Ο Κωνσταντίνος Παντελίδης παραχώρησε συνέντευξη στην εκπομπή Super Κατερίνα και μίλησε ανοιχτά για όλα όσα τον απασχολούν στη ζωή και τη μουσική του πορεία. Ο νεαρός τραγουδιστής αναφέρθηκε στη δημιουργική φάση που διανύει, στη βαριά κληρονομιά που κουβαλάει το όνομά του, αλλά και στο δυσαναπλήρωτο κενό που άφησε πίσω του ο αδελφός του, Παντελής Παντελίδης. Η συνέντευξη ήταν γεμάτη ειλικρίνεια, συγκίνηση και αναμνήσεις, με τον Κωνσταντίνο να αποκαλύπτει πώς βιώνει σήμερα τη μουσική κληρονομιά του Παντελή και πώς η σχέση τους συνεχίζει να καθορίζει τη ζωή του. Η κυκλοφορία του τραγουδιού «Δώσ’ μου λίγο οξυγόνο», σε στίχους και μουσική του Παντελή, αποτέλεσε την αφορμή για να μιλήσει για τα συναισθήματα που του προκαλεί η μουσική του αδελφού του.

Διαβάστε: Κωνσταντίνος Παντελίδης στα Παραπολιτικά: Ηχογραφώ ακυκλοφόρητο κοµµάτι του αδελφού µου

Η συγκίνηση και η περηφάνια για τον αδελφό του

Στη συνέντευξη, ο Κωνσταντίνος εξηγεί πώς ένιωσε όταν κλήθηκε να ερμηνεύσει τα τραγούδια του Παντελή, αναδεικνύοντας τη σημασία της εμπειρίας και της ωρίμανσης: «Η πρώτη λέξη που μου έρχεται είναι η συγκίνηση και η δεύτερη η περηφάνια. Έπρεπε να μεγαλώσω, κυριολεκτικά και μεταφορικά, για να πάρω την εμπειρία που χρειάζεται ώστε να ερμηνεύσω κομμάτια του Παντελή». Με αφορμή τη συμπλήρωση δέκα χρόνων από την τραγική απώλεια του Παντελή, ο Κωνσταντίνος παραδέχεται ότι για την οικογένεια ο χρόνος μοιάζει να έχει σταματήσει και πως οι πρώτες μέρες μετά την απώλεια ήταν ανυπόφορες: «Τον πρώτο καιρό δεν αντέχαμε να ακούμε τα τραγούδια του. Τώρα, όσο περνάει ο καιρός, τον ζητάς παραπάνω. Θέλεις να τον βλέπεις σε βίντεο και φωτογραφίες. Όταν χάνεις στα 14 τον αδελφό σου, η γραμμή μεταξύ παιδιού και εφηβείας χάνεται. Σίγουρα μεγαλώνεις απότομα».

Η οικογένεια και η στήριξη που δίνει δύναμη

Ο Κωνσταντίνος Παντελίδης δεν έκρυψε πόσο σημαντική είναι η οικογένειά του στην πορεία του, τόσο προσωπικά όσο και επαγγελματικά. Αναφέρθηκε στη στήριξη που δέχεται από τους πιο κοντινούς του ανθρώπους, τονίζοντας τη σημασία της αγάπης και της καθοδήγησης που του προσφέρουν: «Η μητέρα μου, ο αδελφός μου, η νύφη μου… με στηρίζουν και με συμβουλεύουν γιατί με αγαπάνε πιο πολύ από τον καθένα».