Αβοκάντο: Πώς το διατηρούμε κρεμώδες και χωρίς να μαυρίζει
Χρήσιμες συμβουλές
Πώς ωριμάζουμε σωστά το αβοκάντο στο σπίτι, πως το αξιοποιούμε και πως το αποθηκεύουμε
Η μεγαλύτερη δυσκολία για το αγαπημένο αβοκάντο είναι ότι για να το απολαύσουμε πρέπει να βρίσκεται στο σωστό στάδιο ωρίμασης. Το αβοκάντο ξεχωρίζει για τα «καλά» λιπαρά του και τη υψηλή θρεπτική του αξία, προσφέροντας σημαντικά οφέλη στον οργανισμό. Δεν είναι τυχαίο λοιπόν που ολοένα και περισσότεροι το επιλέγουμε στην καθημερινή μας διατροφή.
Το αβοκάντο, όπως πολλά φρούτα, συνεχίζει να ωριμάζει μετά τη συγκομιδή. Στο εμπόριο αποθηκεύεται συνήθως σε δροσερές θερμοκρασίες και μακριά από άλλα φρούτα που εκπέμπουν αιθυλένιο, όπως μήλα, μπανάνες και ροδάκινα. Όταν το μεταφέρουμε σε θερμοκρασία δωματίου, η ωρίμαση ξεκινά με φυσιολογικό ρυθμό.
Μπροστά σε έναν πάγκο γεμάτο αβοκάντο, η επιλογή δεν είναι πάντα εύκολη. Το βασικό μας κριτήριο είναι το πότε σκοπεύουμε να το καταναλώσουμε. Αν το θέλουμε για άμεση χρήση, βασιζόμαστε στην αφή: το κρατάμε απαλά στην παλάμη μας, χωρίς να πιέζουμε με τα δάχτυλα. Αν είναι πολύ σκληρό, είναι άγουρο. Αν υποχωρεί ελαφρά στην πίεση, είναι ώριμο και έτοιμο για κατανάλωση.
Ένα ακόμη μικρό τεστ είναι το κοτσάνι. Αν αφαιρείται εύκολα με ένα ελαφρύ άγγιγμα, το αβοκάντο έχει ήδη ξεκινήσει να ωριμάζει και ίσως βρίσκεται κοντά στο όριο ωρίμασής του. Επιπλέον, καλό είναι να αποφεύγουμε αβοκάντο που έχουν κενό ανάμεσα στη φλούδα και τη σάρκα, καθώς αυτό δείχνει αλλοίωση της υφής. Τέλος, το χρώμα δεν είναι πάντα αξιόπιστος δείκτης. Ανάλογα με την ποικιλία και την εποχή, ένα αβοκάντο μπορεί να είναι σκούρο και σκληρό ή πράσινο και υπερώριμο.
Η γνωστή μέθοδος της χάρτινης σακούλας (τοποθετούμε σε μια σακούλα το αβοκάντο μαζί με μια μπανάνα ή ένα μήλο) μπορεί να επιταχύνει την ωρίμαση, αλλά χρειάζεται προσοχή. Αν μείνει παραπάνω απ’ όσο πρέπει, το αβοκάντο μπορεί να χαλάσει γρήγορα. Έτσι, χρησιμοποιούμε αυτή την επιλογή μόνο ως λύση ανάγκης και όχι για μακροχρόνια διατήρηση.
Η πιο ασφαλής επιλογή είναι να αφήνουμε τα αβοκάντο να ωριμάσουν φυσικά σε δροσερό σημείο, χωρίς έντονες μεταβολές θερμοκρασίας. Μόλις ωριμάσουν, μπορούμε να τα βάλουμε στο ψυγείο για να παρατείνουμε τη διάρκεια ζωής τους για λίγες ακόμη ημέρες. Αν όμως μπουν στο ψυγείο άγουρα, υπάρχει κίνδυνος να μην ωριμάσουν ποτέ.
Ένα πρακτικό κόλπο για όσους χρησιμοποιούμε συχνά αβοκάντο είναι να τα αποθηκεύουμε σε διαφορετικά μέρη: κάποια στον πάγκο, κάποια σε χάρτινη σακούλα και τα ώριμα στο ψυγείο. Με αυτόν τον τρόπο, έχουμε πάντα κάποιο διαθέσιμο.
Αν έχουμε κόψει ένα αβοκάντο και δεν το φάγαμε ολόκληρο, το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η οξείδωση. Η επαφή με το οξυγόνο προκαλεί γρήγορα καφέτιασμα. Αντί για πειράματα με νερό, που ενέχουν κινδύνους υγιεινής, προτιμάμε να ραντίζουμε τη σάρκα με λίγο χυμό λεμονιού ή λάιμ, να το τυλίγουμε σφιχτά με μεμβράνη και να το βάζουμε στο ψυγείο. Το ίδιο κόλπο λειτουργεί και για το φρέσκο γουακαμόλε.
Η κατάψυξη είναι επίσης μια λύση, ειδικά αν θέλουμε να τα χρησιμοποιήσουμε αργότερα σε smoothies ή γλυκά. Η υφή τους γίνεται πιο μαλακή μετά την απόψυξη, οπότε δεν ενδείκνυνται για ωμή κατανάλωση.
Τα υπερώριμα, από την άλλη, είναι ιδανικά για γλυκά και smoothies. Λειτουργούν ως εξαιρετικό υποκατάστατο βουτύρου ή λαδιού σε κέικ και brownies (σε αναλογία 1:1), ενώ μπορούμε να τα καταψύξουμε και να τα μετατρέψουμε σε κρεμώδη smoothies.
