε μέρα στα δικαστήρια. Ό,τι είναι να της πω, θα της το πω από κοντά. Από εδώ και πέρα, τον λόγο τον έχει η Έδρα.

Και άλλοι συγγενείς είναι δυσαρεστημένοι με τη συμπεριφορά της κυρίας Κωνσταντοπούλου. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Γιατί δεν θεωρούν μόνο ότι η συμπεριφορά δεν είναι αυτή που αρμόζει στην περίπτωση. Είναι ότι δεν σέβεται και εμάς. Τους συγγενείς».

 

"Η συγκάλυψη είναι αδιαμφισβήτητη"

Στη συνέχεια ο κ. Πλακιάς είπε: «Εγώ πάντα το λέω ότι οι μεν εκμεταλλεύτηκαν — μιλάω τώρα για τα κόμματα της αντιπολίτευσης — τους πενήντα επτά νεκρούς για ψηφοθηρία. Και το γνωρίζετε πάρα πολύ καλά. Και στο θέμα της εξεταστικής και στο θέμα της προανακριτικής για τον κύριο Καραμανλή, ότι τα αποτελέσματα γύρισαν μπούμερανγκ προς εμάς και όλες αυτές οι κινήσεις έγιναν για κινήσεις εντυπωσιασμού και ψηφοθηρίας. Από την άλλη όμως είχαμε και τη συγκάλυψη της κυβέρνησης. Η συγκάλυψη όμως δεν έγινε για να συγκαλύψουν έναν λαθρέμπορο ή ένα παράνομο φορτίο, όπως ήθελαν να το παρουσιάσουν.

Η συγκάλυψη είναι αδιαμφισβήτητη γιατί έγινε μια τεράστια συγκάλυψη σε επικοινωνιακό και πολιτικό επίπεδο. Δεν συγκαλύψαν τους υπουργούς τους; Δεν συγκαλύψαν τον κύριο Καραμανλή; Δεν συγκαλύψαν τον κύριο Τριαντόπουλο; Δεν συγκαλύψαν τον Αβραμόπουλο; Δεν ήταν όλοι υποψήφιοι στις εκλογές του ’23; Δεν συγκαλύψανε την εικόνα του κόμματός τους; Την εικόνα ότι είναι μια κυβέρνηση που μας κυβερνούν οι άριστοι; Μια κυβέρνηση η οποία έχει ευρωπαϊκό προσανατολισμό;

Και όλα αυτά τα γεγονότα, η σύγκρουση δύο τρένων εν έτει 2023 και δύο τρένα στην ίδια γραμμή για δεκατρία λεπτά, τους χαλούσε το αφήγημα αυτό. Οπότε η εντολή από τα κεντρικά της κυβέρνησης ήταν “σκουπίστε, καθαρίστε το χώρο γρήγορα”».

Πλακιάς για Καρυστιανού: Χειριζόταν την υπόθεση σαν να ήταν αντιπολίτευση

Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, ο Νίκος Πλακιάς τοποθετείται για τη Μαρία Καρυστιανού, τον Σύλλογο Συγγενών και τη δημόσια εικόνα που δημιουργήθηκε τα προηγούμενα χρόνια γύρω από το ποιος εκπροσωπεί τις οικογένειες. Λέει ότι από την αρχή γνώριζαν πως δεν εκπροσωπούνταν όλοι από τον ίδιο φορέα, ενώ περιγράφει και κλίμα δισταγμού ή φόβου από άλλες οικογένειες να συγκρουστούν δημόσια.

«Εμείς το γνωρίζουμε από την αρχή ότι δεν μας εκπροσωπεί. Το θέμα ήταν σε εσάς πώς να μπορέσουμε να σας δώσουμε να καταλάβετε ότι ο Σύλλογος απαρτίζεται μόνο από πέντε – έξι οικογένειες και δεν εκπροσωπεί το σύνολο των οικογενειών. Εγώ έλεγα είμαι αντίθετος στους Συλλόγους. Δεν θέλω να υπάρχει Σύλλογος γιατί όπου υπάρχει Σύλλογος και υπάρχει οικονομικό αντίτιμο, τα αποτελέσματα θα είναι καταστροφικά. Οι υπόλοιποι κρατήσαν μια ουδέτερη στάση και λέγανε δεν πρέπει να έρθουμε σε σύγκρουση με την κυρία Καρυστιανού, μιας και τότε η κυρία Καρυστιανού ήταν στην επικαιρότητα πάρα πολύ.

