Συγκινεί η Μπέσυ Λαιμού για την Μαρίσσα με αφορμή την παράσταση που θα ανέβαζε η κόρη της στο Λονδίνο: "Η σκηνή είναι σήμερα σιωπηλή, όμως το φως σου παραμένει" (Εικόνες)

Μία ακόμη εξαιρετικά δύσκολη και βαθιά φορτισμένη ημέρα είναι η σημερινή για τη Μπέσυ Λαιμού και την οικογένειά της, όπως άλλωστε κάθε ημέρα από τότε που έχασαν τόσο ξαφνικά και άδικα την αγαπημένη τους κόρη, Μαρίσσα. Η σημερινή ημερομηνία είναι από εκείνες που κάνουν την απουσία ακόμη πιο βαριά, καθώς θα έπρεπε να είναι αφιερωμένη στη χαρά, στη δημιουργία και στο χειροκρότημα. Σήμερα, 30 Ιανουαρίου, η Μαρίσσα θα έκανε πρεμιέρα στο θέατρο Chelsea στο Λονδίνο με το έργο «Όλιβερ» του Κάρολου Ντίκενς, μια παράσταση που ετοίμαζε με πάθος από το καλοκαίρι.

Η συγκινητική ανάρτησή της Μπέσυς Λαιμού για την κόρη της Μαρίσσα

Η μητέρα της, Μαρίσσας, Μπέσυ Λαιμού, μέσα από τον προσωπικό της λογαριασμό, προχώρησε σε μια σπαρακτική ανάρτηση, την οποία δημοσίευσε στα ελληνικά, αποτυπώνοντας με λόγια τον ανείπωτο πόνο αλλά και την περηφάνια της για την κόρη της: «Η αγαπημένη μου Μαρίσσα είχε φύγει από την Ελλάδα στα τέλη Αυγούστου, διακόπτοντας πρόωρα τις καλοκαιρινές της διακοπές μαζί μας, γιατί το πάθος και η αποφασιστικότητά της την καλούσαν πίσω στο Λονδίνο. Ήταν έτοιμη και ενθουσιασμένη να ξεκινήσει πρόβες με το νέο καστ του “Όλιβερ”, μιας παράστασης του West End που αγαπούσε από τότε που ήταν πολύ μικρή, και είχε φτάσει επιτέλους η στιγμή να κάνει το όνειρό της πραγματικότητα. Θα σκηνοθετούσε, θα παρήγαγε και θα κρατούσε τον πρωταγωνιστικό ρόλο ως Όλιβερ, δίνοντας την ψυχή της σε κάθε λεπτομέρεια μέσα από ατελείωτες πρόβες και ξενύχτια. Σήμερα, 30 Ιανουαρίου, είναι άλλη μία αφόρητα τρυφερή ημέρα για εμάς, καθώς νιώθουμε τόσο έντονα την απουσία του αγαπημένου μας κοριτσιού. Θα ήταν η βραδιά της πρεμιέρας στο θέατρο Chelsea. Η αυλαία θα έπρεπε να είχε σηκωθεί για ακόμη ένα όμορφο καλλιτεχνικό της επίτευγμα. Απόψε θα έπρεπε να βρίσκομαι στην πρώτη σειρά, να τη θαυμάζω πάνω στη σκηνή και να τη χειροκροτώ με περηφάνια μαζί με τον πατέρα της και τα αδέλφια της. Αντ’ αυτού, κρατώ σφιχτά στην αγκαλιά μου το σημειωματάριό της, με όλες τις τελευταίες της σημειώσεις, τα όνειρα και τα σχέδιά της για την παράσταση, νιώθοντας σαν να την αγκαλιάζω και ονειρευόμενη πως είναι εδώ, δίπλα μου.  Η σκηνή είναι σήμερα σιωπηλή, όμως το Φως σου παραμένει. Υπόκλιση, πανέμορφη Μαρίσσα μου. Για πάντα.»