Ραγίζει καρδιές η Εύα Σιμάτου: Το σπαρακτικό "αντίο" στον Αλέξη Σταμάτη με λόγια από ποίημά του - "Σε ευχαριστώ που άντεξες..." (Εικόνα)
Η ανάρτησή της ηθοποιού για τον θάνατό του
Λίγες ώρες μετά τον θάνατο του Αλέξη Σταμάτη, η σύζυγός του Εύα Σιμάτου τον αποχαιρέτησε με μια βαθιά συγκινητική ανάρτηση, επιλέγοντας στίχους από δικό του ποίημα που ραγίζουν καρδιές
Η Εύα Σιμάτου αποχαιρέτησε τον σύζυγό της, Αλέξη Σταμάτη, με μια ανάρτηση που προκαλεί βαθιά συγκίνηση, λίγες ώρες μετά την είδηση του θανάτου του. Η ηθοποιός δεν επέλεξε να γράψει ένα μακροσκελές μήνυμα, αλλά άφησε τον ίδιο τον συγγραφέα να μιλήσει μέσα από τα λόγια του, δημοσιεύοντας ένα από τα πιο προσωπικά και συγκλονιστικά ποιήματά του. Με αυτόν τον τρόπο θέλησε να τιμήσει τη μνήμη του ανθρώπου με τον οποίο μοιράστηκε τη ζωή της, χαρίζοντας παράλληλα στους διαδικτυακούς της φίλους ένα σπαρακτικό τελευταίο «αντίο» γεμάτο αγάπη, πόνο και ευγνωμοσύνη.
Το συγκινητικό αντίο της Εύας Σιμάτου
Ο καταξιωμένος συγγραφέας έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 67 ετών, ύστερα από πολυετή μάχη με μια σπάνια ασθένεια του αίματος, σκορπίζοντας θλίψη στην οικογένειά του, στους φίλους του και στον καλλιτεχνικό κόσμο.Η Εύα Σιμάτου επέλεξε να τον αποχαιρετήσει δημοσιεύοντας το ποίημά του με τίτλο «Υστερόγραφο στο Φως», χωρίς να προσθέσει δικά της λόγια, αφήνοντας τους στίχους του να μιλήσουν για όλα όσα δεν μπορούσαν να ειπωθούν εκείνη τη στιγμή.
Το ποίημα που συγκίνησε
~Υστερόγραφο στο Φως~
Ένα ποίημα του Αλέξη
Αν έφτασες ως εδώ, περπάτησες επάνω μου.
Γράφω επειδή υπάρχει χώρος ανάμεσα σε δύο εκλάμψεις — και θέλησα να σταθώ εκεί.
Σε ευχαριστώ
που άντεξες τη διάρκεια.
και δεν έφυγες όταν άρχισε να πονά.
Ποτέ δεν μίλησα με τον θεό.
Ίσως επειδή η γλώσσα μου
είχε ήδη χρησιμοποιηθεί σε άλλα στόματα. Αλλά τον ένιωσα.
Ως παύση
που δεν μου ανήκε.
Η ποίηση δεν αλλάζει τον κόσμο.
Αλλάζει την ταχύτητα
με την οποία σε διαπερνά.
Και τότε, κάποιες νύχτες,
μπορείς να αναπνέεις χωρίς εξήγηση.
Αυτό το βιβλίο
απλώς διατηρεί το σχήμα
ενός σώματος που δεν πρόλαβε να γείρει σε άλλο σώμα.
Αν βρίσκεσαι εκεί,
σε κάποιο άλλο γεωγραφικό σημείο, σε μια σχέση χωρίς ονόματα — κράτα αυτό:
Η φωνή που δεν ζητά να ακουστεί είναι αυτή που παραμένει.
Όχι γιατί είναι δυνατή.
Αλλά γιατί δεν υπάρχει πουθενά αλλού να πάει
En