Το χειρότερο ήταν ο φόβος που δημιουργήθηκε. Ο φόβος που δημιουργήθηκε γιατί ξαφνικά η κυρία Καρυστιανού εκπροσωπούσε ένα κομμάτι της αντιπολίτευσης θα έλεγα, αν και ακόμα δεν είχε γίνει πολιτικός. Από τότε όμως χειριζόταν την υπόθεση σαν να ήταν αντιπολίτευση, οπότε αν έβγαινε ο οποιοσδήποτε τότε να βάλλει εναντίον της κυρίας Καρυστιανού, θα ήταν ξαφνικά σαν να βάλλει εναντίον των δολοφόνων των παιδιών τους. Βρεθήκαμε εγκλωβισμένοι μέσα σε έναν κύκλο. Δεν μπορούσαμε να κάνουμε κάτι».

 

Τα οικονομικά του συλλόγου και η συναυλία

Στο ίδιο πλαίσιο, ο Νίκος Πλακιάς αναφέρθηκε και στα οικονομικά του Συλλόγου, στη συναυλία στο Καλλιμάρμαρο και στη χρήση των ονομάτων όλων των οικογενειών.

«Τα χρήματα όλα πήγαν στα ταμεία του Συλλόγου. Στις πέντε – έξι οικογένειες, που από τις πέντε – έξι που μιλήσαμε, οι τέσσερις μας είπαν ότι δεν είχαν καμία σχέση με τα οικονομικά και μας έλεγαν ότι τα οικονομικά όλα τα χειρίζεται η κυρία Καρυστιανού. Δεν θα με ενοχλούσε καμία συναυλία εάν γινόταν με το όνομα των τεσσάρων ή των πέντε που ήταν τα μέλη του Συλλόγου. Αλλά όχι εκπροσωπώντας όλες οι οικογένειες. Αυτό ήταν το ζήτημά μου.

Αυτά τα χρήματα ακόμα και σήμερα που μιλάμε αυτή τη στιγμή, είναι χρήματα που τα πήραν στο όνομα των παιδιών μου. Και πρέπει κάποτε να ανοίξει και ακόμα τώρα η καινούργια διοίκηση και θα ’ρθει κάποια ώρα που θα μιλήσω με την καινούργια διοίκηση, γιατί τους βλέπω καθημερινά στα δικαστήρια. Αλλά απλώς τώρα, επειδή είμαστε στην αρχή της διοίκησης και έχουμε άλλα θέματα, θα τους πω κάποια στιγμή ότι πρέπει να βγουν και να κάνουν τον οικονομικό απολογισμό δημόσια».

Η θέση του για το φορτίο της αμαξοστοιχίας

Σε σχέση με το φορτίο της εμπορικής αμαξοστοιχίας, ο Νίκος Πλακιάς δήλωσε ξεκάθαρα ποια είναι η θέση του, υποστηρίζοντας ότι ο ίδιος δεν πείστηκε από όσα ακούστηκαν όλο το προηγούμενο διάστημα και ότι χρειάστηκε, όπως λέει, να δώσει αγώνα ακόμη και μέσα στην οικογένειά του για να εξηγήσει τι πίστευε.

«Το ζήτημα των εκταφών πήρε πάρα πολύ μεγάλη έκταση και η ουσία ποια ήταν; Εάν εγώ είχα αμφιβολίες για το πώς έχασα τα παιδιά μου. Εάν δηλαδή τα έχασα από ασφυξία, εάν ήταν ζωντανά και τα έχασα από τη φωτιά ή εάν τα έχασα κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης. Εγώ, εφόσον έχουν περάσει ήδη τα τρία χρόνια και από την 1η Μαρτίου δικαιούται ο κάθε συγγενής να κάνει την εκταφή του συγγενή του χωρίς καμία άδεια και εφόσον ο πρωταρχικός στόχος μου θα ήταν να μάθω την αλήθεια για το παιδί μου, χωρίς να θέλω να βάλω κάτι άλλο μέσα στην υπόθεση, και αυτό το κάτι άλλο καταλαβαίνετε πάρα πολύ καλά ποιο ήτανε.

