Ο Κυριάκος Σφέτσας, ένας από τους πιο σημαντικούς Έλληνες συνθέτες της σύγχρονης εποχής, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 81 ετών, αφήνοντας πίσω του ένα τεράστιο και πολυσχιδές έργο που σημάδεψε τόσο την ελληνική όσο και τη διεθνή μουσική σκηνή. Δημιουργός με σπάνιο εύρος και βαθιά καλλιτεχνική παιδεία, ο Σφέτσας κατάφερε να κινηθεί με άνεση ανάμεσα σε διαφορετικά μουσικά ρεύματα, από την πρωτοπορία και την τζαζ έως τη βυζαντινή και τη δημοτική παράδοση, χτίζοντας μια μοναδική ταυτότητα που τον καθιέρωσε ως «γεφυροποιό» ήχων και εποχών. Η πορεία του συνδέθηκε επίσης με την ΕΡΤ και το Τρίτο Πρόγραμμα, όπου άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα, υπηρετώντας με συνέπεια το όραμα μιας ποιοτικής και τολμηρής ραδιοφωνίας.

Από τη Λευκάδα και τη Μαρία Κάλλας στο Παρίσι της πρωτοπορίας

Γεννημένος στην Αμφιλοχία και μεγαλωμένος στη Λευκάδα, ο Κυριάκος Σφέτσας ήρθε από νωρίς σε επαφή με τη μουσική μέσα από τη Φιλαρμονική του νησιού, όπου διαμορφώθηκαν τα πρώτα του καλλιτεχνικά ερεθίσματα. Η διαδρομή του όμως πήρε ιστορική διάσταση όταν, μόλις 19 ετών, συνόδεψε στο πιάνο τη Μαρία Κάλλας στην τελευταία της εμφάνιση στην Ελλάδα, στη Λευκάδα το 1964, μια στιγμή που έμελλε να μείνει χαραγμένη στην ελληνική μουσική ιστορία Το 1967, μετά την επιβολή της δικτατορίας, εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου ήρθε σε επαφή με κορυφαίες μορφές της μουσικής πρωτοπορίας όπως οι Ιάννης Ξενάκης, Luigi Nono και Henri Dutilleux. Εκεί διαμόρφωσε ακόμη περισσότερο το ιδιαίτερο ύφος του, συνδυάζοντας την ευρωπαϊκή avant-garde με προσωπικές αναζητήσεις και πειραματισμούς. Η αναγνώρισή του στη Γαλλία ήρθε γρήγορα, με έργα για τη Γαλλική Ραδιοτηλεόραση και συμμετοχές σε σημαντικά φεστιβάλ, ενώ το 1974 παρουσίασε ένα από τα πρώτα έργα ηλεκτροακουστικής μουσικής σε τετρακαναλική μορφή.

Το Τρίτο Πρόγραμμα, ο κινηματογράφος και η πολιτιστική του παρακαταθήκη

Με την επιστροφή του στην Ελλάδα το 1975, ο Σφέτσας εντάχθηκε στο όραμα του Μάνου Χατζιδάκι για το Τρίτο Πρόγραμμα, συμβάλλοντας καθοριστικά στη διαμόρφωση μιας νέας ραδιοφωνικής κουλτούρας. Κατέλαβε σημαντικές διοικητικές θέσεις στην ΕΡΑ και, ως διευθυντής του Τρίτου Προγράμματος, υπηρέτησε επί σειρά ετών μια αισθητικά απαιτητική και καλλιτεχνικά υψηλού επιπέδου ραδιοφωνία. Παράλληλα, η συμβολή του στον κινηματογράφο υπήρξε εξίσου σημαντική, με πιο εμβληματικό παράδειγμα τη μουσική για την ταινία «Παραγγελιά» του Παύλου Τάσιου, που απέσπασε βραβείο στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και παραμένει μέχρι σήμερα σημείο αναφοράς για το ελληνικό σινεμά. Από το 1999 και έπειτα, επέστρεψε στη Λευκάδα, όπου συνέχισε ενεργά τη δράση του ως καλλιτεχνικός διευθυντής πολιτιστικών θεσμών, αναβαθμίζοντας τοπικές εκδηλώσεις και δημιουργώντας νέους θεσμούς, όπως το Διεθνές Φεστιβάλ Κρουστών, επιβεβαιώνοντας μέχρι το τέλος τη βαθιά του αφοσίωση στον πολιτισμό.