Σχεδόν τέσσερις εβδομάδες μετά την κατάρρευση της πολυκατοικίας στην οδό Αλκμήνης 22 στα Πετράλωνα, που σημειώθηκε το μεσημέρι της Τρίτης 30 Ιουνίου, κατά τη διάρκεια εργασιών σε όμορο υπό ανέγερση κτίριο, μία από τις πληγείσες καταγγέλλει ότι μέχρι σήμερα δεν έχει λάβει το έκτακτο οικονομικό βοήθημα των 3.000 ευρώ που χορηγήθηκε στους υπόλοιπους πληγέντες από τον Δήμο Αθηναίων.

Διαβάστε: Πετράλωνα: "Κανείς δεν έχει επικοινωνήσει μαζί μας, ο πατέρας μου σώθηκε από τύχη" - Συγκλονιστική μαρτυρία μία εβδομάδα μετά την κατάρρευση της πολυκατοικίας στο parapolitika.gr

Η Ρία Τσαπά, η οποία είχε μιλήσει στο parapolitika.gr λίγες ημέρες μετά το περιστατικό, περιγράφοντας τις δραματικές στιγμές που έζησαν η ίδια και η οικογένειά της, επανέρχεται με δημόσια καταγγελία, υποστηρίζοντας ότι η περίπτωσή της έχει μείνει εκτός της καταγραφής των πληγέντων. Όπως αναφέρει, την ημέρα της κατάρρευσης βρισκόταν στο εξωτερικό και δεν ήταν δυνατόν να υποβάλει άμεσα τα στοιχεία της, όπως συνέβη με τους υπόλοιπους ενοίκους. Έτσι, σύμφωνα με την ίδια, κατά την αρχική καταγραφή αναγνωρίστηκαν επτά νοικοκυριά αντί για οκτώ. «Το όγδοο νοικοκυριό ήταν το δικό μας», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Η ίδια εξηγεί ότι νοίκιαζε νόμιμα τον ημιυπόγειο χώρο της πολυκατοικίας, όπου φυλάσσονταν προσωπικά αντικείμενα, αλλά και ο επαγγελματικός εξοπλισμός τόσο του πατέρα της όσο και ο δικός της. Όπως επισημαίνει, κάτω από τα συντρίμμια παραμένουν εργαλεία, εξοπλισμός και περιουσιακά στοιχεία πολλών ετών, με αποτέλεσμα ο πατέρας της να αδυνατεί μέχρι σήμερα να εργαστεί.


Πετράλωνα: "Μας απαντούν ότι ήταν αποθήκη"

Στη δημόσια καταγγελία της υποστηρίζει ότι η περίπτωσή τους αντιμετωπίζεται διαφορετικά, επειδή ο χώρος χαρακτηρίζεται ως αποθήκη. «Ακούμε ξανά και ξανά την ίδια φράση: "Ήταν αποθήκη". Αυτή η φράση επαναλαμβάνεται διαρκώς, σαν να αρκεί μία λέξη για να μειώσει την καταστροφή που έχουμε υποστεί. Από πότε η αξία μιας περιουσίας ή η απώλεια των μέσων βιοπορισμού καθορίζεται από την ταμπέλα που γράφει μια πόρτα;», τονίζει.

Όπως σημειώνει, το γεγονός ότι ο χώρος δεν αποτελούσε κύρια κατοικία δεν σημαίνει ότι η ζημιά είναι μικρότερη. «Εκεί μέσα βρισκόταν η περιουσία μας. Εκεί μέσα βρίσκονταν τα εργαλεία της δουλειάς μας. Εκεί μέσα βρισκόταν ο κόπος πολλών ετών», προσθέτει.


"Δεν μπορεί να υπάρχουν πληγέντες δύο ταχυτήτων"

Η κ. Τσαπά ξεκαθαρίζει ότι θεωρεί σωστή την απόφαση του Δήμου Αθηναίων να χορηγήσει έκτακτο οικονομικό βοήθημα στους πληγέντες, ωστόσο εκφράζει την απορία της για το γεγονός ότι, όπως υποστηρίζει, η ίδια έχει αποκλειστεί. «Δεν μπορεί να υπάρχουν πληγέντες πρώτης και δεύτερης κατηγορίας. Δεν μπορεί να υπάρχουν αποζημιώσεις δύο ταχυτήτων. Η ίδια τραγωδία πρέπει να αντιμετωπίζεται με τα ίδια κριτήρια για όλους», επισημαίνει.


