Συγκλονίζουν τα λόγια της γιαγιάς του 3χρονου Άγγελου, ο οποίος βρήκε φρικτό θάνατο στο Ηράκλειο της Κρήτης μετά από κακοποίηση από τη μητέρα του και τον πρώην σύντροφό της. Η γιαγιά του παιδιού «ραγίζει καρδιές», μιλώντας στο cretalive. «Του είπα ότι τον αγαπάω πολύ… Του ζήτησα συγγνώμη που δεν κατάλαβα τίποτα και δεν ήμουν κοντά του», ήταν λόγια που ψιθύρισε στο αυτί του παιδιού στον τελευταίο αποχαιρετισμό, στο ΠΑΓΝΗ.

Διαβάστε: Υπόθεση 3χρονου Άγγελου: "Είναι πολύ στενοχωρημένος για τη μαμά του", λέει η γιαγιά του (Βίντεο)

Υπόθεση 3χρονου Άγγελου: "Τον λατρεύαμε"

«Δεν είμαι μόνο μητέρα της. Ήμουν και γιαγιά του Άγγελου και τον λατρεύαμε. Πρωτίστως εγώ αν πίστευα ότι είχε κάνει κακό στο παιδί, θα την καταδίκαζα», ανέφερε η ίδια. «Όταν πήγα στο νοσοκομείο, δεν με έβαζαν στην αρχή μέσα ούτε μου έλεγαν τι είχε συμβεί. Την πρώτη φορά που μου επέτρεψαν να μπω στη ΜΕΘ Παίδων, πριν μπω μέσα, είπα: "Παναγιά μου να έχει γίνει κάποιο λάθος". Όταν μπήκα και το αντίκρισα, λέω: δεν είναι δυνατόν αυτό το πλασματάκι, ο Άγγελός μου, να είναι σε αυτήν την κατάσταση. Τι του κάνανε; Τι είναι αυτό το πράγμα; Δεν ήξερα τίποτα. Δεν είχα δει καν το παιδί μου. Και λέω: τι τους έφταιξε αυτό το πλασματάκι; Γιατί να γίνει έτσι;

Δεν θα ξεχάσω ποτέ την εικόνα του. Δεν μου φεύγει ποτέ από το μυαλό. Ποτέ. Έπιασα τα χεράκια του και ήταν ζεστά. Σαν να τον ακουμπούσα όπως την τελευταία φορά που ήμασταν εδώ μαζί. Τα ποδαράκια του το ίδιο. Και να βλέπεις ένα σωματάκι να μην κινείται, να μη σου λέει τίποτα. Δεν πίστευα ότι δεν θα ξανακούσω τη φωνή του, ότι δεν θα ξαναπούμε το τραγούδι μας. Δεν το πίστευα με τίποτα», σημείωσε η γιαγιά του παιδιύ.

Η ίδα «λυγίζει» όταν περιγράφει τη στιγμή του τελευταίου αποχαιρετισμού. «Η δωρεά οργάνων έγινε βράδυ. Και εκείνη την τελευταία μέρα τον είχα δει και το πρωί και το μεσημέρι και το απόγευμα και τον αποχαιρέτησα το βράδυ. Ήταν και ο παππούς μαζί του. Του είπα ότι τον αγαπάω πολύ… Του ζήτησα συγγνώμη που δεν κατάλαβα τίποτα και δεν ήμουν κοντά του…».

"Ήταν ένα παιδί δυνατό"

«Ήταν ένα παιδί δυνατό, χαρούμενο, ζωηρό», λέει η γιαγιά του, επιστρέφοντας στις αναμνήσεις του.  Μία από τις εικόνες που έχουν χαραχτεί στη μνήμη της είναι από τον Επιτάφιο στην Καλλιθέα. «Ήμασταν πάνω στη γέφυρα και περνούσε το τρένο από Πετράλωνα προς Ταύρο. Από τη χαρά του είχε πεταχτεί ολόκληρος και φώναζε τάτι-τάτι».

Στο σπίτι, όπως τονίζει, έχουν μείνει όσα αντικείμενα μπορεί ακόμη να αντέχει να βλέπει. «Κράτησα αυτά που μου τον θυμίζουν πιο έντονα. Τα ποδηλατάκια του, το αλογάκι του, τα αυτοκινητάκια του, τα παιχνίδια που παίζαμε μαζί. Στο παιδικό δωμάτιο ακόμη δεν μπορώ να μπω», εξομολογείται.