Η Μαρία Ναυπλιώτου μίλησε ανοιχτά για τα πρώτα της βήματα στον χώρο της υποκριτικής, περιγράφοντας το σοκ που υπέστη όταν διαπίστωσε πως στο θέατρο η εξωτερική της εμφάνιση απασχολούσε περισσότερο απ’ όσο φανταζόταν. Προερχόμενη από τον χώρο του χορού, όπου η εσωτερική πειθαρχία και η τεχνική υπερέχουν της εικόνας, η ηθοποιός εξήγησε ότι δεν είχε μάθει να πορεύεται με γνώμονα το «φαίνεσθαι», αλλά με βάση την προσωπική εξέλιξη, την καλλιέργεια και τις αξίες που πήρε από την οικογένειά της. Καλεσμένη στη διαδικτυακή εκπομπή των Rainbow Mermaids, μίλησε για την πίεση της εικόνας, την αυθεντικότητα, αλλά και τις αυστηρές συνθήκες που βίωσε ως χορεύτρια μπαλέτου.

Διαβάστε: Ναυπλιώτου: "Έγινα ηθοποιός λόγω μιας διαφήμισης σοκολάτας - Έπεφταν τα λεφτά στα πόδια μου, αλλά εγώ ήθελα το Εθνικό και την Επίδαυρο"

Μαρία Ναυπλιώτου: «Δούλευα από μέσα προς τα έξω»

Αναφερόμενη στις αρχές με τις οποίες μεγάλωσε και στη φιλοσοφία που την ακολουθεί μέχρι σήμερα, η Μαρία Ναυπλιώτου εξήγησε:«Εγώ είχα μάθει να δουλεύω από μέσα προς τα έξω, και κεφάλι να μην είχες στον χορό, μπορεί να μην το προσέξει κανείς. Και στο σπίτι μας, που ήμασταν νομίζω όμορφοι όλοι, δεν δίναμε και πάρα πολλή σημασία σε αυτό. Το ζήτημα είναι να μορφωθείς, να έχεις τρόπους, να αγαπάς τους άλλους ανθρώπους, κάποιες γενικότερες αξίες. Ο πατέρας μας μάς άνοιξε την πόρτα της ελευθερίας, να μην φοβόμαστε και η μητέρα μας την πόρτα της φαντασίας μέσα από την τέχνη».

Το σοκ όταν μπήκε στο θέατρο

Η μετάβασή της από τον χορό στην υποκριτική συνοδεύτηκε από μια έκπληξη που δεν περίμενε. Όπως παραδέχτηκε, δυσκολεύτηκε να κατανοήσει γιατί η εμφάνισή της γινόταν αντικείμενο συζήτησης: «Εγώ σοκαρίστηκα, δεν καταλάβαινα για ποιο λόγο ασχολούνταν όλοι με αυτό το πράγμα όταν πήγα στο θέατρο. Δεν το απαξιώνω την εξωτερική εμφάνιση, ούτε τη δική μου».

Η αυθεντικότητα και το κάλλος

Μιλώντας για την ομορφιά και το πώς διατηρείται στον χρόνο, η ηθοποιός στάθηκε στη σημασία της εσωτερικής αλήθειας:«Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω κάνει τίποτα γι’ αυτό. Θέλω να πω ότι αισθανόμουν ότι υποχρέωση στον εαυτό μου ήταν να κάνω κάτι που ευχαριστεί εμένα και το μέσα μου. Μικρή παρατηρούσα ότι πώς μπορεί κάτι να θαμπώσει όταν δεν έχει να σου προσφέρει κάτι ακόμα. Για να παραμείνει το κάλλος θα πρέπει κάτι να κάνεις εσύ γι’ αυτό. Θέλω να πω ότι εάν κάποιος επενδύσει μόνο στην εξωτερική ομορφιά ή τέλος πάντων αν δεν είσαι αυθεντικός, τότε η εξωτερική εμφάνιση αρχίζει και θαμπώνει και δεν σε αφορά πλέον».

Η αυστηρή πειθαρχία του μπαλέτου

Στην ίδια συνέντευξη, η Μαρία Ναυπλιώτου αναφέρθηκε και στις σκληρές απαιτήσεις του επαγγελματικού χορού, περιγράφοντας μια περίοδο έντονης σωματικής και ψυχολογικής πίεσης. Αρχικά παρομοίασε την πορεία της με στρατιωτική θητεία: «Είναι στρατιωτική η θητεία και συγχρόνως είναι ένα επάγγελμα το οποίο εκτίθεσαι. Είναι και το σωματικό και το ψυχολογικό, σου ασκείται κριτική και καλλιτεχνικά. Είναι μία πάρα πολύ δύσκολη δουλειά και τέχνη. Πάρα πολλοί άνθρωποι έχουν διατροφικές διαταραχές εξαιτίας της πολύ αυστηρής διατροφής που πρέπει να κάνει κανείς και αυτό κάνει πάρα πολλούς ανθρώπους να υπερβάλλουν».

Στη συνέχεια αποκάλυψε πως, παρά τις ακραίες συνθήκες, κατάφερε να μην εμφανίσει διατροφική διαταραχή, αν και υπήρξαν περίοδοι έντονης στέρησης: «Εγώ δεν ξέρω πώς τη γλίτωσα, δεν έπαθα ούτε ανορεξία ούτε βουλιμία, αλλά όντως υπήρχαν εποχές που ένα καλοκαίρι ας πούμε έτρωγα μόνο καρπούζι προκειμένου να μείνω στα κιλά μου. Φυσικά, μετά κατεβάζαμε τα ψυγεία από τη στέρηση. Οι δάσκαλοι ήταν αυστηροί, μας ζυγίζανε κιόλας, και έπρεπε να χάσεις, και η τεχνική ήταν πολύ δύσκολη οπότε κάποιοι δάσκαλοι ήταν αυστηροί. Δεν είναι κάτι εύκολο και γενικά η τέχνη είναι ένα δύσκολο κομμάτι όταν εκτίθεσαι».