Η έκκλησή της προς τον Χάρη Δούκα - "Δεν ζητάμε ειδική μεταχείριση"

Παράλληλα απευθύνει δημόσια έκκληση προς τον δήμαρχο Αθηναίων, Χάρη Δούκα, να εξεταστεί εκ νέου η περίπτωσή της, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι δεν έχει υπάρξει πλήρης ενημέρωση για το γεγονός ότι υπάρχει ακόμα ένα πληγέν νοικοκυριό. «Απευθύνουμε δημόσια έκκληση προς τον δήμαρχο Αθηναίων, κύριο Χάρη Δούκα. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι δεν έχει ενημερωθεί πλήρως για τη δική μας περίπτωση. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι δεν γνωρίζει πως υπάρχει ένα όγδοο νοικοκυριό, το οποίο επλήγη από την ίδια καταστροφή, αλλά μέχρι σήμερα δεν έχει τύχει της ίδιας αντιμετώπισης. Είμαστε βέβαιοι ότι, μόλις ενημερωθεί, θα αποκαταστήσει αυτή την αδικία. Δεν ζητάμε ειδική μεταχείριση. Δεν ζητάμε χάρη. Δεν ζητάμε προνόμιο. Ζητάμε να εφαρμοστεί ακριβώς η ίδια απόφαση που εφαρμόστηκε για όλους τους υπόλοιπους πληγέντες. Ούτε λιγότερα. Ούτε περισσότερα. Ακριβώς τα ίδια. Γιατί η ισότητα δεν είναι θέμα ερμηνείας. Είναι υποχρέωση της Πολιτείας. Και σε μια τραγωδία σαν αυτή, κανείς δεν πρέπει να ξεχνιέται. Ούτε το όγδοο νοικοκυριό», λέει χαρακτηριστικά.


Η συγκλονιστική μαρτυρία της στο parapolitika.gr

Λίγες ημέρες μετά την κατάρρευση της πολυκατοικίας, η κ. Τσαπά είχε περιγράψει στο parapolitika.gr τις δραματικές ώρες που ακολούθησαν. Όπως είχε αποκαλύψει, την ώρα του περιστατικού βρισκόταν στο εξωτερικό και αρχικά έλαβε αλλεπάλληλες ειδοποιήσεις από τον συναγερμό και τις κάμερες του υπόγειου χώρου. Λίγη ώρα αργότερα ενημερώθηκε ότι η πολυκατοικία είχε καταρρεύσει.

Εκτός από τη μεγάλη οικονομική ζημιά, εκείνο που τη συγκλόνισε περισσότερο ήταν η σκέψη ότι ο πατέρας της θα μπορούσε να βρίσκεται μέσα στον χώρο τη στιγμή της κατάρρευσης.

Παράλληλα είχε αποκαλύψει ότι τις τελευταίες ημέρες πριν από το περιστατικό ο πατέρας της είχε παρατηρήσει πως η πόρτα του υπογείου δεν έκλεινε σωστά, ενώ είχαν εμφανιστεί έντονες ρωγμές, οι οποίες, όπως είχε περιγράψει, αυξάνονταν όσο περνούσαν οι ημέρες.

Η κατάρρευση της πολυκατοικίας σημειώθηκε λίγο μετά το μεσημέρι της 30ής Ιουνίου, ενώ εκτελούνταν εργασίες σε γειτονικό υπό ανέγερση κτίριο. Από θαύμα δεν υπήρξαν τραυματισμοί, ωστόσο οι ένοικοι έχασαν τα σπίτια τους και περιουσίες πολλών ετών, ενώ αρκετοί εξακολουθούν μέχρι σήμερα να αναμένουν τις τελικές διαδικασίες για την αποκατάσταση των ζημιών και την αποζημίωσή τους.