Ο Γιώργος Κωνσταντίνου ανήκει σε εκείνη τη σπάνια κατηγορία καλλιτεχνών που δεν αντιμετώπισαν ποτέ το θέατρο ως επάγγελμα, αλλά ως τρόπο ζωής. Με δεκαετίες αδιάλειπτης παρουσίας στη σκηνή, με ρόλους που άφησαν ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ιστορία του ελληνικού θεάτρου και του κινηματογράφου, παραμένει μέχρι σήμερα ενεργός, ανήσυχος και βαθιά δεμένος με την υποκριτική. Για εκείνον, η σκηνή δεν είναι συνήθεια ούτε υποχρέωση· είναι ανάγκη, είναι ανάσα, είναι η ίδια η ύπαρξή του. Με αφορμή την κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας της θεατρικής παράστασης «Εκείνος κι εκείνος», ο σπουδαίος ηθοποιός μίλησε στην κάμερα της εκπομπής «Happy Day» και δεν δίστασε να εκφράσει με τον δικό του, χαρακτηριστικά ευθύ και ειλικρινή τρόπο, τη σχέση ζωής που έχει με το θέατρο. Τα λόγια του, αν και ειπωμένα με χιούμορ, κρύβουν μια βαθιά αλήθεια για το πώς αντιλαμβάνεται ο ίδιος το τέλος της καλλιτεχνικής του πορείας.

Διαβάστε: Γιώργος Κωνσταντίνου στα 91: "Πιθανόν να είχα πεθάνει πριν από καμιά δεκαπενταριά, είκοσι χρόνια αν δεν δούλευα" (Βίντεο)

Γιώργος Κωνσταντίνου: «Το θέατρο είναι ζωή – όχι συνήθεια»

Ο Γιώργος Κωνσταντίνου εξήγησε πόσο αδιανόητη είναι για εκείνον η ιδέα μιας καθημερινότητας μακριά από τη σκηνή, περιγράφοντας με λόγια απλά αλλά απολύτως ξεκάθαρα το πώς βιώνει τη σχέση του με το θέατρο. Συγκεκριμένα, ο Γιώργος Κωνσταντίνου δήλωσε: «Δεν έχω πει ποτέ "δεν μπορώ να το κάνω". Εγώ δεν το ξέρω. Αν σταματήσω το θέατρο θα έρθετε κατευθείαν στην τελετή μου. Ποτέ δεν το σκέφτηκα. Αδύνατο να διανοηθώ ότι θα κάθομαι με δύο παντόφλες σε ένα γραφείο και να σκέφτομαι».