Εψάλη η εξόδιος ακολουθία για τον πρεσβύτερο Σπυρίδωνα Τσιάκαλο, ο οποίος θα παραμείνει εσαεί στη λαϊκή θυμοσοφία ως παπα-Τσάκαλος, στον ιερό ναό Γεννήσεως Χριστού στο Καματερό. Είχε παίξει εξάλλου τον πλέον σημαντικό ρόλο για την ανακατασκευή του ναού, καθώς η επίβλεψη ήταν προσωπική. Αξίζει να σημειωθεί πως στην εκκλησία υπήρχε κουτί για την οικονομική ενίσχυση των παιδιών με αναπηρία της ΕΛΕΠΑΠ. Αρκετός κόσμος βρέθηκε στο ναό και χειροκρότησε όταν βγήκε το φέρετρο, ενώ η ταφή του είναι προγραμματισμένη για την Παρασκευή 8 Μαΐου στο Καταφύλλι Καρδίτσας. Πλην συγγενών και γνωστών, άνθρωποι που εκτιμούσαν το έργο, την προσφορά και τη συμπεριληπτική φλόγα του έδωσαν το «παρών» στο τελευταίο αντίο. Οι μαρτυρίες που συγκέντρωσε το Orange Press Agency για τον ιερέα που είχε ούτως ή άλλως υπηρετήσει σε πολλές ενορίες του Πειραιά και της Αθήνας, ήταν εφάμιλλες της φήμης του ως ζώντος. 

Διαβάστε: Πέθανε ο μαχητικός ιερέας "παπα-Τσάκαλος" - Η ανάρτηση του γιου του

Παπα-Τσάκαλος: "Έφερε την ανατροπή στην Εκκλησία και την κοινωνία" 

Ο Κωνσταντίνος Τσιάκαλος μίλησε για τον πατέρα του, εξάλλου ήταν εκείνος που έκανε γνωστή την είδηση του θανάτου του. Σχολίασε πως «ο πατέρας μου ήταν ένας άνθρωπος ο οποίος προσέφερε στην κοινωνία, προσέφερε στην Εκκλησία, προσέφερε στην πατρίδα. Γι' αυτόν αυτά δεν ήταν έννοιες χωρίς νόημα. Ήταν η πραγματικότητά του. Με το σύνθημα "Ξύπνα παπά, ξύπνα λαέ!" ξεκίνησε τη δεκαετία του '80 και έφερε την ανατροπή τόσο στην Εκκλησία όσο και στην ελληνική κοινωνία». Επιπλέον, υποστήριξε ότι ήταν ένας άνθρωπος που «συνομιλούσε με όλους. Δεν είχε κανένα στεγανό. Ήταν ο άνθρωπος ο οποίος πόναγε τους άλλους ανθρώπους, την πραγματικότητα. Ήταν αυτός που προσέφερε ό,τι μπορούσε, δεδομένου του ότι η ζωή του ξεκίνησε από μικρό παιδάκι, από το χωριό του, από τα Σιλπιανά στο Καταφύλλι της Καρδίτσας, με φτώχεια, με κούραση, με πόνο. Κατάφερε λοιπόν και έγινε ιερέας, θεολόγος. Δίδαξε σε σχολεία και αυτή η εκκλησία που βλέπετε εδώ πέρα σήμερα είναι έργο δικό του. Είναι το τελευταίο του έργο, το μεγαλύτερο από όλα. Ένας ναός για τον οποίο ήταν περήφανος και είναι περήφανοι όλοι εδώ στη συνοικία».



Στον ίδιο τόνο, η γειτόνισσα του Αθηνά, λέει ότι «ταΐζε όλο τον κόσμο, ταΐζε τους φτωχούς. Έπαιρνε από τον πλούσιο, έδινε στον φτωχό. Πάντα αυτή ήταν η δουλειά του. Έδινε πολύ. Δοτικός άνθρωπος. Όλος ο κόσμος είναι πικραμένος. Όλοι στεναχωρημένοι είναι. Δεν είναι κανείς χαρούμενος. Το έργο του έμεινε, η εκκλησία Γεννήσεως του Χριστού». Ο παπα-Τσάκαλος, σύμφωνα με τον γιο του Κωνσταντίνο, εργάστηκε από 12 χρόνων, τελείωσε την Αθωνιάδα Ιερατική έγινε διάκονος στα 20 του χρόνια και ιερέας στα 22 του, τελείωσε τη Θεολογική Σχολή Αθηνών και στη συνέχεια υπηρέτησε σε πολλές ενορίες του Πειραιά και της Αθήνας. Η τελευταία του ενορία ήταν ο Ιερός Ναός της Γεννήσεώς του Χριστού στο Καματερό.