Η υπόθεση του κυκλώματος στις Πολεοδομίες δεν είναι πια «φρέσκια» είδηση. Από τις 6 Ιουνίου, όταν άρχισαν να γίνονται γνωστές οι πρώτες λεπτομέρειες, το κοινό έχει ακούσει για συλλήψεις, προφυλακίσεις, φακέλους με χρήματα και δημοσίους υπαλλήλους που κατηγορούνται ότι μετέτρεπαν τη θέση τους σε μηχανισμό εξυπηρετήσεων. Εκείνο, όμως, που προκύπτει, όσο ανοίγει ο φάκελος της δικογραφίας, είναι κάτι περισσότερο από ακόμα μία υπόθεση διαφθοράς. Είναι η εικόνα ενός παράλληλου συστήματος, που φέρεται να ήξερε πότε να μιλά, πότε να σωπαίνει, πού να συναντιέται και πώς να βαφτίζει το «μαύρο» χρήμα ρόφημα του… καφέ.

Διαβάστε: Το σκάνδαλο με τις Πολεοδομίες, το ΤΕΕ που έχει μετατραπεί σε κράτος εν κράτει, ο Στασινός που μπαίνει στο κάδρο και το ακίνητο της CocoMat που ήθελε έναν ακόμα όροφο

Στον πυρήνα του σκανδάλου βρίσκονται έξι πρόσωπα, δημόσιοι υπάλληλοι και ιδιώτης μηχανικός, που συνελήφθησαν από την Υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων. Στη δικογραφία περιλαμβάνονται ακόμα τουλάχιστον τριάντα άτομα, ανάμεσά τους υπάλληλοι Πολεοδομιών, μηχανικοί, αρχιτέκτονες και επιχειρηματίες. Η δράση, σύμφωνα με τους «Αδιάφθορους», ξεκινούσε τουλάχιστον από τον Οκτώβριο του 2025 και απλωνόταν κυρίως στην Υπηρεσία Δόμησης Κηφισιάς και στο Συμβούλιο Αρχιτεκτονικής Κεντρικού Τομέα Αθηνών, με προεκτάσεις σε διάφορες περιοχές της Αττικής, αλλά και εκτός αυτής.

Η κατηγορία περιγράφει μια ιεραρχημένη οργάνωση με διακριτούς ρόλους. Αρχηγικό ρόλο φέρεται να είχαν δύο πρόσωπα που συνδέονται και στην προσωπική τους ζωή. Εκείνος, πρώην προϊστάμενος της Υπηρεσίας Δόμησης Κηφισιάς και στη συνέχεια τεχνικός σύμβουλος στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής, εμφανίζεται ως ο άνθρωπος που γνώριζε άριστα τους πολεοδομικούς κανόνες και τους τρόπους με τους οποίους ένας προβληματικός φάκελος μπορούσε να αποκτήσει νομότυπη όψη. Εκείνη, γενική γραμματέας δήμου και πρόεδρος Συμβουλίου Αρχιτεκτονικής, περιγράφεται ως πρόσωπο με μεγάλη επιρροή και πλούσιο δίκτυο επαφών.

Οι λύσεις είχαν...τιμή

Στον χώρο των μηχανικών, κατά τη δικογραφία, ήταν γνωστή ως «ο άνθρωπος που βρίσκει λύση». Και οι «λύσεις» είχαν τιμή. Από την έως τώρα έρευνα αποδίδονται στα μέλη του δικτύου τουλάχιστον 29 περιπτώσεις δωροληψίας ή παράβασης καθήκοντος, με ποσά που φέρονται να κυμαίνονταν από 1.000 έως 30.000 ευρώ. Το αντικείμενο ήταν σχεδόν πάντα το ίδιο: παράτυπη ή κατά προτεραιότητα έκδοση οικοδομικών αδειών, τακτοποίηση αυθαιρέτων, μείωση προστίμων, θετικές γνωμοδοτήσεις, άρση διακοπής εργασιών και διευθέτηση φακέλων που είχαν «κολλήσει».

Με απλά λόγια, ό,τι για έναν ιδιοκτήτη ή έναν μηχανικό μπορούσε να σημαίνει καθυστέρηση ή αδιέξοδο για το κύκλωμα φέρεται να ήταν ευκαιρία είσπραξης. Οι πιο χαρακτηριστικές υποθέσεις έχουν φόντο τα βόρεια προάστια. Σε ακίνητο στην Εκάλη, όπου είχε επιβληθεί διακοπή εργασιών έπειτα από καταγγελία, καταγράφονται επικοινωνίες για να «ξεπαγώσει» η οικοδομή. Εκεί εμφανίζεται και ο περίφημος «καφές». «Εντάξει ο καφές;», ακούγεται σε συνομιλία. «Ο καφές είναι έτοιμος», λέγεται σε άλλη. Σύμφωνα με την ερμηνεία των αστυνομικών, δεν επρόκειτο για συνάντηση, αλλά για κωδική αναφορά σε φάκελο με χρήματα. Η ίδια γλώσσα επανέρχεται και αλλού: «εργαλεία», «σχέδια», «χαρτιά». Λέξεις καθημερινές, που κατά τη δικογραφία είχαν αποκτήσει άλλη σημασία.

