Στο πλατό της εκπομπής της Κατερίνας Καινούργιου βρέθηκε σήμερα, 27 Ιανουαρίου 2026, η γνωστή stand-up comedian Κατερίνα Βρανά, προσφέροντας μια συνέντευξη ιδιαίτερα ουσιαστική, ανοιχτή και ειλικρινή. Η Βρανά, που έχει γίνει γνωστή για τον αυτοσαρκασμό και το χιούμορ της, μίλησε για τη ζωή της μετά την αναπηρία που προέκυψε αιφνίδια πριν από δέκα χρόνια, περιγράφοντας τις μεγάλες αλλαγές στην καθημερινότητά της, τις δυσκολίες που συνάντησε αλλά και τις μικρές νίκες που καταγράφει καθημερινά. Η συνέντευξη σκιαγράφησε με έντονο τρόπο την πορεία της από την αμηχανία και τις περιορισμένες δυνατότητες στη σημερινή της πρόοδο, τόσο σε επίπεδο σωματικό όσο και ψυχολογικό. Η Κατερίνα Βρανά στάθηκε ιδιαίτερα στην πρόοδο που έχει σημειώσει στην ομιλία και στην κινητικότητά της. Μιλώντας με αμεσότητα και χιούμορ, περιέγραψε πώς η καθημερινή άσκηση και η υπομονή έχουν αποφέρει σημαντικά αποτελέσματα.

Διαβάστε: Κατερίνα Βρανά για την παρουσίαση του ελληνικού τελικού της Eurovision: "Αρχίζω προετοιμασία" (Βίντεο)

Κατερίνα Βρανά: Η πρόοδος στην ομιλία και την καθημερινότητα

Αναφερόμενη στις βελτιώσεις που έχει παρατηρήσει η ίδια, σημείωσε: «Έχω δει μεγάλη βελτίωση στην ομιλία μου, είναι η αλήθεια. Μέχρι πριν λίγο καιρό μιλούσα σαν να είμαι πολύ μαστουρωμένη. Με βοηθάει πάρα πολύ όταν βλέπω κάποιον σαν εσένα που έχει να με δει καιρό, που μου λέει “τι βελτίωση”, γιατί εγώ επειδή είμαι εκεί κάθε μέρα, το καταλαβαίνω μόνο στα μεγάλα “άλματα”, που είναι μία φορά το χρόνο ή μία φορά στα δύο χρόνια. Τώρα μπορώ να περπατήσω λίγο πιο άνετα».

Η Βρανά αναφέρθηκε επίσης στην κοινωνική στάση απέναντι στην αναπηρία στην Ελλάδα, επισημαίνοντας ότι η αλλαγή νοοτροπίας δεν είναι εύκολη: «Σ’ αυτά τα θέματα είμαστε λίγο πίσω ως χώρα και τα φοβόμαστε λίγο αυτά. Δηλαδή τις κινήσεις που είναι λίγο πιο… προχωρημένες, λίγο πιο μπροστά, τις θεωρούμε ρίσκο, επικίνδυνες και γι’ αυτό δυσκολεύεται κι αργεί να αλλάξει η νοοτροπία».

Η στήριξη της οικογένειας και η προσωπική αυτοπεποίθηση

Η στήριξη των γονιών της Βρανά υπήρξε καθοριστική στην πορεία της, ενώ το χιούμορ τους αποτέλεσε σημαντικό εργαλείο αντιμετώπισης των δυσκολιών. Η ίδια εξηγεί: «Οι γονείς μου είναι φοβερά υποστηρικτικοί και έχουνε πάρα πολύ καλό χιούμορ και όση… καφρίλα χρειάζεται. Και οι δύο αντιμετωπίζουν την αναπηρία μου σαν να είναι ελάττωμα του χαρακτήρα μου. Η μητέρα μου, αν τη γνωρίσεις, είναι στιγμές που θα την ακούσεις να λέει “Σήκω! Κάθεσαι εκεί και δεν κάνεις τίποτα!”. Και λέω “ρε μάνα… τι να κάνω;” Ήθελα να μου φέρει νερό. “Σήκω πάρ’ το μόνη σου! Αμάν!”. Οπότε, αυτή η αντιμετώπιση και το χιούμορ που έχουνε με έχει βοηθήσει πάρα πολύ».

Η Βρανά μίλησε επίσης για την αλληλεπίδραση με τον κόσμο στον δρόμο και για τον τρόπο που αντιμετωπίζεται η αναπηρία κοινωνικά: «Το ότι εμένα περνάνε αμάξια και μου φωνάζουνε “Ναι! Μην το βάζεις κάτω!”, δεν νομίζω συμβαίνει σε άλλους αναπήρους. Το οποίο είναι πολύ ευχάριστο και έχω πει ότι δεν θέλω ποτέ να με λυπάστε. Ο κόσμος δεν είναι εξοικειωμένος, βλέπουμε το άτομο με αναπηρία σαν κάτι που πρέπει να λυπηθούμε. Είναι κρίμα, είναι καημένο, είναι δυστυχισμένο, είναι μίζερο. Οπότε ναι, δεν θέλει κανείς να είναι έτσι».

Τέλος, η ίδια απάντησε ειλικρινά σε ερώτηση για το πώς η αναπηρία έχει επηρεάσει τη σεξουαλικότητά της και την αυτοπεποίθηση: «Την επηρεάζει φουλ, κυρίως στην αυτοπεποίθηση και στο αν θα αρέσω, αν είμαι ελκυστική, θελκτική, αν κάποιος θέλει να είναι μαζί μου γιατί το θέλει πραγματικά ή γιατί θέλει να κάνουμε σεξ, επειδή έχει κάποιο φετίχ με ανάπηρη… Δεν ένιωθα ούτε να φλερτάρω, ακόμα το παλεύω, μου πήρε πάρα πολύ καιρό να νιώσω άνετα. Ακόμα δεν έχω ανακτήσει πλήρως την αυτοπεποίθηση που είχα πριν».