Η Ελισάβετ Κωνσταντινίδου μίλησε στις Rainbow Mermaids και παραχώρησε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη, στην οποία άνοιξε την καρδιά της για ρόλους που σημάδεψαν την πορεία της, επιλογές που αρχικά δεν ήταν αυτονόητες και προσωπικές σχέσεις που αντέχουν στον χρόνο. Με αφορμή το θρυλικό «Παρά Πέντε», η αγαπημένη ηθοποιός εξήγησε πώς ένας ρόλος που δεν επιθυμούσε εξαρχής κατέληξε να της αλλάξει τη ζωή, ενώ αναφέρθηκε τόσο στη μητέρα της όσο και στη στενή φιλία της με την Άννα Βίσση, αποκαλύπτοντας άγνωστες ιστορίες πίσω από τα φώτα της σκηνής.

Διαβάστε: Παρά Πέντε: Η Ζουμπουλία συνάντησε ξανά τη "Μαρινέλλα" της και το διαδίκτυο "γκρεμίστηκε" (Βίντεο)

Ελισάβετ Κωνσταντινίδου για «Παρά Πέντε»: «Ήθελα τη Θεοπούλα, όχι τη Ζουμπουλία»

Μιλώντας στο podcast Rainbow Mermaids, σε απόσπασμα που προβλήθηκε την Τετάρτη 14 Ιανουαρίου στην εκπομπή «Buongiorno», η Ελισάβετ Κωνσταντινίδου εξήγησε πως ο ρόλος της Ζουμπουλίας δεν ήταν η πρώτη της επιλογή όταν συζητούσε για τη συμμετοχή της στο «Παρά Πέντε». Όπως αποκάλυψε, είχε εξαρχής στο μυαλό της έναν ρόλο με λιγότερα γυρίσματα και ατάκες, αλλά με την ίδια απήχηση στο κοινό. Πριν παραθέσει τις σκέψεις της εκείνης της περιόδου, η ηθοποιός εξήγησε με απόλυτη ειλικρίνεια το σκεπτικό της, χωρίς καμία διάθεση ωραιοποίησης. «Δεν ήθελα να κάνω τη Ζουμπουλία. Ήθελα να κάνω τη Θεοπούλα. Χαζή είμαι; Με πέντε ατάκες μέσα στο επεισόδιο, το ίδιο γκελ; Είχε ένα γύρισμα τον μήνα και είχα 35. Το είδα το θέμα. Τους έλεγα ότι θα βάλω λευκά μαλλιά. Μου έλεγαν “Τι βλακείες λες; Για τη Ζουμπουλία σε θέλουμε”. Τους λέω “Θα κάνω τη βλάχα; Δεν ξέρω να την κάνω”».

«Η Ζουμπουλία μου άλλαξε τη ζωή», είπε η ηθοποιός

Παρά τις αρχικές της αντιρρήσεις, η Ελισάβετ Κωνσταντινίδου παραδέχτηκε πως ο ρόλος που τελικά ανέλαβε αποδείχθηκε καθοριστικός τόσο επαγγελματικά όσο και προσωπικά. Η Ζουμπουλία δεν έγινε απλώς ένας επιτυχημένος τηλεοπτικός χαρακτήρας, αλλά ένα κομμάτι του ίδιου της του εαυτού. Παράλληλα, στάθηκε στον ρόλο του Γιώργου Καπουτζίδη και στον τρόπο με τον οποίο προσαρμόστηκε η γραφή του στις προσωπικότητες των ηθοποιών. «Η Ζουμπουλία όμως μου άλλαξε τη ζωή. Την αγαπάω, είναι δικιά μου, είναι εγώ έτσι κι αλλιώς. Και ο Γιώργος Καπουτζίδης είναι ευφιέστατος πραγματικά, είχε αυτό το μαγικό χάρισμα που δεν φαίνεται, δεν μπορείς να το καταλάβεις, που σε παρακολουθεί και σε “ρουφάει”. Είχε γράψει τα πρώτα επεισόδια με κάποια σκέψη, αλλά μετά το τρίτο επεισόδιο μας είχε αντιγράψει και πια και η Σμαράγδα Καρύδη έκανε πολλά πράγματα που ήταν δικά της και εγώ ήμουν πια εγώ».

«Η μαμά μου ήταν πολύ αυστηρή», αποκάλυψε

Σε άλλο απόσπασμα της συνέντευξης, η ηθοποιός μίλησε για τη σχέση της με την μητέρα της: «Η μαμά μου ήταν πολύ αυστηρή αλλά έτυχε να έχει να κάνει μαζί μου. Ισχύει ότι μία φορά με κλείδωσε στο δωμάτιο να μη φύγω και εγώ το έσκασα. Για ραντεβού. Όταν πήγα στο ραντεβού ταράχτηκε ο άνθρωπος και με γύρισε πίσω. Σου λέει "θα σε ψάχνει η μάνα σου, θα γίνει χαμός". Δεν κρατιόμουν κι εγώ... Ήμουν 12 χρονών τότε», δήλωσε.

Ελισάβετ Κωνσταντινίδου:Η φιλία με την Άννα Βίσση και το απρόοπτο στη σκηνή

Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, η ηθοποιός μίλησε για τη στενή φιλία που τη συνδέει με την Άννα Βίσση, περιγράφοντας με θαυμασμό τη μεταμόρφωσή της πάνω στη σκηνή, αλλά και ένα απρόοπτο περιστατικό που έζησαν μαζί. Πριν αφηγηθεί την ιστορία, στάθηκε στη σκηνική παρουσία της τραγουδίστριας. «Κάνει μία φοβερή μεταμόρφωση. Δεν είναι η Άννα πια όταν είναι πάνω στη σκηνή. Είναι ένα θέαμα. Είναι ένα υπερθέαμα». Στη συνέχεια, περιέγραψε το περιστατικό με χιούμορ και αυθορμητισμό. «Της έχω κάνει το εξής… Έχουμε πει, “θα τελειώσει σήμερα η Αννούλα για να πάμε να παίξουμε κανάστα”. Είμαστε κάτω εγώ και ο Χάρης, το ταίρι. Και είναι πάνω ο Τσεβάς… Αυτή είναι η παρέα της κανάστας. Έχει πάει πια 4, τι ώρα θα παίζαμε χαρτιά; Το σπίτι της είναι μακριά. Θέλεις μία ώρα δρόμο να πας. Της κάνω νόημα ότι φεύγω, είχα παρκάρει στο θέατρο. Και μου λένε λίγο αργότερα, ότι η Άννα είναι ακόμα στην πίστα και τραγουδάει. Ξαναπάω στο μαγαζί, μπαίνω μέσα και ανεβαίνω στη σκηνή και της λέω: “Είσαι με τα καλά σου; Έχεις αποτρελαθεί; Τι ώρα θα παίξουμε χαρτιά;”. Μας έπιασαν τα γέλια».