Σε άλλη περίπτωση στην Κηφισιά, η υπόθεση αφορούσε προέγκριση άδειας για τριώροφο κτίριο με σοφίτα, δύο υπόγεια και πισίνα. Το ποσό που φέρεται να ζητήθηκε ήταν 5.000 ευρώ. Σε άλλη συνομιλία, μηχανικός εμφανίζεται να διαμαρτύρεται για το ύψος της απαίτησης, λέγοντας ότι «ο άλλος που είχε τα γαλόνια» και «είχε και εμπειρία» ζητούσε τα μισά. Η φράση είναι αποκαλυπτική για τη νοοτροπία που περιγράφεται: Σαν να υπήρχε άτυπος τιμοκατάλογος, μια αγορά εξυπηρετήσεων, όπου η εμπειρία, η θέση και η επιρροή κοστολογούνταν. Τα μέτρα προφύλαξης είχαν τη δική τους τελετουργία.

Οι εμπλεκόμενοι, σύμφωνα με την Αστυνομία, απέφευγαν να μιλούν καθαρά στο τηλέφωνο. Οταν κάποιος συνομιλητής αναφερόταν απρόσεκτα σε χρήματα, η κουβέντα κοβόταν. «Θα τα πούμε διά ζώσης μόνο», φέρεται να λέει ο κεντρικός κατηγορούμενος. Συναντήσεις κλείνονταν σε καφετέριες, πάρκινγκ και αυτοκίνητα. Ιδιώτης μηχανικός περιγράφει πως ο φερόμενος ως συντονιστής έβγαζε το κινητό από την τσέπη και το έδειχνε, σαν να έλεγε «μη μιλάς, μας ακούνε». Η καχυποψία, όμως, δεν τους έσωσε.

"Να σου δώσω και εσένα το δώρο σου"

Η αστυνομική επιχείρηση της 5ης Ιουνίου έγινε στο πλαίσιο αυτόφωρης πράξης. Σε καφετέρια στην Ηλιούπολη, ιδιώτης μηχανικός φέρεται να παρέδωσε σε αρχηγικό μέλος καφέ φάκελο με 3.000 ευρώ. Η φράση που καταγράφεται είναι χαρακτηριστική: «Ορίστε, να σου δώσω και εσένα το δώρο σου». Λίγο αργότερα ακολούθησαν συλλήψεις και έρευνες. Συνολικά κατασχέθηκαν 334.895 ευρώ, ηλεκτρονικοί υπολογιστές, κινητά τηλέφωνα, σκληρός δίσκος, ατζέντες και χειρόγραφες σημειώσεις.

Το χρήμα, κατά τη δικογραφία, δεν έμενε πάντα σε φακέλους. Φέρεται να μεταφερόταν ακόμα και μέσα σε κουτιά γλυκών, ώστε να μην κινεί υποψίες. Αλλού εμφανίζεται η πιθανή διοχέτευσή του σε τραπεζικούς λογαριασμούς συγγενών, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Σε μία περίπτωση, υπάλληλος φέρεται να επένδυε σε έργα Τέχνης, γλυπτά και πίνακες. Σε άλλη συνομιλία συζητείται επένδυση 300.000 έως 400.000 ευρώ σε ακίνητα, με σκοπό, σύμφωνα με την κατηγορία, τη νομιμοποίηση παράνομων εσόδων. Ιδιαίτερη θέση στη δικογραφία έχει και το λεγόμενο «τηλέφωνο-φάντασμα». Η σύζυγος του φερόμενου ως συντονιστή εμφανίζεται να χρησιμοποιούσε δεύτερη συσκευή, καταχωρισμένη στα στοιχεία Κινέζου υπηκόου, που κατά τις Αρχές πιθανότατα ήταν ανύπαρκτο πρόσωπο.

Η λεπτομέρεια αυτή συμπυκνώνει τον χαρακτήρα της υπόθεσης: τα μέλη της οργάνωσης είχαν συνείδηση του κινδύνου και οργάνωναν την άμυνά τους. Οι κατηγορούμενοι αρνούνται όσα τους αποδίδονται. Η υπερασπιστική γραμμή τους επιμένει ότι εξυπηρετούσαν καθημερινά εκατοντάδες πολίτες, μηχανικούς και αρχιτέκτονες χωρίς αντάλλαγμα, ενώ οι συνήγοροί τους μιλούν για θολά σημεία στην έρευνα. Η Δικαιοσύνη θα κρίνει την ποινική διάσταση. Ωστόσο, πέρα από τις ευθύνες των προσώπων, η υπόθεση αφήνει ήδη ένα βαρύ αποτύπωμα: δείχνει πόσο εύκολα μια διοικητική διαδικασία μπορεί να μετατραπεί σε πεδίο συναλλαγής, όταν η εξουσία πάνω στον φάκελο γίνεται ιδιωτικό προνόμιο. Και εκεί ο «καφές» παύει να είναι καφές. Γίνεται… τιμολόγιο.


Δημοσιεύθηκε στα Παραπολιτικά