Η πρώτη Ανάσταση γιορτάστηκε στην Πάτρα το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου με άκρως ηχηρό τρόπο και συγκεκριμένα με σπάσιμο πιάτων, ποτηριών και λαμπών, ενώ δεν έλειψαν και τα δυναμιτάκια.





Πότε ξεκίνησε το έθιμο να σπάνε λάμπες, πιάτα και δυναμιτάκια στην Πάτρα μετά την πρώτη Ανάσταση

Το έθιμο ξεκίνησε στις αρχές του 20ου αιώνα, όταν στην οδό Ερμού λειτουργούσαν καταστήματα με εργαλεία και βιομηχανικά είδη. Όπως μεταδίδει το thebest.gr, τότε οι έμποροι πετούσαν φτυάρια και αξίνες στον δρόμο, ώστε να ακουστεί παντού το άγγελμα της Ανάστασης. Με τον καιρό, τα σιδερένια εργαλεία αντικαταστάθηκαν από λάμπες, ποτήρια, πιάτα και δυναμιτάκια.

Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, ο δυνατός κρότος έχει τη δύναμη να εκδιώξει τα κακά πνεύματα και την ίδια την έννοια του θανάτου, ανοίγοντας τον δρόμο για το Φως και την ελπίδα της Ανάστασης. Για ακόμα μια φορά, το έθιμο αυτό κράτησε ζωντανή την τοπική ταυτότητα της Πάτρας, αποδεικνύοντας πως οι παραδόσεις δεν ξεχνιούνται- απλώς εξελίσσονται.



Η Μικρή Ανάσταση αποτελεί ένα ξεχωριστό στοιχείο της ορθόδοξης κληρονομιάς. Τελείται το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου και λειτουργεί ως προανάκρουσμα της μεγάλης νύχτας της Αναστάσεως, φέροντας έντονα τα χαρακτηριστικά της προεικόνισης, της μετάβασης από το πένθος στη χαρά και από τη σιωπή στη ζωή. Στο κέντρο της τελετής βρίσκεται η ανάγνωση του προφητικού χωρίου από τον προφήτη Δανιήλ και η ψαλμωδία του «Ανάστα ο Θεός, κρῖνον τὴν γῆν». Εκείνη τη στιγμή, ο ιερέας σκορπίζει δάφνες στο ναό, ενώ οι καμπάνες χτυπούν χαρμόσυνα. Η πράξη αυτή συμβολίζει τη νίκη της ζωής επί του θανάτου, αλλά και την προαναγγελία της καθολικής χαράς που θα κορυφωθεί λίγες ώρες αργότερα.