Η Κατερίνα Γερονικολού ανοίγει σπάνια τα χαρτιά της για την προσωπική της ζωή, και αυτή τη φορά έκανε μια εξομολόγηση που αγγίζει την καρδιά. Η σχέση της με την κόρη του Γιάννη Τσιμιτσέλη είναι στενή και ζεστή, αποτέλεσμα μιας κοινής πορείας που ξεπερνά τα οκτώ χρόνια. Σε μια εποχή που οι σχέσεις blended οικογενειών συχνά προκαλούν προκλήσεις, η ηθοποιός αποκαλύπτει πώς η αγάπη, η υπομονή και η αμοιβαία αποδοχή έχουν χτίσει ένα πλαίσιο οικειότητας και αλληλοσεβασμού. Στην εκπομπή «Super Κατερίνα» της Τρίτης 10 Φεβρουαρίου, η Κατερίνα μίλησε για τη σχέση που έχει δημιουργηθεί ανάμεσα σε εκείνη, το παιδί του συντρόφου της και τον ίδιο τον Γιάννη Τσιμιτσέλη, τονίζοντας ότι η διάρκεια και η αγάπη είναι καθοριστικοί παράγοντες.

Διαβάστε: Η Κατερίνα Γερονικολού αποκαλύπτει: "Αφήνω ανοιχτό το ενδεχόμενο για ένα παιδί - Με τον Γιάννη Τσιμιτσέλη ζούμε σαν παντρεμένοι"

Κατερίνα Γερονικολού: Η μακροχρόνια σχέση με τον Γιάννη Τσιμιτσέλη και η κόρή του 

Η Κατερίνα Γερονικολού περιέγραψε τον τρόπο που αναπτύχθηκε η σχέση της με την κόρη του συντρόφου της: «Όταν η σχέση είναι μακροχρόνια, τα πράγματα γίνονται πιο εύκολα. Δηλαδή δεν ξέρω αν κατά πόσο ενδείκνυται σε σχέσεις πολύ μικρής διάρκειας να γνωρίζει κάποιος το παιδί του συντρόφου του. Αλλά δεν ξέρω αν παίζει ρόλο και το συγκεκριμένο παιδί που είναι φανταστικό, υπέροχο, αλλά γενικά έχω κι εγώ μεγαλώσει με το παιδί του Γιάννη. Θέλω να πω είμαστε οχτώ χρόνια όλοι μαζί. Οπότε είναι εύκολο, όσο το κάνουμε εύκολο. Και δεν είναι τόσο δύσκολο όταν αγαπάς τον άλλον. Δηλαδή αποδεχόμαστε τους γονείς του άλλου, αποδεχόμαστε τους φίλους του άλλου. Δηλαδή πόσο μάλλον το παιδί του άλλου».

Η αποδοχή της ζωής του συντρόφου ως πακέτο

Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, η ηθοποιός Κατερίνα Γερονικολού αναφέρθηκε στην αποδοχή της ζωής του συντρόφου της όπως είναι, με όλα όσα φέρνει πριν από τη σχέση τους: «Δηλαδή είναι σαν να σε αγαπήσει κάποιος, αλλά να μην του αρέσει η δουλειά σου. Σαν να σε αγαπήσει κάποιος, αλλά να μην του αρέσει κάτι άλλο. Δηλαδή κάθε άνθρωπος έχει ένα πακέτο της ζωής του, το επάγγελμά του, την οικογένειά του, τους φίλους του. Είτε το αποδέχεσαι είτε όχι. Και γενικά εγώ δεν πολυπιστεύω ότι οι άνθρωποι αλλάζουν πάρα πολύ. Πιστεύω ότι μπορούν να αλλάξουν κάποιες συμπεριφορές, αλλά να αλλάξουν, δεν νομίζω».