Πώς καταλαβαίνουμε αν ένα αβοκάντο είναι ώριμο
Το αβοκάντο, όπως πολλά φρούτα, συνεχίζει να ωριμάζει μετά τη συγκομιδή. Στο εμπόριο αποθηκεύεται συνήθως σε δροσερές θερμοκρασίες και μακριά από άλλα φρούτα που εκπέμπουν αιθυλένιο, όπως μήλα, μπανάνες και ροδάκινα. Όταν το μεταφέρουμε σε θερμοκρασία δωματίου, η ωρίμαση ξεκινά με φυσιολογικό ρυθμό.
Μπροστά σε έναν πάγκο γεμάτο αβοκάντο, η επιλογή δεν είναι πάντα εύκολη. Το βασικό μας κριτήριο είναι το πότε σκοπεύουμε να το καταναλώσουμε. Αν το θέλουμε για άμεση χρήση, βασιζόμαστε στην αφή: το κρατάμε απαλά στην παλάμη μας, χωρίς να πιέζουμε με τα δάχτυλα. Αν είναι πολύ σκληρό, είναι άγουρο. Αν υποχωρεί ελαφρά στην πίεση, είναι ώριμο και έτοιμο για κατανάλωση.
Ένα ακόμη μικρό τεστ είναι το κοτσάνι. Αν αφαιρείται εύκολα με ένα ελαφρύ άγγιγμα, το αβοκάντο έχει ήδη ξεκινήσει να ωριμάζει και ίσως βρίσκεται κοντά στο όριο ωρίμασής του. Επιπλέον, καλό είναι να αποφεύγουμε αβοκάντο που έχουν κενό ανάμεσα στη φλούδα και τη σάρκα, καθώς αυτό δείχνει αλλοίωση της υφής. Τέλος, το χρώμα δεν είναι πάντα αξιόπιστος δείκτης. Ανάλογα με την ποικιλία και την εποχή, ένα αβοκάντο μπορεί να είναι σκούρο και σκληρό ή πράσινο και υπερώριμο.
Πώς ωριμάζουμε σωστά το αβοκάντο στο σπίτι
Η γνωστή μέθοδος της χάρτινης σακούλας (τοποθετούμε σε μια σακούλα το αβοκάντο μαζί με μια μπανάνα ή ένα μήλο) μπορεί να επιταχύνει την ωρίμαση, αλλά χρειάζεται προσοχή. Αν μείνει παραπάνω απ’ όσο πρέπει, το αβοκάντο μπορεί να χαλάσει γρήγορα. Έτσι, χρησιμοποιούμε αυτή την επιλογή μόνο ως λύση ανάγκης και όχι για μακροχρόνια διατήρηση.
Η πιο ασφαλής επιλογή είναι να αφήνουμε τα αβοκάντο να ωριμάσουν φυσικά σε δροσερό σημείο, χωρίς έντονες μεταβολές θερμοκρασίας. Μόλις ωριμάσουν, μπορούμε να τα βάλουμε στο ψυγείο για να παρατείνουμε τη διάρκεια ζωής τους για λίγες ακόμη ημέρες. Αν όμως μπουν στο ψυγείο άγουρα, υπάρχει κίνδυνος να μην ωριμάσουν ποτέ.
Ένα πρακτικό κόλπο για όσους χρησιμοποιούμε συχνά αβοκάντο είναι να τα αποθηκεύουμε σε διαφορετικά μέρη: κάποια στον πάγκο, κάποια σε χάρτινη σακούλα και τα ώριμα στο ψυγείο. Με αυτόν τον τρόπο, έχουμε πάντα κάποιο διαθέσιμο.
Πώς αποθηκεύουμε ένα κομμένο αβοκάντο
Αν έχουμε κόψει ένα αβοκάντο και δεν το φάγαμε ολόκληρο, το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η οξείδωση. Η επαφή με το οξυγόνο προκαλεί γρήγορα καφέτιασμα. Αντί για πειράματα με νερό, που ενέχουν κινδύνους υγιεινής, προτιμάμε να ραντίζουμε τη σάρκα με λίγο χυμό λεμονιού ή λάιμ, να το τυλίγουμε σφιχτά με μεμβράνη και να το βάζουμε στο ψυγείο. Το ίδιο κόλπο λειτουργεί και για το φρέσκο γουακαμόλε.
Η κατάψυξη είναι επίσης μια λύση, ειδικά αν θέλουμε να τα χρησιμοποιήσουμε αργότερα σε smoothies ή γλυκά. Η υφή τους γίνεται πιο μαλακή μετά την απόψυξη, οπότε δεν ενδείκνυνται για ωμή κατανάλωση.
Πώς αξιοποιούμε άγουρα ή υπερώριμα
Ένα αβοκάντο που δεν είναι στην ιδανική του κατάσταση δεν χρειάζεται απαραίτητα να καταλήξει στα σκουπίδια. Τα πιο σφιχτά, άγουρα ταιριάζουν εξαιρετικά σε πιάτα όπως το σεβίτσε, όπου τα κόβουμε σε μικρά κομμάτια. Μπορούμε επίσης να τα κάνουμε καλαμάκια στη σχάρα ή τηγανητές «πατάτες» αβοκάντο, πανέ με φρυγανιά ή πάνκο.Τα υπερώριμα, από την άλλη, είναι ιδανικά για γλυκά και smoothies. Λειτουργούν ως εξαιρετικό υποκατάστατο βουτύρου ή λαδιού σε κέικ και brownies (σε αναλογία 1:1), ενώ μπορούμε να τα καταψύξουμε και να τα μετατρέψουμε σε κρεμώδη smoothies.
En