Η Μάγδα Τσαγγάνη ζει στιγμές μεγάλης ψυχικής πίεσης μετά την καταστροφή του σπιτιού της από φωτιά, ένα γεγονός που, όπως η ίδια εξομολογείται, έχει αφήσει βαθιά τραύματα στη ζωή της. Η ηθοποιός, η οποία έχει αντιμετωπίσει και σοβαρές περιπέτειες με την υγεία της, παραδέχεται ότι η απώλεια του σπιτιού της την έχει πληγώσει ακόμη περισσότερο και της προκαλεί φόβο για την πιθανή επιστροφή του καρκίνου. Η καταστροφή του σπιτιού και η επερχόμενη δίκη, που έχει οριστεί για τον Μάιο, έχουν αλλάξει σημαντικά την καθημερινότητά της, ενώ η ψυχική της κατάσταση επηρεάζει πλέον ακόμα και την επαγγελματική της ζωή.

Διαβάστε: Μάγδα Τσαγγάνη για τη μάχη με τον καρκίνο: «Υπέφερα και έκλαιγα στις χημειοθεραπείες»

Η φωτιά ως βαθιά πληγή στην καρδιά της

Στην κάμερα της εκπομπής «Super Κατερίνα», η Μάγδα Τσαγγάνη περιέγραψε την οδύνη της:«Η πυρκαγιά είναι μία πληγή στην καρδιά μου. Δηλαδή αυτή τη στιγμή αν κέρδιζα εκατομμύρια, θα χαιρόμουν λιγάκι. Αυτό δεν ξεπερνιέται. Είναι ένας θάνατος. Ήταν όλο μου το βίος, τα πάντα. Από τη μαμά μου, απ’ τον πατέρα μου, από τη γιαγιά μου… ούτε καν δέκα ετών δεν ήμουν όταν ο μπαμπάς αγόρασε το σπίτι αυτό». Αναφερόμενη στην εκδίκαση της υπόθεσης, σημείωσε: «Ενημερώθηκα απ’ τη δικηγόρο ότι μετά από 3,5 χρόνια, στις 19 Μαΐου εκδικάζεται η υπόθεση. Τώρα όμως θα εκδικαστεί; Θα παίρνει αναβολές; Εύχομαι να μη γίνει αναβολή».

Ο φόβος για τον καρκίνο και η απώλεια της αισιοδοξίας

Η εμπειρία της φωτιάς έχει αφήσει έντονα συναισθήματα απελπισίας και αγωνίας στη ζωή της Μάγδας Τσαγγάνη: «Η αγωνία μου θα είναι διπλή, διότι φοβάμαι… λέω Χριστέ μου μήπως ξαναγυρίσει ο καρκίνος απ’ τη στενοχώρια; Νιώθω μια απελπισία. Εγώ που ήμουν αισιόδοξη. Δεν μπορώ να παίξω στο θέατρο. Δεν μπορώ να δουλέψω ξανά. Έχω μια φοβία. Αλλά αυτή η πληγή με στεναχώρησε χειρότερα, μπορώ να σας πω, απ’ τον καρκίνο. Και φυσικά, για μένα, καταστράφηκα. Θα μου πει άλλος “ναι αλλά δεν κάηκες”. Δεν κάηκα, αλλά τι τραβάω; Εδώ και ενάμιση χρόνο, δεν μπορώ όχι μόνο να περάσω από τη στάση στην Αχαρνών, ούτε από πιο μακριά, με πιάνει η ψυχή μου. Γιατί όλη μου η ζωή ήταν εκεί».