Ήτανε το θέμα ότι αν μπορούσαν να βγουν κάποιες ουσίες στα πτώματα και αυτές οι ουσίες έχουν να κάνουν πλέον με το περίφημο φορτίο. Αν είχε το τρένο ή δεν είχε φορτίο. Εμένα αυτά δεν μου αρέσανε από την αρχή. Εγώ την άποψή μου την έχω πει. Είναι πάντα όμως η άποψή μου και πάντα αυτό το οποίο έψαξα και βρήκα με τους νομικούς μου, με τον δικηγόρο μου και με τους πραγματογνώμονες.

Κράτησα την ψυχραιμία μου. Έδωσα τεράστιο αγώνα, για να εξηγήσω στη Σοφία, τη σύζυγό μου, ότι δεν υπήρχε κάτι στο τρένο. Την ίδια τη σύζυγό μου. Και τη νύφη μου και τον αδερφό μου. Έδωσα τεράστιο αγώνα για να τους πείσω, αλλά πάντα με στοιχεία, αποδείξεις, εικόνα και γραπτά. Ο αποπροσανατολισμός. Αυτό ήταν το θέμα. Αυτό που έγινε από τις πρώτες ημέρες, από τη δεύτερη ημέρα, όταν ο κύριος Βελόπουλος πέταξε τη λέξη για την ύπαρξη του ξυλολίου. Εμείς δεν ήμασταν σε κατάσταση εκείνες τις ημέρες να ελέγξουμε τι λέει ο καθένας. Τώρα, εάν εκμεταλλευτήκαν την αδυναμία των συγγενών για να δημιουργήσουν ένα σενάριο συνομωσίας, ένα σενάριο το οποίο θα τους βόλευε στον προεκλογικό τους αγώνα».

Το τελευταίο αντίο πριν από το ταξίδι - "Άμα τα κρατούσα αγκαλιά δεν θα μου έφευγαν"

«Η σκηνή, την βλέπω εδώ που κάθομαι τώρα ακριβώς. Εδώ στον χώρο που είμαστε, είμαστε στον χώρο τον οποίο ήρθαν έξω εδώ στον δρόμο και χαιρέτησαν τη γιαγιά τους τελευταία ώρα πριν να φύγουν για να πάνε να ετοιμαστούν για το ταξίδι χωρίς γυρισμό. Δώσαμε ραντεβού για το ερχόμενο Σαββατοκύριακο, μιας και ήταν τα γενέθλια της Αναστασίας Μαρίας. Αυτή η στιγμή μου έχει χαραχτεί μέσα γιατί τα είπα “θα σας χαιρετήσω κι εγώ κορίτσια;” και λέει “όχι μπαμπά, φεύγουμε εννέα και είκοσι το βράδυ. Θα σε δούμε σπίτι”.

Εγώ μέχρι εκείνη την ώρα δεν είχα καταλάβει ότι θα ταξιδέψουν με το τρένο. Νόμιζα ότι θα πάνε με λεωφορείο. Και λέω “θα φύγετε με το τρένο;”, “ναι”, λέει, “δεν μπορέσαμε να βρούμε εισιτήρια με το λεωφορείο”.

Τα χαιρέτησα στην πόρτα. Η Χρύσα ήταν λίγο στενοχωρημένη που έφευγε. Η Θώμη βιαζόταν γιατί περίμενε η θεία της με την ξαδέρφη της στο τρένο. Τα χαιρέτησα, την αγκάλιασα τη Χρύσα, τη φίλησα. Η Θώμη έφυγε άρον άρον. Αυτή η στιγμή μου έμεινε στο μυαλό καρφωμένη. Άμα τα κρατούσα αγκαλιά δεν θα μου έφευγαν. Μου έφυγαν μέσα από τα χέρια».